Fietsstrompelen van Bouillon naar Sedan

In de Ardennen is het fantastisch fietsen.
Zeker als je riviertjes volgt zijn er vrijwel altijd behoorlijke fietspaden, en soms
gloednieuwe fietsroutes waarvan de Belgische toeristenbureaus trots gratis kaarten uitdelen.
Zo peddelde ik tamelijk relaxed in een paar dagen van Luik naar Bouillon,
een oude stad die een heuvelrug verwijderd ligt van Frankrijk.

DSC01175

Omdat de kaart alleen een snelweg naar de grens aangaf,
informeerde ik bij de lokale VVV naar een fietskaart.
“Fietsen, nee toch? Dat kan hier niet.” De medewerkster was vriendelijk maar erg verbaasd. Verwend als ik was met de mooie fietspaden in de Famenne geloofde ik haar niet,
en drong aan dat er toch minstens kleine parallelwegen moesten zijn.
Nou ja, als ik het dan echt wilde, wou ze me wel een dienst bewijzen.
Ze printte een Google-kaartje uit en trok met een groene marker een slingerende lijn.
Daar was een weg, uit de oudheid. Natuurliefhebbers wandelden die route nog wel eens.
Mij leek alles beter dan de snelweg, dus allee.

IMG_0012Na een paar kilometer omhoog sjouwen (de weg was opgebroken omdat hij opnieuw geplaveid werd) werd het een weg van gras. Nog verder bleek het een weg van blubberslootjes. Maar terugkeren, en dan langs de snelweg moeten? Dat nooit.

DSC01177Uiteindelijk werd het een klimpartij over wegen die duidelijk ’s winters beken zijn, soms hoppend van steen naar steen. Ik kwam nul fietsers tegen inderdaad, en ook nul wandelaars.
Maar gelukkig ook geen auto’s. Wat stil is het daar, en moooi.

DSC01178De afdaling was wel fietsend te doen, een slalomparcoursje.

DSC01179En toen eindigde mijn ‘fietspad’ plotseling in Frankrijk op de snelweg naar Sedan.

DSC01180

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Sport, Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Fietsstrompelen van Bouillon naar Sedan

  1. knutselsmurf zegt:

    En wat heb je toen gedaan ? Ik zie “90”. 90 Is het Franse 80. Dan mag je er in principe fietsen, als je durft.

  2. Bea Amse zegt:

    wat doet dat blauwe flesje op de weg

  3. Ja, hoe ging je verder?

  4. Mountainbike met fietstassen? Het is meer een gebied om te kanoën of te golfen denk ik. Een paar weken geleden was ik even in Durbuy. (met de auto en golftas vanzelfsprekend.) x

  5. Selma zegt:

    Knutselsmurf,
    ja, daar mag je fietsen.
    En ook op alle wegen waar nog harder gereden mag worden, die geen Autoroute zijn.
    Hier was gelukkig plek daarvoor, naast de witte streep, maar vaak genoeg is er alleen een strookje van 10 centimeter breed, naast een rotswand, en dan denderen de vrachtwagens langs.

    We zijn in Nederland enóóórm verwend met ons briljante fietspadennet.
    In Duitsland ook trouwens, en in delen van België.
    Hoewel Frankrijk de laatste jaren ook wel mooie fietspaden kent, meer langs de kust, langs de Loire en in Parijs.

  6. Selma zegt:

    Bea,
    dat was mijn literfles drinkwater.
    Die had ik er even neergelegd om te demonstreren hoe groot de gaten in die weg zijn.

  7. Selma zegt:

    Hennie,
    goeie vraag. Er was geen keus dan meefietsen met het langsrazende autoverkeer, zoals dat mag in Frankrijk (en in België en Duitsland ook zo vaak, bij gebrek aan andere mogelijkheden).
    Na een tijdje ging er een klein stil weggetje rechtsaf. Hoera. Maar opeens stonden er aan het eind daarvan vier grote honden die, toen ze me zagen in volle vaart blaffend en grommend op me af stormden.
    Hoe gauw ik ben omgekeerd en teruggepeesd naar die snelweg, ik weet het niet meer.

    Ik was vergeten dat het typisch Frans is, om in afgelegen streken de honden los te laten lopen om het boerenerf tot in de wijde omtrek te bewaken (in Duitsland en België heb ik dat nooit meegemaakt).
    Enfin, toen heb ik de trein genomen, want fietsen moet wel een feestje blijven.

  8. Selma zegt:

    Dick,
    nee een gewone Batavus toerfiets.
    Maar die mountainbike gaat er voor de volgende reis wel komen!
    Leuk dat je ook in Durbuy was.
    Dat vond ik een wonderschoon stadje, met alle toeristengemakken inderdaad
    (ben je vijf kilometer verderop dan is er geen toerist meer te bekennen…).
    Ik moest erg lachen om hun welkomstspreuk.
    Vanavond zal ik daarvan een foto voor je plaatsen.

  9. Blewbird zegt:

    Je bent dapper. Moest aan Neil Young denken die zei dat hij het leven in de ‘ditch’ prefereert boven dat in de fastlane, omdat je er veel interessanter mensen tegenkomt.

  10. fulpsvalstar zegt:

    Selma.
    Goede tip bij blaffende honden (groot en klein: houding…rechtop, borst vooruit en buik in, schouders laag, armen ontspannen en absoluut geen oogcontact maken, m.a.w. steenstraal negeren dan ben je voor die honden een roedelleider en heb je geen last.

  11. Selma zegt:

    Blew,
    dapper niet. Wel probeer ik mijn angsten te ervaren en onderzoeken.
    In deze ditch waren geen mensen, alleen koeien en konijnen 😉

  12. Selma zegt:

    Fulps,
    goede tip!
    Ware het niet dat een pak van vier flinke op me afstormende honden zoooo’n schok bezorgt dat de enige impuls “vluchten” is. Elke ratio is weg.
    Daarbij hebben hondenkenners me altijd bezworen dat honden angst kunnen ruiken. Dat te weten helpt niet erg bij verstandig willen zijn!
    In Nederland fiets ik trouwens wel eens met een grote fietsketting (voor het grijpen) over m’n stuur, in geval van afgelegen boerderijen of hondenuitlaatstroken. En daar heb ik wel eens mee gezwaaid naar een boos naar m’n kuiten bijtend ding, met succes.
    Maar là en France was ik dat vergeten.
    Van een natuurgids (in een echte wildernis) heb ik ooit eens een toevoeging op die tip van jou gekregen: je moet erbij zo hard en boos bulderen als je kunt.
    Dan kan zelfs een beer bang voor je worden.

  13. Zilvertje zegt:

    Nou lijkt me niet makkelijk om je weg te vinden op die googleprint. Wat bij ons gewoon is, is dat ergens anders weer niet, dat zie ik nu ook. De foto’s zonder auto en kaart zijn prachtig, het is daar erg mooi. Lijkt me doodeng om te rijden op een berg op een klein stukje, je bent dapper, maar zo is het wel puur genieten.

  14. En de boer, hij ploegde voort. Jammer dat men dat soort paadjes links laat liggen ofwel niet een beetje begaanbaar maakt. Ook ik wil niet langs de snelweg rijden. Ik wordt dan helemaal gek van de met hoge snelheid voorbij zoefende auto’s.

  15. draverblog zegt:

    Mooi verslag van je reis.

  16. Imre Revers zegt:

    Lekker die fietspaden. Had je een stuk van de route ” langs oude wegen” kunnen nemen. Deze route gaat van Maastricht naar de Pyreneen. Prima te rijden en autoluw. Via ardennen naar troyes, auxerre, nevers, limousine, Agen, Dax. Maar met het onderhoud blijft het kwakkelen met die fransen.

  17. Selma zegt:

    Christien,
    insgelijks. Gelukkig leven we in Nederland, met z’n unieke fietspadennet.
    En daarbuiten… is het avontuur!

  18. Selma zegt:

    Draver,
    medefietser, dank je wel.

  19. Selma zegt:

    Imre,
    de Oude-wegen-route die jij noemt heb ik in zitten kijken in die voortreffelijke boekhandel aan de Overtoom. Maar ja, ik had ook wel eens zo’n boekje gekocht om langs de Rijn te fietsen, en het toen onderweg eigenlijk haast nooit ingekeken.
    Dus ik dacht: ik ga gewoon op weg, na een liniaal op de kaart gelegd te hebben, en dan kijk ik onderweg wel op de richtingbordjes. Dat gaat eigenlijk altijd heel goed, maar soms loopt het anders, en wordt, eh, eh… nogal boeiend!

  20. Ximaar zegt:

    Mijn eerste rit over de grens van België naar Frankrijk was ook van Bouillon naar Sedan. Dat was rond 1978 en in beide plaatsen was een jeugdherberg. Die van Bouillon viel erg mee en had 2 enorme slaapzalen. Die van Sedan zag er niet uit. Afgelegen en vervallen. Uiteindelijk maar doorgefietst naar Charlevilles-Mezières en uiteindelijk zo snel mogelijk retour naar België. Ik had het destijds totaal gehad met Frankrijk en dat zou dus nooooiit iets kunnen worden. Ook bij de grens die grote weg op na de douane die me glazig aankeek. Schijnbaar de eerste fietser die dit deed en het scheen te mogen.

    En dat nooooiit viel achteraf mee. Een jaar of 10 later ging het beter en uiteindelijk heb ik 85 van de 94 departementen doorfietst. Jaren later (nadat ik Durbuy goed bekeken had (veel oudere bezoekers)) vond/trof ik ook een prachtige rustige weg die wat noordelijker van Bouillon naar Charlevilles-M gaat. Die is ook te gebruiken naar Sedan. Wel flink omfietsen, maar goed asfalt en 1 auto per uur.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s