De diepte van Stalins kanaal, en Peters potje

Het tweede boek van Solzjenitzin over de Goelag beschrijft de aanleg van het kanaal van de Witte Zee naar het Oneginmeer, waarbij tienduizenden dwangarbeiders stierven.

Mijn fotos zijn een beetje slecht, want net toen ik begon, zag ik een bordje Verboden te Fotograferen, en dan lukt het een gehoorzaam mens eigenlijk niet goed meer

Je kunt niet naar dit kanaal kijken zonder aan alle botten te denken die daar nog steeds in liggen. Veel hoef ik niet te zeggen, dat doet dit artikel van Frank Westerman afdoende

Bizar is dat het Russische sigarettenmerk Belomorkanal nu nog steeds bestaat,
indertijd bij de opening van het kanaal trots op de markt gebracht.
In dit filmpje uit Jelle Brandt Corstius zijn verbazing daarover.

Voor dit kanaal gegraven werd, trokken lijfeigenen (slaven) de boten over de strook land die de twee wateren scheidde, zoals dit schilderij met Peter de Grote te paard laat zien

Maar nu kan het leven in Rusland weer leuk zijn,
dus ’s avonds staan broertje en zusje gezellig aan de andere kant van het Oneginmeer,
bij een kanon van Peter de Grote (ook zo’n lekkertje), die daar zijn kanonnengieterijen had, in Petrozavodsk oftewel “Peters fabriek”

om er een beetje te gaan boemelen, misschien wel hier, op de Marx prospect

Maar het werd het een tribuut aan Vladimir Vysotski door de Finse groep Kajaanin Teatteri, in het kader van de Fins/Russische culturele betrekkingen

en daarna het favoriete stoofpotje van Peter de Grote eten,
in een van zijn voormalige gevangenissen, met muren van twee meter dik

Om tenslotte te slapen in het prachtige Severnayahotel dat door Stalin gebouwd werd,
en dat tijdens de overwinning door de Finnen (na de aanval van Stalin op hun land)
als hoofdkwartier werd gebruikt

Tot hiertoe deze korte geschiedenisles

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Lekker eten!, Muziek, Rusland, Smeerlapperij, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op De diepte van Stalins kanaal, en Peters potje

  1. Fumelle zegt:

    Mooi verhaal, bijzondere indrukken
    van slapen zal wel niet veel zijn gekomen

  2. King Billy zegt:

    Fantastisch! Je noemt hem Vladimir Vysotzki, de politieke troubadour met zijn rauwe stem die Cornelis Vreeswijk al noemde en tapes met muziek van VV op de bandrecorder afspeelde toen hij zich bij mij verborg omdat de Amsterdamse politie hem zocht vanwege belastingschulden en illegaal spelen in het Vondelpark.
    Zag op TV temperaturen van -15.

  3. Selma zegt:

    Fumelle,
    dank je wel. Ja hoor, Een heerlijk hotel, het bed was best, het sanitair spic & span, het ontbijt zeer Russisch. Een aanrader. Al las ik elders allemaal nare kritieken van buitenlanders, maar dat blijken meestal vette verwende Amerikanen te zijn.

  4. Selma zegt:

    King Billy,
    dat is bijzonder, dat jij hem gekend hebt, en op die manier! Bijna ongelofelijk.
    Mijn broer is een groot fan van hem, vandaar, maar voor mij was hij nieuw.
    Blij dat ik zijn muziek heb leren kennen.
    Ben nu weer in Finland, was vannacht -8

  5. reinejragolo zegt:

    Vertel mij een waarom Stalin toch nog heel wat bewonderaars heeft?

  6. Selma zegt:

    Reine,
    oftewel vertel mij wat de mens bezielt. Geen idee.
    Wel weet ik dat sommigen het prachtig vinden om hun zoon de naam van een “sterke” man te geven. Zo heten er in Azië veel jongens Dzjengiz Khan, naar de middeleeuwse massamoordenaar/verkrachter, en in een aantal moslimlanden is de naam Hitler populair: Maleisië gaf ouders onlangs het advies i.p.v. Hitler hun zoons een positieve moslimnaam te geven.
    Joran van de Sloot en Breivik krijgen liefdesbrieven en huwelijksaanzoeken in hun cellen, vergelijkbaar krankjorum.

  7. fulpsvalstar zegt:

    Selma,wat een juwelen van blogs, tekst en foto’s heel bijzonder.
    Ik begrijp nu een beetje wat je bedoelde met je afwijzing van “schuldig landschap”.
    Wat betreft Armando ben ik wat voorzichtiger, ik ken hem namelijk niet.
    Van beeldende kunst houd ik en zijn werk spreekt mij niet aan, van muziek weet ik wat en zijn prestaties op dit gebied acht ik rommel.
    Prachtartikel van Westerman trouwens!

  8. Selma zegt:

    Fulps,
    dank je zeer voor je complimenten. En je mening over Westerman deel ik geheel!
    Wat A. betreft, ik zou mijn mening over hem niet gegeven hebben als hij niet in de reactieruimte langs was gekomen, want aangaande kunst ben ik van leven en laten leven (al denk ik vaak wel stilletjes bij moderne kunst: hoe durft hij/zij dit in de wereld te brengen zonder zich diep te schamen).

  9. Lehti zegt:

    Aan het (laten vertalen en-) lezen van het blog van je broer kwam ik nog niet toe. Het artikel van Frank Westerman inderdaad erg boeiend. Ook jouw blogs en links altijd een mooie blik/ eye-opener/ gratis college. Dank.
    Bizar om te eten in de gevangenis en te overnachten in dat megalomane hotel. En over de naamgevingen, het zou me niet verbazen als Benito in Italië ook weer in zwang raakt.

    Verleden, juist waar dat ook die van je eigen familie raakt, is bijzonder. De naam van de stad waar mijn opa in de oorlog zat, pronkt heden ten dage als eindbestemming op de trein die van Amsterdam naar Berlijn gaat: Szczecin/Stettin. Blijft intrigerend. Wat deed hij daar?

    In zijn geboortestad Wenen was ik al eens. Per trein, net zoals hij ooit, als bleekneusje, -net als Miep Gies- naar Nederland kwam. Indrukwekkend. Ook om daar te zijn waar zíjn vader scheen te werken, bij de opera. als verslaggever o.i.d. Maar dood ging hij, hoe kon het ook anders, in de oorlog (als dwangarbeider?). En net zoals jij zegt je leven aan Stalin te danken. Kan ik zeggen dat als mijn opa als wees niet naar Nederland was gekomen…enz.
    Oei, wat een geschrijf.
    Min acht….brrrrr

  10. Selma zegt:

    Leht,
    dat blog over het onderzoek naar het leven je opa zal ik zeker lezen.
    Want dat onderzoek ga je vast eens doen. 😉
    In een paar alinea’s heb jij al een half boek samengevat…
    Szczecin/Stettin, die naam alleen al (k ben dol op Poolse spelling).
    Wij hebben gelukkig een neef in de familie die zulk onderzoek doet, want het is veel werk, maar wat is het boeiend om te lezen, wat die voorouders allemaal probeerden te maken van hun leven, vooral in oorlogs- en crisistijd.
    Nu ik mijn huis grondig aan het opruimen ben, vind ik ineens een verloren gewaand pak brieven van mijn ouders uit WOII en eind jaren ’40. Bizar is dat, om je eigen ouders 70 jaar geleden lieve woordjes te zien schrijven en commentaar op het wereldnieuws! Gauw naar mijn neef ermee, voor ze echt kwijt zijn.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s