Toch nog aan de hartjes. En aan de Voorzienigheid?

Gisteren, voor ik naar het station ging, vroeg m’n oudste dochter nog even of ik ooit wel eens een Valentijnsattentie had ontvangen. Het was alsof ik door een slang werd gebeten!
Daar zijn mijn minnaars gelukkig altijd te chic voor geweest, en tot op heden ben ik nooit teleurgesteld. Al is het wel erg boeiend om te weten in welke vormen de feesten en rituelen van onze verre voorchristelijke voorouders voortleven, omdat dit ons met hen verbindt,
in plaats van de wig die de drie openbaringsgodsdiensten (ook) maar al te graag drijven tussen ‘ons’ en de heidenen. Valentijn (en carnaval) gaat gewoon terug op de Lupercalia.

Enfin, ik naar het station. Vanwege het weerbericht over ijzel en gladheid twee uur extra uitgetrokken, Nederland en zijn spoorwegen kennende. Dat bleek geen fout vooroordeel.
Drentelend, een paar maal naar het eind van het perron en weer terug, zag ik ineens:

SAM_0505 Ik lag in  een deuk. Toch Valentijn voor Selma.
Het is nepzilver hoor, dus mijn vrolijkheid betekent niet echt diep verdriet voor een ander.

Extra grappig is dat me twee dagen eerder ook al zoiets toeviel, op 12 februari,
de dag dat mijn moeder 100 zou zijn geworden.
In een kringloopwinkel, waar ik elke week wel eens rondkijk, vond ik ineens een kop en schotel met het opschrift ‘Moeders kopje’, in het Fins, mijn moedertaal.
Daar raakte ik wel een beetje ontroerd van. Op die dag, zo’n tekst, in die taal…
Altijd zoek ik wel een beetje naar Fins servies, maar vind hooguit twee keer per jaar iets, zoveel wordt er niet van verkocht in Nederland.

SAM_0499
SAM_0500
SAM_0498

Zal ik nu maar weer in de Voorzienigheid gaan geloven? Of gene zijde eens een beetje gaan testen. Bijvoorbeeld door te zeggen: hee jullie daarboven: driemaal is scheepsrecht.
Ik geloof pas dat het geen toeval was als jullie op Pasen een paashaas op m’n bord leggen.

SAM_0520

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Finland, Religieuze Rimram, Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

35 reacties op Toch nog aan de hartjes. En aan de Voorzienigheid?

  1. er is meer tussen hemel en aarde dan paashazen….

  2. timmerark zegt:

    Er is veel weer tussen hemel en aarde.
    En gelukkig is er goede en slechte muziek…

  3. jan zegt:

    het is een wonder .van dat kopje en schotel.
    en over valentines kaarten ik heb mijn brieven bus 6 keer moeten legen 0 berichten.

  4. Bea Amse zegt:

    oh wat een gezellig muziekje, snel uitgezet dus;);)
    Ja Selma jij loopt ook overal te snuffelen logisch dat je tegen leuke dingen aanloopt.
    Maar dat servies is uniek.

  5. timmerark zegt:

    Sorry Selma, ik wilde alleen het linkje plaatsen niet je reactieruimte kapen. Heb deze week geen gelukigge hand van reacties. Excuus.

  6. Dauw zegt:

    Niet alleen speciaal maar ook nog eens leuk en fleurig…
    En bovendien heel wat onschuldiger dan wat mij hier de laatste dagen overkwam (zie Dauw’s stekje)…

  7. Selma zegt:

    Ja Dick, èchte hazen. Vanuit de trein zag ik in het witte weidenlandschap de hazen bij bosjes rondspringen, soms met twintig tegelijk. Nooit zoveel gezien. Maar het is moeilijk vanuit een rijdende trein met vuile ramen foto’s te maken. Is dus helaas niet gelukt.

  8. Mnemosyne zegt:

    Toeval of voorbestemd?
    Trouwens, leuk kopje!
    Lupercalia, jongemannen die (half)naakt door de straten rennen en leuke vrouwen een tik uitdeelden met een reep leer. Eigenlijk lijkt me dat veel leuker dan die halfklem gezopen jongelui die in een maf pak al biermorsend aan het polonaiseren zijn.

  9. Selma zegt:

    Timmermark,
    inderdaad, er is veel weer tussen hemel en aarde:
    zonnig weer, winderig weer, druilerig weer, mooi weer, slecht weer…
    En een ‘leuk’ liedje mag altijd hoor, al vindt Bea er dan niks aan,
    maar die houdt dan ook meer van heavy metal en hardcore punk.

  10. Selma zegt:

    Jan,
    leuk hè? Ik vond het zo bijzonder, het voelde echt of ik gegroet werd.
    En wat die Valentijnskaarten betreft:
    ik zal je er volgend jaar 1 sturen, maar dan spreken af dat je niet weet dat ik het gedaan heb.

  11. Selma zegt:

    Bea,
    laatst toen ik je bij de winkels tegenkwam had ik toch net een Fins bierglas gekocht? Verder koop ik er haast nooit wat, hooguit kleren. Ik breng er elke week juist volle tassen heen, want wil leger en leger gaan wonen.

  12. fulpsvalstar zegt:

    Selma, je hoeft toch niet te geloven in hetgeen dominee, pastoor en iman kletsen om toch de mogelijkheid (misschien zelfs de waarschijnlijkheid) van een hogere macht open te laten.
    De mij bekende godsdiensten zijn zijn naar mijn idee puur zakelijke ondernemingen, sommige succesvol andere wat minder.

  13. joost tibosch sr zegt:

    Wat leuk: Aidin kuppi, Moekes kop! Aidin moet dus iets met moeder te maken hebben? Kom zo niet eens aan Valentijns’nepzilver, Voorzienigheid en Paashazen toe!

  14. Selma zegt:

    Joost,
    ‘Moekes kop’, grappige vertaling. Bij een ‘moeke’ stel ik me een oud vrouwtje voor, terwijl ik m’n moeder alleen als relatief jonge vrouw gekend heb.
    Maar met 100 jaar zou ze wel een moeke geweest zijn. 😉
    Äiti is ‘moeder’ (spreek uit eiti), en äidin ‘van moeder’ in het Fins.
    Vroeger pestten kinderen ons ermee: “haha, zij noemen hun moeder naar
    een ei en een tiet“.
    Later was ik erg tevreden om te ontdekken dat al die stomme Nederlandse mamma-zeggers hun moeder juist naar haar borsten noemen, en hun vader naar een bordje pap.

  15. Selma zegt:

    Fulps,
    je neemt mij toch niet altijd serieus, hoop ik?
    Ik heb al jaren een zeer goede relatie met God of Godin of wat voor namen of harde schriftelijke invullingen anderen ook aan het onkenbare willen geven.
    Uiteindelijk ben ik teruggekomen op een enkel woord dat mijn moeder (als dochter van zendelingen) uitstraalde: vertrouwen.
    Zij noemde het ‘mogen leven in Gods hand’.
    Dat is me, hoe aantrekkelijk het beeld ook is, te patriarchaal, te antropo-
    centrisch (en dat was haar tijd dan ook).
    Maar de essentie, dat is het wel zo’n beetje.
    En verder sta ik maar wat van m’n ene been op het andere te hinkelen aan de kant, aan de rand (zelfkant?) van de menselijke samenleving, een beetje te kijken, te noteren en te lachen.

  16. joost tibosch sr zegt:

    Als stomme Nederlander met al mijn respect voor Finnen, je moet me dat maar niet al te kwalijk nemen, reageer ik meteen maar met “papa”, (Jezus’) “abba”, het bekende kinderwoord komt niet van pap, maar pap komt van pappa en pappare “hij die voedt, “hij die in eten voorziet” (wie had nu toch gedacht, dat voorzienigheid nu toch met pap te maken heeft!)

  17. Selma zegt:

    Joost,
    je weet toch dat je mij altijd met een korreltje zout moet nemen.
    Ik ben net zo 100 % Nederlander als jij en de allochtonen die zo niet meer mogen heten in Amsterdam.
    Maar ik mag de Hollandse volwassenen graag een beetje pesten die op hun ouwe dag nog spreken van ‘pappa en mamma’ als ze het over hun vader en moeder hebben
    Ik ben het helemaal níét met je eens dat pappa van pappare komt.
    Dat heet in de taalkunde volksetymologie of inlegkunde.
    Papa en mama zijn reduplicaties van universele klankelementen die ontstaan zijn uit de smakgeluidjes van alle baby’tjes ooit sinds mensenheugenis.
    Dáárom vind ik het stom als volwassenen in het openbaar over hun ‘pappa en mamma’ spreken. Dat zijn intieme thuiswoordjes.
    Een beetje volwassen mens spreekt over zijn/haar ‘vader en moeder’.
    In het Fins: ‘isä ja äiti’.

  18. Lehti zegt:

    Dat vind ik nu het fijne aan dit aardse leven. Waar wij als simpele muggenpoepjes proberen stenen in rivieren te verleggen: toeval!

    Dat hartje, dat Finse kopje…. hoe gekker het toeval…hoe leuker het is. Ik zou geen God of Godin de eer gunnen om in dit soort zaken afbreuk te doen aan zulk mooi toeval. Dat altijd weer een glimlach van oor tot oor waard is. Voorzienigheid maakt alles toch net wat minder mooi. 🙂

  19. ramireziblog zegt:

    Soms kan je dag niet meer stuk, leuk om te lezen 😀

  20. reinejragolo zegt:

    Heel triest dat je moeder zo jong is gestorven.

  21. Selma zegt:

    Lehti,
    lekker tegendraads, zoals te verwachten. Een frisse visie.
    Het overgrote deel van de mensheid heeft altijd in een godenwereld geloofd, in welke vorm dan ook, die het menselijk leven bepaalt. Van orthodox tot ietsist. En nog steeds gelooft zowat de hele wereld dit, op een handjevol echte atheïsten in westerse steden na.
    Dus je behoort tot een bijzondere minderheid 🙂

  22. Selma zegt:

    Ramirez,
    dank je wel.
    Heb je veel chocolade hartjes gegeten? 😉

  23. Selma zegt:

    reinejragolo,
    ach ja, zoiets bepaalt wel je hele levensloop.
    Daarom steunen we dan ook een weeshuis:
    http://www.sukumawiki.nl/

  24. joost tibosch sr zegt:

    Is “smakgeluidjes” wat anders dan “pappare”? En dat je je ogen uitkijkend met zo’n smakkend jong zonder verleden in de armen alleen maar “vooruit” kunt “zien” .dat dat een en al nog niet door verleden belaste toekomst is? Sorry, ik kan het niet laten: in zijn joodse omgeving waar het woord “abba” door een volwassene gebruikt helemaal een belediging was voor vaders, lijkt Jezus het venijnig expres gebruikt te hebben als beeld -en anders kan ook hij niet- van zijn God, en omdat het toen zo vreemd was, na zijn dood nog maar een enkele keer al weer afgezwakt toevallig te vinden(Mk 14,36; Rom 8,15;Gal 4,6). En het werd na Jezus al vlug weer de Vader met de grote baard, die nog steeds door onze kerken galmt. Dit “abba” sluit wonderwel aan bij de meest oorspronkelijke versie van verhalen over Jezus en kinderen. Die vinden we nog in de oudste laag -ouder zelfs dan onze evangelies- van het Thomasevangelie, wrschl zeggen we dan,een originele Jezus’tekst, later in een gnostische bewerking over man-vrouw terecht gekomen(Th 22,2): als hij een moeder(!) met een baby aan de borst ziet, zegt hij: “als we niet worden als die baby. komt er van onze wereld (Rijk van God) niets terecht”. In een andere cultuur had zijn beeld voor JHWH dus ook “mamma” kunnen zijn.
    Dacht bij mezelf, als ik het dan toch niet kan laten, dan doe ik het maar goed ook.

  25. Christien Damman zegt:

    Net bij een groenteman gezien kasaardbeien (land van herkomst niet te lezen) verpakt in een plastic doos…vorm…hart.

  26. Selma zegt:

    Joost Tibosch,
    je hebt gelijk, denk ik: “smakgeluidjes” zijn hetzelfde als “pappare”.
    Ik was gewoon een beetje streng: pappa komt dan, meen ik, niet van pappare, maar beide stammen van die eerste lipgeluidjes bij het drinken en eten.
    (Taal is waarschijnlijk begonnen met onomatopeeën…)

    Dank je wel voor je verdere uitgebreide reactie.
    Ik wist niet dat abba het kinderwoord was.
    Maar het past goed in de lange rij koosnaampjes voor vaders: tata, baba, daddy, pabbi en zo.
    Wat is het officiële woord voor vader dan?
    Ik zoek misschien niet goed maar kan alleen “abba” vinden.

    Als Jezus het kinderwoord gebruikte, geeft dat zijn intieme band aan. Heel mooi.
    Dat heb ik ook altijd een boeiend verschil gevonden tussen Nederlands en Duits:
    Duitsers spreken God met Du aan, Nederlanders met U.

  27. Selma zegt:

    Christien.
    wat een wereld hè, de handel.
    Altijd maar bezig om zooi ‘in de markt te zetten’.
    Het zal je werk toch zijn.
    Zou je dan tevreden zijn als je aan het eind van je leven je oogjes sluit?

  28. joost tibosch sr zegt:

    Dacht nu pas: misschien heeft Selma geantwoord. Vader: patir, (Ju)piter, pater, pitar, fadar(got)..je weet wel, die echte vader, die het vlees komt snijden en tegen wie je opkijkt…En de God van Jezus snijdt geen vlees en neemt je alleen maar (mystiek) voorzichtig in de armen..!

  29. Selma zegt:

    Joost,
    wat zeg je dat toch lief. En zo zou ik het heel graag geloven.
    Wat: zo geloof ik het ook want ervaar het.
    Alleen is het niet de God van de bijbelschrijvers.
    Die snijdt wel degelijk vlees, en vreselijker: laat z’n eigen zoon slachten.
    Heeft iemand eigenlijk wel eens geteld hoeveel mensen door God de dood in worden gejaagd in de Bijbel? Omdat hij kwaad is, laat hij ze door stadsmuren verpletteren, door aarde of zee verzwelgen, door honden of beren verscheuren.
    Misschien moest ik de Bijbel eens van a tot z gaan herlezen en tellen.
    Interessant.
    Maar het kan eenvoudiger: begrijp ik de Apocalyps goed dan maakt God simpelweg álle mensen op de gruwelijkste manier dood, minus ‘de 144.000 die zich niet met vrouwen bevlekt hebben’. Dus sowieso alle vrouwen mogen kapot.

  30. joost tibosch sr zegt:

    Wat een ontlading! Je dacht toch niet: dat moet ik toch hoognodig vertellen, want dat zal die lieve Joost beslist nog nooit hebben gehoord…?

  31. Selma zegt:

    Joost,
    het is eenvoudig wat me m’n hele leven dwars zit, en waar niemand me ooit een behoorlijk antwoord op heeft gegeven.
    Waarom wordt ons een liefdevolle god gepreekt die zijn ‘vaderarmen’ opent, die ‘mijn ziele van de dood redt’ etc. terwijl hij tegelijkertijd opvliegend en moorddadig wreed is?
    Misschien voelen mensen die zelf een liefdevolle vader hadden dit niet zo zwaar.
    Maar mijn vader kon in uitzinnige woede uitbarsten en dan vreselijk slaan en schoppen. Vervolgens moest je daarna maar weer doen of alles gezellig was thuis. (Spaart de roede niet, kinderen eert uw vader.)
    Ben gewoon iets te slecht opgevoed om blij met de Bijbel(se God) te kunnen zijn.
    Maar ik zie wel wat in Maria. Niet zozeer het bijbelse meisje, maar de Godin des hemels zoals zij zo prachtig voortleeft in vele kathedralen. Ik ga altijd naar haar kijken als ik een Roomse kerk zie.

  32. joost tibosch sr zegt:

    Heb zelf het geluk gehad een weliswaar nog autoritaire, maar niet door autoriteit aangetaste liefdevolle vader te hebben. Vlak voor zijn dood, eindelijk volwassen tegenover elkaar, met de handen op elkaars arm, -hij kon niet meer- liet hij zich ineens ontvallen: Nou snap ik pas wat vader betekent. Toen ik in mijn theologiestudie toen ergens voor het eerst dat verhaal van Abba hoorde, schoot meteen ook deze volwassen herinnering door mijn hoofd. Zo werkt dat nu eenmaal bij voorstellingen.
    Boven liet ik al blijken dat het beeld even goed “mamma” kan zijn. In het roomse denken is niet voor niets naast die vaak kille bijbelse Vader, en zelfs al in de Apocalyps, het beeld van de Vrouw met het kind zo centraal komen staan. Nu zou ik zelfs durven zeggen “in een tijd van vrouwentaboe” een opvallend “protest tegen die al eeuwenlang cultuurgebonden autoritaire vader”. En dan maar hopen dat je niet als ik een kille moeder had, want dan raak je weer in zo’n beeld verstrikt. Gelukkig had ik een hele lieve vrouw, en zie haar de jongens nog de borst geven.
    Met zo’n vader als jij had, kun je met een beeld van “vader” voor God, denk ik, geen kant op.

  33. joost tibosch sr zegt:

    Zag net een Leo Feyen en een Antoine Bodar wegzwijmelen bij het afscheid van hun, jaja, vader Benedictus en, tot het me genoeg was, dacht ik als je een oude hierarchie op gaat blazen met dit soort waardevolle gezinswoorden, vergeet je niet alleen helemaal dat zo’n hierarchie een autoritaire mannelijke gezagsvorm is nog uit romeinse tijd, en wat veel erger is, verhinder je met al je gezwijmel dat er een gezonde moderne organisatie komt voor een wereldwijde gemeenschap van Jezus(=kuriake=kerk) in onze tijd, die oog heeft voor deze tijd en zich aan onze mensenrechten houdt… Sorry, nou barst ik uit mijn woorden met mijn ergernis aan een officiele RK-Kerk.

  34. Selma zegt:

    Joost,
    geluk, ja, dat was het. Geluk is een gunst, iets wat je alleen maar kunt krijgen, wat je zomaar toevalt. Fijn zo’n herinnering aan een vader. Met zoveel liefde zullen de meeste mensen hun vader wel herinneren, en hun moeder eveneens. (Maar ja, we leven niet in een ideale wereld, verdrietig genoeg.)
    Dán is het ‘Abba-verhaal’ iets wat blij maakt, want herkenning, bevestiging.
    Begrijp ik met mijn verstand. En ook omdat ik ervaren heb hoe het kan: mijn dochters die innig van hun vadertje houden, mijn schoonzoons die liefhebbende vaders zijn. Dat is ook geluk (al is het laat, vergelijkbaar met het jouwe maar dan de geslachten verwisseld 😉 )
    Ja, die Roomse ‘mama’, die mag ik graag, om voorchristelijke en universele redenen vanzelf. Maar de Apocalyps kan ik niet genoeg verafschuwen:
    ‘het beeld van de Vrouw met het kind zo centraal’?
    Wel eclectisch, want de Hoer van Babylon is historisch krek dezelfde, maar gottegot wat moet daar in dat geschrift van gewalgd worden.
    Nee, Johannes is mijn vriend niet. Tegenwoordig zou hij onder de lithium zitten.

  35. Selma zegt:

    Joost,
    wat betreft de antieke, krampachtig machistisch gehandhaafde RK-kerk heb je waarschijnlijk gelijk, en vroeger zou ik het volkomen met je eens geweest zijn.
    Maar ik moet er steeds meer over nadenken of het niet een teken des tijds is dat orthodoxie ineens steeds belangrijker wordt in alle godsdiensten, en waarom dat zou zijn. Het fascineert me meer dan het me ergert. Het maakt me bloednieuwsgierig.

    Dat de RK-hiërarchieën een regelrechte kopie zijn van die in het Romeinse leger is hilarisch eigenlijk, maar mij maakt het wel vrolijk omdat testosteronische structuren altijd zo doorzichtig zijn, terwijl de haantjes menen een uniek, belangrijk en waardig toneeltje op te voeren..

    Het boeiende van structuren is dat ze in de loop der tijd steeds harder en harder worden, en dat er letterlijk steeds meer aan geschaafd en geslepen wordt, totdat ze van hardheid en slijtage afbrokkelen. Een natuurwet.
    En dan… gaan er altijd weer nieuwe bloemen bloeien tussen de puinhopen.

    Tenslotte heb ik toch een zwak voor Bodard, generatiegenoot. 😉

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s