Bordeelgeluiden als reclame

Sinds Citroën zijn reclames laat eindigen met een bordeelstemmetje: “Citroën, créative technologie” zijn de kirrende wijfjes helemaal in de mode in reclameland.
Of het nu shampoo van Garnier betreft, Special-t(hee) van Nestlé of het ‘totaalpakket’ van Ziggo, we worden geruststellend toegesproken door een knus flemend stemmetje.

Je hoort dat het een vrouw is van rond de dertig, met een leuke baan, volmaakt gezinnetje, fris interieur, en mooi en modieus is ze ook, het ideale moderne lekkere ding.
Maar ze praat als een klein meisje, met een stem die een half octaafje hoger klinkt dan een normale vrouwenstem, met een pleasing bijklank, zacht, beetje zwoel, en vooral gezellie… Voor elk wat wils: voor vrouwen klinkt ze kennelijk aangenaam omdat zij er een hartsvriendin in kunnen horen die heerlijke geheimen met ze deelt, voor mannen zal het zo’n dingetje zijn als van de créative technologie. Onbedreigend, uitnodigend, dienend.

Moeten er beleggingen, verzekeringen, bankrekeningen aan de man gebracht worden, dan horen we vanouds een enigszins deftige oude-mannenstem, en voor hippere diensten, uitstapjes of producten klinken er kekke, rad pratende jongelui. Dient het volk opgevoed te worden, een ‘gezonde’ hap in de maag gesplitst krijgen, een ingewikkeld apparaat aangesmeerd, dan spreekt er iemand die op een dokter of onderwijzeres moet lijken.

Maar het verwenmoment en de gemakshandel zijn dan nu het domein van het verleidelijke kindvrouwtje met kneuterstemmetje. Veel plezier gewenst met geld uitgeven!

DSC_7169

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Bedrog door de Voedselindustrie en andere fabrikanten, Gedachten, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

22 reacties op Bordeelgeluiden als reclame

  1. reinejragolo zegt:

    Als ik die madam weer in spagaat zie liggen denk ik aan mijn low-budget-auto waar nu alleen maagdelijke sneeuw op de motorkap ligt

  2. Fenny zegt:

    Zelf doe ik het dan vaak na in mauw-klanken omdat het me mateloos irriteert.

  3. met de jaren worden stemmen lager

  4. Selma zegt:

    Reinejragolo,
    kuis kost weinig, is altijd zo geweest.
    En wat is die sneeuw heerlijk hè?

  5. Selma zegt:

    Fenny,
    haha, jouw vriendin is ze dus niet!
    Dan is het opzetje van de reclamemakers niet gelukt, bij jou (en mij) dan.

  6. Selma zegt:

    Hennie van Ee,
    zeker worden stemmen met de jaren lager (en met drank en sigaretten)
    maar als de poesjes koket willen zijn schieten de stemmetjes weer omhoog.

  7. knutselsmurf zegt:

    Ik vind het leuk om naar te luisteren, maar ik ben dan ook een echte man.
    Ik geloof overigens niet dat het invloed heeft op mijn koopgedrag. Er zit echt alleen een instructieboekje en een reservewiel bij die auto, de pasagier moet je zelf meebrengen.
    Ik heb trouwens weleens naast een bordeel gewoond. Het werkgedeelte was natuurlijk perfect geïsoleerd, je hoorde alleen wat muziek als de voordeur iemand doorliet, maar als de dames ‘s-morgens werkoverleg hadden, kon je ze wel horen. Het is gewoon werk, met dezelfde conflicten als in een willekeurig kantoor. En ze hebben geen mooie stemmen. Ik denk dat ze alleen cup C of groter hebben.

  8. King Billy zegt:

    Hetzelfde soort stemmetje dat veelvuldig op Radio 1 te beluisteren valt en met voorgekookte vragen aan deskundigen het wereldse gebeuren laat ontleden.
    Ik zie nog steeds sneeuwvlokjes neerdalen. Zodra deze op de zwarte balk vallen, danst de schuifbalk van vreugde.

  9. Selma zegt:

    Knutselsmurf,
    heel goed, dan zijn die stemmetjes op jou toegesneden, en is mijn vermoeden dus juist.
    Bij mij heeft het wèl invloed op mijn koopgedrag: ik koop expres niks waar reclame voor wordt gemaakt.
    Heb ook weleens naast een bordeel gewoond, lang geleden in het Arnhemse Spijkerkwartier, toen de prostituees in mijn jonge ogen hoogbejaard waren, maar gezellig en lief, en inderdaad met ‘gewone’ stemmen. Nu heeft hoererij toch vaak iets droefs gekregen, met veel gedwongen importmeisjes.
    Grote cupmaat kan niet het enige criterium zijn. Sommige mannen gruwen daar juist van.

  10. Selma zegt:

    King Billy,
    heel verstandig van de radio: zulke stemmetjes krijgen veel meer gedaan van het gemiddelde haantje, dat zich gevleid voelt met de ‘lieftallige aandacht’ van zo’n kwelende interviewster.
    Die sneeuw heb ik ècht uitgevinkt!
    Bij mij op het scherm valtie niet meer. Rara.
    Heb jij ‘m per ongeluk zelf…?

  11. Blewbird zegt:

    Die stemmetjes worden zeer zorgvuldig gemaakt en afgestemd op de te bereiken doelgroep. Als ze je niet aanspreken, val je daar (doelgroep) niet in :-). Je zou er een van je vergelijkend warenonderzoeken op los kunnen laten (voor welke Citroën welk stemmetje). En de sneeuw (op je blog) is er bij mij ook nog. Groetjes!

  12. Selma zegt:

    Blew,
    tja, dan zou ik niet in de doelgroep van Citroën vallen, terwijl het een van m’n favoriete merken is. Vreemd. Maar dat reclamemensen in doelgroepen denken is bekend. Ze zijn alleen niet zo slim dat ze niet beseffen dat ze zelf aan modes onderhevig zijn, terwijl ze anderen trends aan willen smeren. Of het zijn jongens, die zelf opgewonden raken van gekir, en het fenomeen doelgroep dan vergeten.

    Hoe van die sneeuw bij jullie af te raken, ik weet het echt niet!
    Bij mij staat hij uit, kijk maar:
    http://nl.wordpress.com/#!/settings/

    Sneeuw (hokje leeg) Show falling snow on blogs where it’s enabled.

  13. fulpsvalstar zegt:

    Wij noemen dat een “EO-stemmetje” , zo’n plakkerig geluidje, helemaal voor gods eigen omroep.

  14. Selma zegt:

    Fulps,
    oja, helemaal vergeten, maar dat is zo: de EO heeft er het oudste patent op!
    De kuise vrouwtjes, die zich ozo bescheiden, ozo serviel opstellen tegenover gottegot de mannenbroeders! Wat een stemmetje al niet kan zeggen.
    Een zegen, nu zijn er dus voor het hele volk.

  15. Aad Verbaast zegt:

    Nee, dan die reclame van Opel waar een zware mannenstem aan het eind van de reclame zegt:
    “Wir leben Autos”. Ik schiet elke keer in de lach als ik dat hoor.

    P.S. ik zie de sneeuw ook bij je vallen..

  16. Selma zegt:

    Aad Verbaast,
    die Opel-stem is inderdaad om je te bescheuren, maar reclametechnisch vind ik hem erg goed: als zo’n degelijke ouwe Duitser zegt dat die auto’s zijn leven zijn, hij er als het ware zijn leven voor geeft, nou, dan moeten die wel de allerallerbeste zijn. Dat is van een heel andere orde dan een angorapoes die op een gepoetste motorkap geil ligt te miauwen.

    Zou iemand dat sneeuwraadsel op kunnen lossen?
    Bij mij staat sneeuw heusch uitgevinkt, en sneeuwt het niet,
    maar bij lezers dus wel…

  17. Lehti zegt:

    Over stemmen en mode las ik eens dit logje (naar onderen scrollen).
    http://novylooptover.blogspot.nl/2012/03/vocal-fry.html
    An epidemic that affects young women. Vocal fry
    Paulien Cornelisse schreef er dit over:
    http://www.nrcnext.nl/columnisten/2012/03/08/vocal-fry/
    Ook hier nog steeds kleine lieftallige vlokjes. Wat een brutale visuele verlokkingen. Ik zou je er spontaan van gaan boycotten. Maar ach, ze kirren tenminste niet. Best jammer eigenlijk. 😉

  18. Lehti zegt:

    Toch begrijp ik iets niet. Jij hèbt toch geen tv. Of ga je, als je op bezoek bent bij je kleinkinders, die jou willen verleiden tot Ds of Wii, van balorigheid naar autoreclames kijken? Dan is de Wii vast leuker hoor. 😉

  19. Selma zegt:

    Lehti,
    wat een geweldige column van Paulien Cornelisse, dank voor de link!
    Mode mode mode. En elk mens maar denken dattie uniek is, een vrije wil heeft, zelfstandig keuzes maakt, haha!
    Die ‘vocal fry’, wat is dàt erg! Kon er geen halve minuut naar luisteren.
    ‘Uptalk’ is toch net wat anders dan wat ik beschrijf: het is kennelijk de mode om je zinnen met een hogere klank te laten eindigen, of als een vraag te laten klinken. Ook bah.
    Maar ik denk dat het wel op hetzelfde neerkomt: als je iets vraagt, ben je niet stellig, en dus niet bedreigend. Geeft hetzelfde effect als een kinderachtig stemmetje: de luisteraar wordt niet onzeker gemaakt, krijgt een gevoel van overwicht. En dat hebben mannetjes graag.

    Dat nummerbordenverhaal is ook heel grappig, maar toch een stuk ouder dan beide schrijvers: wij speelden het als kind al, meer dan een halve eeuw terug, om lange autoritten wat dragelijker te maken. Mijn broers en ik meenden toen dat we het zelf uitgevonden hadden, in een stuk of tien variaties trouwens, maar ik las eens (ook alweer 25 jaar of zo geleden) een tijdschriftartikel over hoe je kinderen bezig kunt houden in de auto op weg naar vakantie, en daar stonden ze ongeveer allemaal in.

    Over die sneeuw zakdammaar een vraag stellen aan WordPress.
    Ben er duidelijk te dom voor om het zelf op te kunnen lossen.

  20. Selma zegt:

    Lehti,
    ik luister vaak naar de radio. Hoorde net nog de poes van Citroën langskomen.
    En ja, heb ook wel een keer in de week de tv aanstaan (als ik ’s avonds bij de kleinkindjes ben) om mijn walging van het programma-aanbod op peil te houden. Maar om er nou voor te gaan zitten? Nooit. Ik doe iets in het huishouden of zit te computer, en de tv is behang op de achtergrond. Maar zo weet ik tenminste wat er ‘belangrijk’ is in Nederland. En soms zegt iemand dat ik iets echt leuks gemist heb, en dan is daar Uitzending gemist voor.
    Verder kijk ik naar Finse films op Yli Teema (via de compu).

  21. Een treffende omschrijving van die reclames. Opel werd al even genoemd “Wir leben Autos” En vergeet ook Renault niet waar een man een auto niet nodig heeft, maar hem wel wil “Je veux.” Waarmee dus wordt verteld dat het niet gaat om het nut van een auto, maar om de hebberigheid.

    Reclame is bedoeld om te beïnvloeden. Dit kan op twee manieren. Er is een centrale route en een perifere route.

    De centrale route wordt gebruikt als de ontvanger gemotiveerd is en de tijd heeft (en neemt) om de boodschap te verwerken. Het gaat om argumenten. Dit werkt alleen bij sterke argumenten.

    De perifere route wordt gebruikt bij zwakke argumenten. Je ziet dan een leuk persoon (hij/zij is leuk, dus zal wel gelijk hebben), op=op (het is al bijna op, dus iedereen wil het hebben), een witte jas (hij/zij is deskundig dus zal wel gelijk hebben), onbegrepen jargon (als dit product is voorzien van dit bijzonder interessant klinkende grondstof, dan zal het wel goed zijn).

    En op die manier worden we met zijn allen beïnvloed. Het beste is om reclames te ontwijken, geen folders in de bus te krijgen, in de krant geen advertenties te zien, geen billboards of abri’s tegen te komen en de radio zacht te zetten bij de commercials. En dan nog zien we dagelijks overal reclameuitingen.

  22. Selma zegt:

    Marijn,
    dank je wel voor je lange, verhelderende reactie.
    Er zijn nog wel andere routes, zoals die van het spel:
    dat de ontvanger weet dat hij de muis moet voorstellen en de reclamemaker de kat. Tom en Jerry.
    Reclame van de tweede route is heel vaak ergerlijk, maar zó ergerlijk dat je er weer lol aan kunt beleven. Door bijvoorbeeld over die stemmetjes te zeuren en na te denken.
    Bij ons thuis is reclame in elk geval een leuk gezelschapsspel, dat ons psychologisch inzicht leert te krijgen in de reclamemakers die ons
    (met hun psychologische inzichten in ons) proberen te verleiden!
    Reclame ontwijken is onmogelijk in deze maatschappij.
    Het is bovendien ook veel beter om je vijand goed te bestuderen dan net te doen of hij er niet is!
    Alleen die reclamefolders zouden afgeschaft moeten worden, die verslinden zoveel bossen, en ze worden soms ook met pakken tegelijk door bezorgers in de sloot gemieterd.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s