Durbuy, voor blogger Dick

Dit vond ik zo’n aardige binnenkomer in Durbuy (let op de tralies trouwens šŸ˜‰ )

DSC01144

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Durbuy, voor blogger Dick

  1. Zilvertje zegt:

    Helaas kan ik het niet meer lezen, Frans vind ik een prachtige taal, wel jaren gehad op school, maar het is echt een piepklein beetje dat ik nog versta en spreek. (wat staat er ? )

    Ik denk zo is, dat de andere dorpen het niet halen of in het niet vallen naast Durbay en dat je dat maar moet controleren. ( maar dat kan niet, een getralied hek ) Nou ben benieuwd wat het echt is.

  2. Mooi, ze koketteren ermee het kleinste stadje ter wereld te zijn, net als Bronkhorst en Staverden. Ik logeerde hier: http://www.affenage.be/ een regelrechte aanrader, ook op de fiets!

  3. Selma zegt:

    Zilvertje,
    er staat zoiets als “Andere steden ontvangen u, maar in Durbuy wordt u onthaald”.
    Lekker trots, voor een klein stadje, inderdaad een pareltje te midden van bossen en bergen. Die tralies zijn maar een toevallig grapje.

    Frans is inderdaad een heerlijke taal.
    In mijn jeugd spraken nog behoorlijk wat Nederlanders Frans (ook omdat het op Mulo, HBS en Gymnasium verplicht eindexamenvak was) maar sinds het keuzepakket bestaat en vooral nu ‘de Engelse ziekte’ heerst, ben je een uitzondering met een mondje Frans.
    Om de paar jaar doe ik een poging om het bij te houden.
    Tot mijn verbazing belandde ik onlangs in Frankrijk op een feestje van geĆÆmmigreerde Nederlanders, van wie het grootste deel nauwelijks Frans sprak! Ze hadden geen zin om het te leren. De etiketten op de verpakkingen zijn altijd meertalig, en verder hadden ze niet zo’n boodschap aan de Fransen.
    Echt waar.

  4. Selma zegt:

    Dick,
    l’ Affenage was zeker geen beroerd optrekje, lees ik: “restaurant gastronomique”…
    Maar ik ben geneigd de naam op z’n Duits/Engels te vertalen als “apenleeftijd” (grinnik).
    Ja, wat schattig die kleine stadjes met hun borstklopperij.
    In Bronkhorst ben ik wel eens geweest. Kan het iedereen aanraden, een prachtplek.

  5. Zilvertje zegt:

    Dankjewel voor de vertaling. Vroeger was er ook veel Franstalige muziek op de radio, Duits trouwens ook, ik vind de taal ook prachtig, heel kort hadden we een Franse zender, dan gaat het wel weer wat wennen, ik herkende weer dingen, maar kom niet verder dan de bakker, de slager en een kamer bestellen.

  6. Imre Revers zegt:

    Als dit Durbuy in de belgische ardennen is. Vlakbij ligt Banneaux. Ook een heel mooi plaatsje. Bedevaartsoord. 25 jaar geholpen daar als vrijwillige brancardier tijdens ziekentriums. Plaatjes Durbuy doorheen gereden met de tourversie van Luik-Bastenaken-Luik. Maar dan is het alleen zoeffffff en je bent er doorheen. Dan heb je gen tijd des schoonheid van dorpjes te bekijken.

  7. Selma zegt:

    Ja Zilvertje,
    leuk dat jij je dat ook herinnert:
    dertig jaar en langer terug waren Franse chansons op de radio heel normaal, en Duitse schlagers trouwens ook. Die dan ook weer vertaald populair werden, gezongen door Nederlandse artiesten.
    Maar nu is het 95 % Amerikaans klinkende jankzooi, welke zender (op 1 na) je ook beluistert.
    Zelfs al hoor je een strenge ondervrager als Sven Kokkelmans drie minuten praten, dan moet dat afgewisseld worden met een wijffie dat in het Engels dreint van “oehoehoe I luv you, I told you so, don’t hurt miiii…”
    Het zal wel om geld, lobbyen, aandelen, macht draaien.
    Om schoonheid en ontroering zeker niet.
    Enfin, daar heb ik vanzelf al eens een blog aan gewijd:
    https://selmasalo.wordpress.com/2012/12/03/eeuwig-engels-gejengel-op-radio-1/

  8. Selma zegt:

    Imre,
    wat leuk dat jij Durbuy (inderdaad in de Belgische Ardennen) ook kent.
    Banneaux blijk ik dus gemist te hebben, terwijl ik toch heel graag bedevaartsoorden bezoek. Maar ja, ik had nu een ander doel: een oude kennis bezoeken in de Auvergne, en de liniaal op de kaart gelegd: Banneaux lag kennelijk niet op de lijn.
    Wat een interessant vrijwilligerswerk, brancardier tijdens “ziekentriums”.
    Dat woord moest ik opzoeken omdat ik het niet ken. Het blijkt niet te bestaan, maar ik neem aan dat je invaliden begeleidde op bedevaart.
    In zulke colonnes is het inderdaad alleen “zoeffffff” en krijg je geen tijd om “de schoonheid van dorpjes te bekijken”. Maar gelukkig zijn we ook vaak vrij (van vrijwilligerswerk) en hebben de fiets!

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s