De fraaie Russische weg waaraan jullie meebetalen

Een fijn avondlijk uitzicht door de vooruit.
Al gaat het nu niet over de wolken, de bomen en de sneeuw,
maar over de weg, die op asfalt lijkt en het toch niet is.
Wel is hij net zo goed en hard en rimpelloos, maar veel milieuvriendelijker en goedkoper. Scandinavië en Canada liggen bezaaid met dergelijke duurzame gravelroads

Bovenstaande weg ligt in Finland, en die hieronder in de Russische republiek Karelia

Althans, dit is het eerste stuk van deze weg, die hier net gigantisch verbeterd is.
Bij het begin staat een vrolijk bord, met de vlaggen van Rusland en Europa broederlijk naast elkaar, en rechtsonder de vlag van Finland:
“This project is funded by the Russian republic and the European Union”

We rijden hier omdat mijn broer Ilmari de projectleider is, en ik dit graag eens wilde zien.

Hij kreeg het idee voor de verbetering van de weg doordat Russische kennissen hem geregeld vroegen hoe het kon zijn dat het Finse gravel altijd in zoveel betere staat is dan de Russische wegen. Die zijn vaak zo bar slecht dat ze Ilmari in de periode 1990-2005,
toen hij als agronoom adviseerde bij Russische landbouwprojecten, en daar veel autokilometers maakte, meer dan vijftig lekke banden kostten.

Zo kunnen Russische hoofdwegen eruit zien.
Deze foto maakte ik al hobbelend op de achterbank

Samen met de Finse wegenbouwkundige Pentti Komulainen ontwikkelde Ilmari het plan om de weg van Kostomuksha naar Kalevala te verbeteren met behulp van calciumchloride.
Het is een verkeersader in Russisch Karelia van 140 km lengte,
van groot belang voor de lokale bevolking en transportondernemingen en toeristen,
maar onverhard, dus alleen in bevroren toestand behoorlijk te berijden. In de andere jaargetijden zit de weg vol wasborden, diepe kuilen, en is zeer stoffig of juist blubberig

Het lukte Ilmari om financiering voor het project te vinden in het kader van grensoverschrijdende samenwerking tussen de Russische Federatie en de Europese Unie.
Het project kreeg een budget van 1,2 miljoen euro, waarvan de EU 45 % betaalt,
Moskou 45%, en Russisch Karelia 10 %.
Maar hij wist ook Swedwood tot een bijdrage te bewegen, een Russische vestiging van Ikea. Verdere details over de uitwerking en de poppetjes van dit wegenplan
zijn te vinden op de website van dit project, en ook op die van Keep.

We gaan even op bezoek bij de bewaker, die hoog en droog op het parkeerterrein woont

Hij krijgt een paar extra dekens, want de winter is begonnen

Hier een stoer filmpje over de aanleg van de weg.
Deze wegverbetering is ook een proefproject, want een heel belangrijk aspect is het overdragen van de Scandinavische know-how van behandeling van onverharde wegen, zodat de Russen verder zelf hun immense gravelwegennet op die wijze tegen lage kosten kunnen vernieuwen en onderhouden.

Dan rijden we verder. Eerst suizend over het nieuwe stuk, dan hobbelend over het oude.
En wat denk je?

Hieronder de schuldige, een gat, nee, een halve vijver.
We zullen maar zeggen dat dit bij de rondleiding hoort, bij wijze van demonstratie

Vanwege de putten waarmee de wegen bezaaid zijn, is Rusland ook bezaaid met werkplaatsjes waar je goed en snel en voor een redelijk bedrag geholpen wordt

En dan nog meer aanschouwelijk onderwijs. Op de weg naar Sint Petersburg, die zoals de asfaltwegen naar en rond grote steden wel heel goed is, een boete voor te hard rijden.

Ik vreesde dat het heel duur zou zijn, maar mijn broer zat te lachen, die had er al zo vaak eentje gekregen: 100 roebel, oftewel 2 euro 50. Kom daar maar eens om in Nederland

Wie Ilmari’s eigen blog over de weg wil lezen, kan ‘m wel door Google laten vertalen: ilmari.puheenvuoro.uusisuomi.fi/84275-karelia-enpi-cbc-vienan-karjalan-valtavayla

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Auto's, Rusland, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

22 reacties op De fraaie Russische weg waaraan jullie meebetalen

  1. wie ver reist, kan veel laten zien
    beetje andere wereld
    mooi blog weer, selma

  2. knutselsmurf zegt:

    Tja, daar zit ik dan, achter mijn computer in Nederland. Er zijn dus mensen die wel iets belangrijks doen. Kun je eens aan je broer vragen waarom zijn auto niet wat stevigere schoenen draagt ? Lichtmetalen velgen en zachte bandjes zijn voor de autostrada. In Rusland verwacht je eerder stalen velgen ( een lichtmetalen velg overleeft een klapband niet ) en commercial banden. ( dat zijn banden voor bestelauto’s ). Toyota maakt auto’s die aangepast zijn aan Afrikaanse wegen, maar misschien kunnen die weer minder goed tegen kou ?

  3. Stefania zegt:

    Komt bekend voor. Vier jaar Sakhalin, vier jaar niet gereden over de bevroren wegen. In bevroren toestand inderdaad beter dan ontdooid met kuilen enz.

    Maar wat nog veel gevaarlijker is in mijn ogen zijn de vaak dronken bestuurders. Een flesje wodka gedeeld met de lunch is geen uitzondering. Het gebrek aan verlichting in de nacht en de algemene slechte staat van de auto’s.

  4. swithaRo zegt:

    Gaaf! Dit soort verslagen…

  5. reinejragolo zegt:

    Knutselsmurf heeft gelijk met zijn stalen velgen vermits je we genoeg proviand meeneemt op de weg naar Omsk.

  6. Fenny zegt:

    Heb je gelezen en ben weer bij met je avonturen, schitterend met al die schone foto’s!
    Wat een mooie naam heeft je broer, Ilmari, een prinsennaam uit een sprookjesboek.

  7. Selma zegt:

    Hennie van Ee,
    dank je wel. Toch is het geen verre reis.
    Vandaag ging met bus-trein-bus van IJmuiden naar Edam, en deed daar precies even lang over als van Schiphol naar Helsinki: 2 uur en 10 minuten. De plek waar dit blog overgaat is daarna nog geen uurtje verder 😉

  8. Selma zegt:

    Knutselsmurf,
    die auto is een Volvo, van de soort die nog helemaal van ijzer/staal gemaakt is.
    Hij koopt speciaal altijd deze oudere uitgave (komt ervoor naar Nederland waar ze goedkoop weggedaan worden omdat ze uit de mode zijn en te zwaar, te duur voor de wegenbelasting) omdat die zo sterk is.
    Daarna begon Volvo zijn auto’s te verplasticken.
    Hij heeft zo’n sterke auto nodig omdat er weken waren dat hij een paar duizend kilometer moest maken (Rusland is immens groot). Een van zijn Volvo’s had bijna een miljoen kilometer op de teller. Bijna een miljoen, want toen reed een Rus hem total loss, maar een Volvo heeft een kooi, dus die ‘hem’ was alleen de auto. Dus lichtmetalen velgen, ik dacht het niet.

  9. Selma zegt:

    Stefania,
    leuk dat je de situatie herkent, en bedankt voor de aanvulling.
    Ja, die drank… onderweg zag ik vele kruisjes langs de kant.
    En al hebben wij een mooi alcohol-rijverbod, helaas heeft de zuipcultuur onder Nederlandse jongeren de laatste decennia ook schrikbarende vormen aangenomen.

  10. Selma zegt:

    SwithaRo,
    dank je wel.

  11. Selma zegt:

    Reine,
    komische discussie over die velgen (zie mijn antwoord bij Knutsel).
    Omsk is halverwege het plan: Wladiwostok zou ik nog wel willen, per trein.
    En dan elke dag ergens anders uitstappen om een paar dagen te blijven.
    Daartoe koop ik elke maand een staatslot, aangezien dat mijn enige kans op een miljoen is.

  12. Selma zegt:

    Fenny,
    dank je wel voor je aardige reactie.
    Mijn broer heet naar de oude Finse god Ilmarinen
    (google maar eens, leuke mythologie).

  13. svara zegt:

    wat een avonturen

  14. Blewbird zegt:

    Werelden waar we geen weet van hebben tover je ons voor. Prachtig! Volvo wordt tegenwoordig in China gemaakt: http://www.chinadaily.com.cn/bizchina/2011-11/22/content_14138814.htm

  15. knutselsmurf zegt:

    Volgens mij begrijp je iets anders dan ik bedoelde.
    Kijk maar naar de foto. De velg met de lekke band is van aluminium. Je broer heeft het sierdekseltje er af gehaald om bij de wielmoeren te kunnen komen. Het reservewiel op de achtergrond zit op zo’n stalen velg. Je herkent het aan de zwarte kleur. Maar inmiddels begrijp ik dat hij die auto zo gekocht heeft, het is lastig om dan 4 stalen velgen er bij te kopen, want die heeft natuurlijk niemand.

  16. Selma zegt:

    Svara,
    ja, lekker hè? De reisburovakanties zijn niet zo voor mij.

  17. Selma zegt:

    Blew,
    zozo, wat een link, jij tovert ook werelden voor mij open 😉

  18. Selma zegt:

    Knutselsmurf,
    je had gelijk met je observatie.
    Mijn broer geeft me net dit antwoord:
    “Tegen die meneer die zich verwonderde over mijn banden en velgen kun je zeggen dat deze (supersterke) diesel-Volvo vorige winter uit Nederland is gehaald voor maar 900 euro. De aluminiumvelgen waren onderdeel van deze voordelige koop. “Harde” bestelautobanden doen het niet goed in de winter (zijn veel te glad) en ook die banden klappen gewoon kapot op zulke scherprandige kuilen. Dit zijn spijkerbanden die juist nu heel noodzakelijk zijn. Alle Russische auto’s hebben tegenwoordig dezelfde spijkerbanden net als in Finland.
    Slechte wegen en kapotte banden horen gewoon bij elkaar. Ik heb ook duizenden vrachtauto`s en bestelautos met kapotte banden zien staan…”

  19. timmerark zegt:

    Ach, als ik tijd had zou ik een Blog schrijven over mijn ervaringen op weg in de USSR. Maar ik had hoe dan ook geen fototoestel, dus dat zou het harder maken om het te schrijven, en ik heb geen publiek zo mooi als jij.
    En ik kan niet schrijven zoals jij.
    En ik verkeer(de) niet in de kringen zoals jij.
    En ik lees geen spijkerschrift.
    Ik ben eigenlijk vrij depressief geworden n.a.v. deze reactie.

    Dag…

  20. Selma zegt:

    Timmerark,
    maak tijd, want jouw blog over wegen in de USSR interesseren me in hoge mate, ook zonder foto’s.
    Maar verder: niet doen, nooit jezelf met anderen vergelijken, en zeker niet met dat (mooie of verfraaide) deel dat anderen op het web showen.
    Want wat weet jij nu echt van mij? Bovendien verkeer ik niet in ‘kringen’, kringen geven me de kriebels. Die klinken naar netwerken (bah), coterieën (eng) en sociale plichten (gruw).
    Goddank heb ik dan wel deze lieve broer, en hebben we toevallig wortels over de grens (zoals zoveel Nederlanders, toch?).

  21. Mark zegt:

    Ik kreeg, samen met een collega, in SInt Petersburg ooit (1993) eens een boete van 2 dollar voor het oversteken van de Nevski Prospect halverwege tussen twee oversteekplaatsen. Er kwam ineens uit een hoekje een trabantje met een zwaailicht aangejankt. Ik begreep niets van wat hij zei, maar ineens moesten we maar in zijn auto instappen. Toen wij vroegen of hij money wilde knikte hij driftig. Ik heb de betaalbewijsjes nog steeds. En toen hij zijn money had, sprak hij ook ineens een stuk beter Engels. Hij adviseerde ons voor onze eigen veiligheid voortaan de oversteekplaatsen te gebruiken. Nou weet ik niet of je de Nevski Prospect goed kent, maar die oversteekplaatsen lagen destijds honderden meters uit elkaar….
    Heeft heel weinig met jouw verhaal te maken, dat ik met veel interesse heb gelezen, maar het deed me er aan denken.

  22. Selma zegt:

    Mark,
    wat een grappig verhaal, ik zie het voor me.
    Nee, ik ken de Nevski Prospect alleen uit (o.a.) Gogols Peterburgse Vertellingen, en als een van de straten waar de tragische Raskolnokov rondzwierf. Maar hij (en Sint-Petersburg) staat hoog op m’n verlanglijstje!

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s