Het nieuws hervonden, maar waar bleef Blitsaerd Keimpe?

Ik lees weer kranten.
Na decennia beroepsgedeformeerd verslaafd geweest te zijn (zes of meer kranten en opiniebladen per dag, gedurende een uur of vier) stopte ik daar aan het begin van deze eeuw mee, van de ene dag op de andere.
In het begin was dat moeilijk, met serieuze afkickverschijnselen, maar gaandeweg werd leven zonder de dwang constant ‘nieuws’ te consumeren zooo prettig dat ik ook nog de tv uitzette, en alleen maar af en toe naar de radio luisterde om niet helemaal asociaal en wereldvreemd te worden.

‘Nieuws’ mag ik graag tussen aanhalingstekens schrijven.
Natuurlijk neemt het nieuws in de loop der geschiedenis nieuwe, spectaculaire nooit vertoonde vormen aan (Neil Armstrong die voet op de maan zet, gekaapte vliegtuigen die zich in kantoren boren, James Cameron die tien kilometer diep duikt) maar over het algemeen is het een monotone deun van oorlog, moord, doodslag,verkrachting, oplichterij, politiek geblunder, BN’ner trouwt, gaat vreemd, scheidt, etcetera etcetera.
Met steeds nieuwe mombakkesen, dat wel, maar aangestuurd door de aloude primaten-emoties die Aristoteles al onderscheidde: woede en kalmte, liefde en haat, angst en vertrouwen, medelijden en leedvermaak, (on)vriendelijkheid, schaamte(loosheid), verontwaardiging en last but not least: jaloezie, nijd, afgunst.

Wil je daarover lezen, dan kun je bevredigender terecht in de wereldbibliotheek waarin al sinds de uitvinding van het schrift de mooiste en diepgravendste literatuur voorhanden is. Mijns inziens dan. Twaalf jaar terug vond ik het ineens mallotig om m’n tijd dag in dag uit te verspillen aan gezever van of over elke nitwit die zich het ‘nieuws’ in elleboogde, terwijl ik niet eens de complete werken van Shakespeare, Proust en Dostojevski gelezen had, om een paar giganten te noemen.
Door ander werk te gaan doen, en de kranten en tv (de waan van de dag) de deur uit, had ik ineens zeeën van tijd om dat hiaat in mijn opvoeding  te dichten.

Begin dit jaar ben ik weer kranten gaan lezen, elke dag eentje en geen vast merk, voor de variatie. Het valt niet tegen, er zijn erg goede jonge schrijvers bijgekomen, en veel uitgekauwde zeikerds zijn dood of afgevoerd, hoewel elke krant nog wel twee of drie halfbejaarde mummelaars handhaaft, ongetwijfeld alleen omdat ze niet ontslagen kunnen worden vanwege zo’n antieke arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd waar moderne werkgevers van gruwen. Maar ik hoef niet álles te lezen, want ik ben niet meer verslaafd.

Helden van de velden

Gisteren las ik NRC-next, met op de ene pagina een recept voor champignontaartjes,
en op de andere een berichtje over de Champions League.
Dan wil ik eigenlijk meteen een verhaaltje lezen over de overeenkomsten tussen champignons en champions, maar dat is er dan niet. Dan moet ik dat dus zelf uitzoeken. Het liet zich al raden, beide stammen min of meer zeker van het Latijnse campus, ‘veld’, waarop de paddestoel groeit, en waarop de kampioen zijn tent plaatst of gevechten levert. Dat via wonderlijke kronkelwegen ook aan het Engelse camp ten grondslag ligt.

Ineens schoot me de naam Blitsaerd Keimpe te binnen, van de ooit zo beroemde Friese fokstier. Blitsaerd betekent ‘de blinkende, uitblinker‘, en Keimpe is een naam die ook van ‘campus’ stamt: bij de oude Friezen was de kempa de kampvechter, de kampioen van het leger, de voorvechter.

Al googelend kon ik, verbazingwekkend genoeg nauwelijks informatie vinden over deze BN’ner uit de jaren ’60, die toen zo veelvuldig in het nieuws was vanwege zijn ejaculatie-prestaties en wat daar aan stamboekvee uit voortkwam.
Wikipedia en vervelende sites als Ask.com, die normaal bij elk flutvraagje hinderlijk bovenaan staan te dringen, zodat je steevast moet beginnen met scrollen, blijven bij de vraag naar Blitsaerd Keimpe geheel afwezig!
Google geeft maar 21 zoekresultaten, andere zoekmachines slechts ietsje meer,
zoals een Fries Wiki-kattebelletje, dat meldt dat van hem “219 soannen as k.y.-bolle brûkt” zijn, oftewel ‘219 zonen als keunstmjittige ynseminaasje-stier’.

Op internet is slechts één vage krantenfoto van Blitsaerd Keimpe te vinden:

Op deze link nog een historische foto waarop de geboende billen van Blitsaerd Keimpes dochters gekeurd worden. Let ook op de identieke dasjes van de geboende eigenaren… Aandoenlijk om te lezen is dat in de boerderij van wijlen deze reuzenstier nu Hondentrimsalon-Poezenpension Tineke gevestigd is (nr. 6 op die site).

—————————————————————————————-

Om nog even op de Champions League terug te komen:
prachtige namen trekken daarin tegen elkaar te strijde,
Borussia Dortmund tegen Real Madrid bijvoorbeeld. Oftewel
Pruissen van de Gorgelbeek‘ tegen de ‘Echte of Koninklijke Moeder der Wateren‘…

Dit is trouwens een grappige site als het gaat over geografische namen.

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Natuur & zo, Uncategorized, Zoogdieren en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

21 reacties op Het nieuws hervonden, maar waar bleef Blitsaerd Keimpe?

  1. knutselsmurf zegt:

    Boeiend verhaal weer.
    Wat ik me wel afvraag is :
    Wat was de trigger ? Wat voor heftigs gebeurde er waardoor je opeens genoeg had van kranten-lezen ? Of hoe komt het dat je zonder aanleidingen opeens een andere koers inslaat ?

  2. Selma zegt:

    Opeens was het niet.
    Rond 1995 had ik al genoeg van het dagelijks nieuws, maar toen was het nog m’n werk, dus m’n brood. Langzamerhand ging ik vaker naar zee (als inval-scheepskok) dan naar de krant, en in 2000 stopte ik met alle journalistiek. Dus was dat een mooi moment voor een nieuwe levensfase.

    Intussen heb ik zo vaak in treinen gevonden kranten (soms helemaal uit)gelezen, dat ik er weer plezier in gekregen heb, met name de katernen en commentaren.

  3. Jan Piet zegt:

    Ah, dit is pas nieuws al is het oud. Als geboren Fries spreekt me dat wel aan. Herinner me een verhaaltje van mijn ouders op een reis in Australië, waren daar bij een boer met Friese runderen, die daar Frisians worden genoemd, zegt mijn vader tegen de boer: my wife is also a Frisian…
    Waarop de boer hem verbouwereerd aankeek.
    Televisie?, die heb ik 9 jaar geleden al de deur uit gedaan, soms vraag iemand: mis je dan niks? Dat kan niet want ik zie niks.
    Kijk je dan naar uitzending gemist?
    Nee want ik mis niks!

  4. virginie zegt:

    Het is wek meteen een hele mooie foto van Blitsaerd. Zijn voorvak lijkt een beetje op de kust van Schiermonnikoog. Niet dat ik daar wel eens geweest ben, ik houd niet van eilanden, veel te bekrompen, ik stik er, als ik erop ben wil ik er weer af. Schiermonnikoog ken ik van de blinde kaart op de lagere school, buikpijn kon je krijgen van die voorste vlek, lag daar nou Nes of was dat weer van een andere TV-tas. Hij is ook lekker compact, onze correspondent ter plaatse, weinig tierelantijnen, alleen misschien die staart dan maar gelukkig hebben ze in koeienland nog niet de behoefte gevoeld dat het wel leuk zou staan de staarten van alle Keimkes af te knippen, zoals bij de schnautzer het geval is. Je wordt wel compact van een afgeknipte staart maar te is nooit goed behalve dan bij tel uit je winst. Je vraagt je af waarom Blitsaert zo’n driehoeksverhouding-riem op zijn kop heeft, hij ziet er niet echt uit of hij er elk moment van door zal gaan, waarom ook, al dat heerlijke gras van verse drukinkt, dat ruikt toch heerlijk. Het is of Blitsaerd me wat zeggen wil ik kijk naar de hoofdletter M in de ruimte tussen zijn poten en mis ineens iets in het plaatje. Arme Blitsi, hij ziet er uit als tachtig maar toch moet het nog een jonkie zijn of hij is wel zo gemankeerd dat het hem allemaal niet veel meer uitmaakt. Zelf denk ik het laatste. Hé, nou zie ik ook ineens dat zijn middenplaat wel iets wegheeft van de hond van Lucky luck en dan zit ie met zijn snufferd zich te verwonderen over iets dat er niet is, zie je?Je zou er zo een hedendaags krantenartikel over kunnen schrijven hoewel, misschien is het meer iets voor de Spieghel Historial.

  5. Selma zegt:

    Jan Piet,
    grappig verhaal van je ouders, kan me iets bij het gezicht van die boer voorstellen.
    Ben geëmigreerd geweest naar Australië, toen dat emigreren nog gesubsidieerd (!) werd door de Nederlandse overheid… een tijd dat Australië nog helemaal in de jaren ’50 leek te leven.

    Televisie kijk ik soms ook weer (op een oude buis), maar alleen als iemand me een programma aangeraden heeft. En dat valt ook erg mee, is vaak precies wat ik weten wou!
    En soms 1 uitzending om m’n walging (en maatschappijkennis) op peil te houden, bijvoorbeeld over mensen van 250 kilo die geleerd wordt af te vallen,
    over meisjes van 3 die opgeverfd aan missverkiezingen mee doen,
    of over moeders van 50 die als snol gekleed hun dochters tot wanhoop drijven.
    Leerzaam 😉 en dat had je in de vorige eeuw niet!

  6. Selma zegt:

    Virginie,
    gelachen! Keimpe als landkaart. Dank je wel.

    ‘Blitsi’ die er volgens jou uitziet ‘als tachtig’ is slechts 15 jaar oud geworden.
    ‘Gemankeerd’?
    Neu, denk het niet, wel flink uitgebuit.

    Schnautzers mogen van mij de wereld uitgeknipt worden, maar verder is het couperen van staarten in Nederland intussen voor alle dieren verboden, behalve (gvd) voor varkens.
    En dan zijn er dus ‘hondenliefhebbers’ die naar buitenlanden reizen om hun dier te laten mutileren (gvd).

    Alleen over Schiermonnikoog… zou ik je aan willen raden je mening te herzien. Neem eens dagretour (buiten vakantietijd) met de boot, huur daar een fiets op de kade, en rijd een rondje. Wat is het daar lief en stil en mooi en ruim!!
    Vèrre van bekrompen. Juist diep en vrij ademhalen!

  7. Blewbird zegt:

    Katernen en commentaren horen op papier te blijven. De Volkskrant een weekblad? Maar het nieuws kan on-line. Poeh, je gaat toch niet proberen om alles ‘in te halen’?

  8. Selma zegt:

    Blewbird,
    ja, papier, zolang het er nog is.
    Met een papieren krant in handen, op zaterdagmorgen in bed.
    Dat staat vrij hoog in mijn top 10 van geneugten (die ik – hervonden – niet aan het digitale tijdperk hoop kwijt te raken).

    Inhaalgedrag, waar zie je me voor aan?
    Ervaring en selectieve onthouding vormen de fijnproever.

  9. Acabrio zegt:

    Als je uit Anna Paulowna komt zoals ik zit je echt niet verlegen om een eiland en het laatste waar ik op zit te wachten is een gebied waar alleen toeristen komen, of ze er nu zijn of niet, de geur alleen al en neem maar van mij aan dat die geur blijft hangen, bratwurst vermengd met een factortje of 7 delial. Als ik ergens de schurft aan heb dan zijn het wel die korte broeken van die mannen met die melkflessen eronder. Alleen die muggenbeten op die kuiten die vind ik dan wel weer leuk, eigen schuld, muggenbult. Sinds mijn moeder haar pruimenbaarmoeder is verwijderd komen we niet veel meer aan zee. Vroeger gingen we wel naar het amstelmeer maar die vorm die is voor mijn moeder te pijnlijk aan haar ogen. We deden daar niks bijzonders want mijn broers zijn allergisch voor zonlicht maar mijn vader had een collega en die had een stacaravan bij camping het loze vissertje aan de Sluisweg. We gingen daar dan wel eens heen, een beetje mens erger je nieten in de stacaravan van meneer de Bruyne. Ik kan je vertellen dat het eiland gevoel je dan wel een beetje in de schoenen zakt. Niet dat er veel toeristen kwamen in t loze vissertje, het meeste was gewoon inteelt, het ons kent ons gevoel. Ik voelde al snel aan in mijn korte leven dat dat allemaal verdomde saai is. Het liefst ga ik later gewoon lekker in de Bijlmer wonen. De variatie van mensen, daar kan ik van genieten. Ik houd van de ghanees en van de surinamer. Ze vertellen me spannende verhalen en hebben heerlijk eten. Ik heb wel eens rotti gegeten met kousenband, dan vergaat het gehaktballen gevoel je wel even, vooral omdat mijn moeder er altijd rooie kool bijdoet met appeltjes en ik haat groente, zelfs als het rood is. Wie dat toch verzonnen heeft dat je groente moet eten om gezond te zijn, mijn moeder gelooft alles als het maar in de Libelle staat.
    Bij ons in Anna Palauwna ligt een heel eigenaardig slurfje water, het Lage Oude Veer. Er is niets aan, geen terrasje, geen strandje, niets. Ik vind dat een gemiste kans. Als ik eventueel mijn school afmaak zou ik dat wel een beetje willen exploiteren, gewoon simpel een patattent, want ik denk niet dat mijn ouders het goed vinden dat ik meteen al naar de Bijlmer verhuis. Mijn moeder bemoeit zich overal mee, dan maak ik mijn plannen bekend en dan zegt ze, maar jongen, kan je niet beter een patattent beginnen aan de boezem van de zijpe. Niet dat het uitmaakt want aan de boezem is het minstens zo saai als aan de Lage Oude Veer zelf. Het is gewoon een vreselijk saai gat, dat hele anna palauwna. Wist je dat wij vernoemd zijn naar de russische grootvorstin, je zou daar eens een blogje over kunnen schrijven dan kun je bij ons wel leuke foto’s maken en laat ik je de goede stekken zien voor mijn toekomstplannen en de stacaravan aan het amstelmeer. Die Anna palauwna was wel een truttebolletje met een hele feesttent op haar hoofd. Je zou zo denken dat ze kapster van beroep is of een gebakjeswinkel heeft met al die toeters op haar hoofd. Wist je dat ze bezweek aan een borstkwaal, ondanks haar ziekte bleef ze gewoon maar doorschransen, ze begon vreselijk te stinken, het is nooit helemaal duidelijk geworden of ze nu overleed aan die borstkwaal of dat ze bezweek aan haar eigen stank. Ik zou nog heel lang door kunnen vertellen maar als je interesse hebt in een tochtje door ons dorp dan zal ik je graag rondleiden, ook langs mijn vrienden om de dorpsculttur een beetje op te snuiven en mijn broers misschien, hoewel Hein nu voor langere tijd weg is. Er wordt niet over gesproken waarom Hein nu ineens zo nodig weg moest, het schijnt iets psychisch te zijn en hij wordt ermee geholpen. Sorry dat ik weer zo uitpakte en bedankt voor de aandacht, Acabrio

  10. joost tibosch sr zegt:

    Met mijn concentratie is het niet meer zo geweldig. Ik kan andermans geweldige denkbeelden niet eens meer echt tot me door laten dringen. Op mijn leeftijd krijg ik zomaar dat stomme verwaande gevoel dat ik wel genoeg gelezen heb (en dat heb ik!) en dat het nou toch wel eens tijd wordt, dat ik gewoon zelf zeg wat ik denk. Ik moet jou dat eigenlijk niet vragen, toch doe ik dat:in al mijn blijkbare onzekerheid: wat vind jij daarvan?

  11. Selma zegt:

    Joost Tibosch,
    over mensen die niet (meer) lezen heb ik geen oordeel.
    Ik ben twee keer getrouwd geweest, met mannen die nooit meer lazen dan de gebruiksaanwijzing van een nieuw apparaat, en daar was toch een prettig huwelijk van bijna twintig jaar bij.
    Of en wat iemand leest bepaalt voor mij dus niet omgang, waarde, niveau, relatie of wat dan ook.
    Alleen heb ik zelf vanaf de dag dat ik mijn eerste letter leerde een onstilbare behoefte aan lezen (en leren) gehad. Ik was 4 en leerde de letter a, en heb toen van een hele krant alle a’s gelezen en aangestreept. Kan nog het geluksgevoel daarvan terughalen.
    Lezen is voor mij ook: het verdwijnen uit het dagelijkse leven en persoonlijke problemen, een paar uur, soms een hele dag totaal verzwolgen worden door andere levens, gedachten, tijden, culturen, moeilijkheden en oplossingen.
    Momenteel lees ik het brievenboek van Stalins dochter.
    Dat maakt het leven op een IJmuidens flatje behoorlijk draaglijk!

  12. Selma zegt:

    Acabrio,
    wat kun jij lange lappen borduren, ik zit er gewoon van te hijgen, van de vaart in al die woorden achter elkaar.
    Anna Paulowna ken ik toevallig een beetje. Omdat het een station heeft, zodat ik met noordenwind de trein kan nemen, om dan lekker met de wind in de rug naar vrienden in Warmenhuizen of Groet te fietsen, en bij westenwind naar Den Oever.
    Vroeger, toen ik nog scheepskok was op de Bruine Vloot, stapte ik graag in Den Oever af, en fietste dan naar huis, lang treuzelend bij het Amstelmeer, en andere vogelplekken, een heerlijke omgeving.
    Maar als er dan teveel wind tegen was, bracht het station van Anna Paulowna altijd uitkomst.
    Een knus dorp kan ik het niet noemen, zo’n lang waaierig lint.
    Maar bij het Amstelmeer zou ik wel willen wonen.
    Niet om in een caravan te zitten kaarten, maar om zoveel mogelijk buiten te zijn.
    Ook langs de zeedijken met hun slikken en schorren is het wonderschoon, en, zoals eigenlijk overal in Nederland waar de natuur een beetje heerst: goddelijk verlaten.
    Wat Hein betreft: laat die nog maar even wegblijven,
    op een kwade dag komen we hem immers allemaal tegen.

  13. Selma zegt:

    Virginie/Acabrio,
    je schrijft wel lelijk over die ouwe vorstin.
    Kan een mens het helpen dattie ziek wordt en sterfelijk is,
    en helemaal: dat een lijk gaat stinken als het 17 dagen ongekoeld opgebaard ligt.
    Levend was ze een prachtige dame:

  14. joost tibosch sr zegt:

    Concentratie is nu mijn probleem. Nog niet zo lang geleden kon ik tien dingen tegelijk doen en drie boeken tegelijk lezen. Nu hou ik het lezen vol als iets me interesseert..en dan duurt het nog vaak te lang naar mijn zin. Gelukkig ontbreekt het me nu niet meer aan tijd. Me kort concentrerend schrijven gaat me nog goed af. Dus..ik moet niet mopperen! Gebruiksaanwijzigingen en overheidspapieren lezen heb ik altijd onuitstaanbaar gevonden en maakte me dan maar wijs, dat ik daar te slim voor was.

  15. Lehti Paul zegt:

    Is er nu sprake van een zekere synchroniciteit of hoe zit dat? Zelfde dag, zelfde onderwerp. Gelukkig uit een totaal andere invalshoek.
    http://lehti-paul.blogspot.nl/2013/04/vetrouwen-in-baksteen-of-een-tilapiavis.html

    Ook ik was verslaafd aan (krant) lezen en had de gelukkige omstandigheid dat ik het me niet meer kon veroorloven. Geen geld (en tijd) meer voor dagelijkse nieuwsshot. Met angst en beven nadert de dag dat mijn proefabonnement weer ingaat (nog steeds geen geld maar de verslaving is hardnekkig).
    Het uitknippen van artikelen is hier onderdeel van de problematiek.
    Toen ik twaalf was: http://lehti-paul.blogspot.nl/2012/01/over-een-koffer-en-netanyahu-in.html. Maar nu nog: http://lehti-paul.blogspot.nl/2012/07/grachtengordel-met-de-grond-gelijk.html
    En een echte junk bedelt bij gebrek aan beter natuurlijk gewoon om ‘nieuws’ bij de buren: http://lehti-paul.blogspot.nl/2011/10/oud-papier-bij-het-ontbijt.html

    ‘Campare’ betekent in het Italiaans (slang?) ‘leven’. Als iemand op de vraag hoe het gaat antwoordt: ‘si campa’ (ik/men leeft), is het niet best met de persoon gesteld.

  16. fulpsvalstar zegt:

    Selma, ik heb alleen een digitaal abonnement op Trouw, bij mijn “roots” is dat de krant, dus aldaar kan ik bijhouden wie er ophoudt met roken. Die krant was altijd rijk voorzien van formidabele columnisten, waarbij opgemerkt dat jij wat mij betreft wel een enorme topper was.

    Wat betreft de kat richting Schier……toen in 2002 Liepke (Bob) Scheepstra -mijn vaders belangrijkste vriend uit het verzet- stierf had hij de herdenkingsdiensten in Amersfoort in handen gegeven van dr. Jan Slomp (predikant en zoon van Frits de zwerver en mij als organist).

    DE overtocht, ’s avonds 21.00 uur met een extra afvaart was al een bijzondere belevenis en de aankomst -in de avond en buiten het toeristenseizoen…..echt, je bent ineens in een andere wereld zonder stank van autoverkeer, kortom de aanleiding was het overlijden van een van onze allerbeste vrienden maar ondanks dat waren die paar dagen op Schier voor mij een uiterst verkwikkende vakantie,
    Over smaak, vermaak en liefde valt niet te twisten maar voor mij is Schier (vooral buiten het seizoen pure schoonheid.

  17. Selma zegt:

    Fulps,
    dank je wel.
    Ja, ik heb Schier toch goed verdedigd tegen de boze opmerkingen!?
    Het is een oase, ik heb er (ook) de heerlijkste herinneringen aan.

    Ik moet erg lachen dat je Jan Slomp noemt. Die heeft me nog wel eens kwaaie briefjes gestuurd, en ingezonden brieven tegen mij geplaatst gekregen! Ik trek er zo een paar uit m’n archief. Een dominee van nogal oud stempel, met een wijsvinger waar ik als vrouw niet vrolijk van werd.

  18. Selma zegt:

    Lehti,
    leuke blogs!
    Grappig, dat Italiaanse campare, met die betekenis.
    Het moet toch verwant zijn aan campus, ‘(slag)veld’, en dan iets van die betekenis van ‘vechten’ meegekregen hebben:
    zich door het leven slaan, zoiets?

  19. fulpsvalstar zegt:

    Selma, Jan is een ons dierbare vriend, zijn eigenaardigheid was dat hij makkelijk boos werd op mensen met wie hij het oneens was.
    Inmiddels is hij tachtig jaar en een stuk milder, overigens heeft hij zijn eredoctoraat gekregen als Islamoloog en niet als theoloog.

  20. Selma zegt:

    Fulps,
    ach, zo heeft ouder worden vele voordelen.
    Ik studeer ook op mild worden, maar ben nog niet zo’n ijverig student.
    Heb gelukkig nog een paar jaartjes te gaan voor ik D.V. 80 zal zijn 😉

  21. fulpsvalstar zegt:

    Sorry, Selma, moest zijn herdenkingsdiensten in A’foort en op Schier.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s