Duizenden van Stalins miljoenen

Een van Stalins massabegraafplaatsen ligt in de bossen van de Russische republiek Karelia bij  Karhumäki, “berenheuvel”, in het Russisch Medvezjegorsk.

Naar Rusland willen gaan zonder aan de geschiedenis te denken, zou ik niet kunnen.
Omdat mijn broer en ik wel eens de grap maken dat we ons leven aan Stalin te danken hebben, neemt hij me mee naar Sandarmoh

De zon schijnt en het is er fris en geurig en stil temidden van de pijnbomen.
Die hier met recht pijnbomen heten: 9200 mensen werden op deze plaats, na een gruwelijke martelgang door Stalins knechten doodgeschoten, dat zijn althans de cijfers.
Mede dankzij de organisatie Memorial kunnen nabestaanden er
tegenwoordig hun doden eren met gedenktekens

Bij de ingang staat een grote steen met de tekst “Mensen vermoord elkaar toch niet!”
Ik vind het geen juiste tekst, hij zou moeten luiden “vermoord een ander niet”.
(Elkaar vermoorden is heel moeilijk, dan moet je tegenover elkaar gaan staan
en samen precies op het juiste moment de trekker overhalen.)
Dit waren mensen die zeer waarschijnlijk nooit aan moorden gedacht hadden, schoenpoetsers, studenten, dichters, huisvrouwen, musici, geleerden, boeren, en zo
met hooguit de schijn op zich dat ze ietsje minder blij waren met Stalins regime

Grotendeels jonge mannen, maar ook jonge vrouwen, en moeders samen met hun kinderen. Ze verdwenen anoniem in massagraven. Het bos ligt vol cirkels van bloemen, cirkels rond plekken waar de bodem een beetje ingezakt is, de plek van zo’n massagraf

Overal staan kruisjes en huisjes met namen en foto’s van geliefden
die hier zeker of waarschijnlijk vermoord en ondergeschoffeld zijn. Het zijn mensen uit alle lagen van de bevolking en van ruim vijfig nationaliteiten

Waar ze precies liggen is onbekend, maar elke boom vertelt hun verhaal, is gevoed door hun lichamen. Het is onmogelijk om met droge ogen langs al die gezichten te lopen

Vrolijk lachende jonge mensen soms, die toen de foto gemaakt werd
nog heel wat moois van plan waren met hun leven

Ik moet er bij zulke gezichten ook altijd aan denken dat het ooit kindjes zijn geweest,
bemind en geknuffeld door hun moeder, die eindeloos veel zorg en liefde aan ze besteed heeft, ze jarenlang dagelijks heeft willen behoeden voor elk gevaar.

En dan komt er een opgewonden schoft die ze in een klap doodmaakt

Onlangs is er een kerkje gebouwd. Stalin heeft deze mensen wel,
maar niet hun nabestaanden en hun geloof kunnen vernietigen.
Dictators zijn niet alleen altijd slecht maar ook dom,
dat ze denken dat ze de wereld voorgoed naar hun denkbeelden kunnen veranderen


De slachtoffers werden in vrachtwagens naar Sandarmoh gebracht, in urenlange tochten.
Op elkaar gestapeld, aan handen en voeten gebonden met een prop in hun mond,
en hoe koud het ook was: alleen gekleed in hun ondergoed. Bij de kuil moesten ze knielen en werden een voor een in hun hoofd geschoten door steeds dezelfde officier,
die, als hij een beetje hoofdpijn kreeg van het geknal zijn pistool aan een kameraad gaf.

Een blog over een dergelijke beul schreef Ruslandkenner Egbert Hartman.
Voor de belangstellende hier nog een Fins blog over datzelfde monster,
die van zijn series executies een heel kunstwerk maakte
(Google wil het wel een beetje vertalen)
waarop onderaan een bizar filmpje staat van een gezellige Stalin temidden van juichende hooggeplaatsten (o.a. Beria). De muziek is doeltreffend gecomponeerd, bijna mooi.

Stalin maakte naar schatting 40 miljoen slachtoffers.
Om met Abel Herzberg te spreken: dat is veertig miljoen keer 1 mens vermoord.

Mijn broer schreef een uitgebreid blog over Finse slachtoffers die bij Sandarmoh begraven liggen: http://ilmari.puheenvuoro.uusisuomi.fi/122872-sandarmoh

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Begraafplaatsen, Rusland, Smeerlapperij, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op Duizenden van Stalins miljoenen

  1. Wat een heftig bezoek moet dit zijn geweest. Vreselijk. Mooi dat je hierover gepost hebt! Ik ben dit jaar in Auschwitz-Birkenau geweest en deze hartverscheurende plekken ne gebeurtenissen mogen nooit vergeten worden!

  2. Stefania zegt:

    Bijzondere plaatjes in een bijzonder land. Toen ik in Rusland woonde het boek van Gerard Jacobs gelezen ‘De goden hebben honger’. Een boek dat verhaalt over de massagraven in Rusland. Hartverscheurend en onbegrijpelijk dat mensen zulke dingen doen.

  3. Zilvertje zegt:

    Aangrijpend, je leest en hoort er over, maar als je dan ook de gezichten nog ziet.

  4. stripman zegt:

    Erg indrukwekkend…

  5. fulpsvalstar zegt:

    Wonderlijk hoe mensen zo kunnen verloederen, ik heb dat Finse blog gelezen (van je broer?), ongelofelijk wat een beestmens.
    Zulke plaatsen knijpen mij de keel dicht, op 4 mei ben ik doorgaans in Vught, daar is een veel geringer aantal mensen vermoord maar ik heb dat daar ook.
    Zulke plaatsen noem ik (om Armando te citeren) “schuldig landschap” , er hebben gruwelijkheden plaatsgevonden maar alles groeit en bloeit gewoon door.

  6. Selma zegt:

    Dutchgoesitalian,
    zo is het…

  7. Selma zegt:

    Stefania,
    onbegrijpelijk zeg je, maar toch is het gebeurd, en blijft het gebeuren.
    Van Nero tot Djengiz Khan tot Hitler, Pol Pot, Idi Amin, Saddam Hoessein,
    altijd staan er testosteronische dictators op die, dat is het boosaardige, ijverige helpermannetjes krijgen om het vuile werk op te knappen.
    Zo is de mens dus. Kan de mens zijn.
    Gelukkig is er ook een volkomen andere kant!
    Lieve goede wijze mensen. Ik ken er genoeg. Maar zodra er weer een dictator opstaat, gaan die als eerste het cachot in. Je ziet het bij Poetin alweer gebeuren.

  8. Selma zegt:

    Zilvertje,
    het is naar maar nodig om jezelf er af en toe van te doordringen.

  9. Selma zegt:

    Stripman,
    je zegt het.

  10. Selma zegt:

    Fulpsvalstar,
    leuk dat je de moeite genomen hebt om dat Finse blog te lezen, inderdaad van mijn broer.
    Maar een “beestmens”, nee, dat is een diepe belediging voor de beesten.
    Dieren vermoorden hun soortgenoten nooooit, en zeker niet op dergelijke manieren, martelend, vernederend.
    Mannetjesdieren vechten zeker met elkaar, in de bronsttijd, maar dieren vermoorden alleen andere soorten dieren om ze op te eten.
    Alleen de mens met zijn “intelligentie” is tot dit soort misdaden in staat.

    In Vught hangt dezelfde sfeer als in Sandarmoh, voor wie het wil weten, inderdaad. Alleen zou ik het landschap nooit schuldig noemen (zoals ik de beesten ook in bescherming neem tegen menselijke projecties). Ik vind het landschap juist altijd troostend: wat er ook gebeurt, het leven gaat door, de natuur ontfermt zich liefelijk wuivend en geurend over de slachtoffers,
    “groeit en bloeit gewoon door”. Inderdaad.
    En dat is goed, voelt voor mij heel goed.
    (Ik heb trouwens een hekel aan die Armando 🙂 )

  11. fulpsvalstar zegt:

    “(Ik heb trouwens een hekel aan die Armando 🙂 )”
    Een hekel………..nou nee, artistiek acht ik hem een charlatan maar hij heeft in een lang leven veel voor de kiezen gekregen.
    Hij had het hier over kamp Amersfoort, het landschap heeft gruwelen gezien maar gaat gewoon door met groeien en bloeien, CdK, prof. dr. Wim van de Donk gebruikte deze uitdrukking tijdens zijn toespraak op 4 mei twee jaar geleden in Vught. Hij bleek een aanwinst, zijn voorgangster heb ik nooit betrapt op een blijk van intellectuele of culturele bagage,

  12. Selma zegt:

    Fulps,
    artistiek bedoelde ik ook, jij verwoordt het.
    Wat dat “veel voor de kiezen” krijgen betreft: geen mens die wat langer leeft komt ongeschonden uit dit bestaan. Nare, ellendige dingen meemaken hoort erbij helaas, in het leven. En een mens wordt niet per se sympathieker door “veel voor de kiezen” gehad te hebben. Zo geef ik niet graag de kost aan alle zeurende bejaarden van Nederland.

    En ondanks je uitleg blijf ik het oneens met de term “schuldig landschap”.
    Dat hoort tot de vreselijke menselijke projecties van het type “roofvogel, onkruid, onmenselijk”, die min of meer impliceren dat de mens de juiste soort is, in tegenstelling tot. Terwijl de mens een dier is om je voor te schamen dat je tot die soort behoort. Vind ik.

    Fijn dat Van de Donk een aanwinst is, maar ik hoop dat zijn culturele bagage uit meer blijkt dan simpel onbenul A. napraten 😉

  13. fulpsvalstar zegt:

    Selma,
    Ik heb je de betreffende toespraak gemaild.

  14. Selma zegt:

    Stefania,
    nog een reactie: ik heb gegoogeld op “De goden hebben honger”, en ik zal het gaan lezen als ik thuis kom.
    Ook een beetje omdat ik dan vast van mijn bezwaar tegen de titel afkom:
    goden waren immers niet betrokken bij die massamoorden.

  15. Blewbird zegt:

    Vanmiddag op werk al even gekeken. Aangrijpend. En goed dat dit nu aan het daglicht komt. Veertig miljoen is 40.000.000, ongeveer de hele bevolking van Spanje.

  16. Selma zegt:

    Fulps,
    dank je wel voor het sturen van de toespraak.
    Het is een toespraak zoals die helemaal hoort te zijn, voor dat moment, voor die plaats.
    Maar ik vind dat het verhaal van Armando niet voldoende tegenwerk krijgt, na Van de Donks eerste introductiezin.
    De indrukwekkende notities van de dappere Klaartje Walvisch staan ook vrijwel lijnrecht tegenover de bolle onzin van A. Zij beschrijft de natuur juist als iets (een van de weinige dingen?) waar zij nog van kan genieten.
    Nu ik de langere tekst van Armando lees wordt zijn tot wee wordens aangehaalde citaat nog erger in mijn ogen. Of hij moet het cynisch bedoeld hebben. Maar naar wat ik van de man gelezen heb vrees ik dat enige (laat staan boze) humor de oude macho vreemd is.

  17. Selma zegt:

    Blew,
    het was zo ongeveer 10% van de Sovjetbevolking, of 25 %, als de kinderen en bejaarden niet meegerekend worden.
    Stalin vermoordde overigens eerst al zijn eigen hoge officieren. En was zo stom om daarna Finland aan te vallen. Een van de paar redenen waarom hij in 1939/40 die aanval grandioos verloor.

  18. Lehti zegt:

    Toevallig bezocht Annemarie, van inburgerstaal ook graven en logde er over. En over de weinig opbeurende waarneming dat een Rus in het leger vooral drank en geweld ziet/krijgt/geeft. En over het verbod (in NL) om graven te versieren. Zou in jouw geval andere foto’s hebben opgeleverd. http://inburgerstaal.blogspot.nl/2012/10/oorlog.html Ze schrijft erg goed en bondig. Jij ook. Dàt is toch zeker wel iets waar men jaloers op mag zijn? 😉 bedoeling of niet. (er staat een dubbele ‘wil’ in de vijfde regel van onder). En nog bedankt voor de uitleg over de maan.

    Vreemd idee: In het jaar dat daar duizenden in massagraven verdwenen, werd mijn moeder geboren.

  19. Lehti zegt:

    Ik had wat te snel gelezen. Ik bedoel deze, zelfde blog, ander verhaal: http://inburgerstaal.blogspot.nl/2012/10/tsjetsjenie.html

  20. Selma zegt:

    Lehti,
    dank je wel voor beide links, ik heb ze gelezen. Ze schrijft heftig en persoonlijk. Dat verhaal over onversierde graven, daar heb ik dezelfde mening over.
    Hoewel dat versierverbod niet Nederlands maar internationaal is, ga maar eens op de eindeloze Franse en Belgische grafvelden kijken, en het verder op gewone Nederlandse begraafplaatsen, waar soms een paar of enige tientallen oorlogsgraven liggen juist wel mag, dat versieren.
    Ik kom af en toe op Westerveld in Driehuis, en daar is het zelfs de gewoonte om alle bloemstukken die overblijven van crematies (en dus heel vers zijn) op de oorlogsgraven te leggen, zodanig dat ze soms dagen bedolven zijn!

    Wat het verhaal van Annemarie over Tsjetsenen en Russen betreft, dat vind ik bijna luguber: een dergelijke stellingname in andermans strijd, die mening met als weinige grond een boek en persoonlijke gesprekken. Maar dat moet zij weten.

    Zelf lees ik nauwelijks kranten (tenzij in trein of bus gevonden) en kijk zelden tv, juist omdat het gefluit van bommen en granaten me ongelukkig maakt, en ik de testosteronische medemens toch niet veranderen kan.
    Ik lees ook absoluut geen oorlogsboeken (meer) en oorlogsfilms heb ik nog nooit willen zien. Ben vlak na WOII opgevoed door mensen die deze oorlog aan den lijve hebben ondervonden, hier de Fins/Russische, in Nederland de Duitse, in Indonesie de Japanse. Die mensen konden in de jaren 50 en 60 soms bijna nergens anders over praten, ik ben daardoor voorgoed genezen van oorlogsverhalen.
    Oorlog is primatengedrag, machoapen van de misselijkste soort.
    Ik leef liever in vrede, en word steeds meer een escapist.
    Ze blijven toch altijd opnieuw geboren worden, die hitsige moordenaars.

    Dank je wel voor je verbetering van wil 😉

    PS, ik las je blog over courgettes en zo, erg grappig. Ik wilde de etymologie van die woorden even voor je nazoeken, maar daarvoor moet ik thuis zijn, in mn boekenkast. In Babel en Assur werden die dingen ook al gegeten, er schiet me een oorlogstekst (sic) van Sanherib te binnen, hoe hij de testikels van zijn vijanden afsnijdt, en hun ingewanden uitrukt als het zaad van komkommers…

  21. Lehti zegt:

    Genezen van oorlog (-sverhalen). Dat zouden meer mensen moeten doen. Maar is het wrang genoeg niet juist tijdens het treffen van die macho-apen dat er veel wordt gedocumenteerd over…. ja, zelfs over komkommers? Mijn logje ging vooral over aubergines.
    En over het geboren worden van die apen. Als het gaat over ‘nature’ versus ‘nurture’, neig ik meer naar dat laatste. Heb mezelf dus heel wat te verwijten als mijn jongens een carrière in de oorlog of iets vergelijkbaars ambiëren. 😉 Hoewel, ik denk dat in elk van ons, ok dan, in de meesten van ons, een gruwelijk monster schuilt dat tot de vreselijkste wreedheden in staat is. Ook daarom deel ik je mening over een (te) snelle oordeelsvorming.
    Ik zou ooit nog eens naar Finland….met mijn moeder op een paard langs de meren. Ze leeft weliswaar nog maar ik vrees dat dat er niet meer in zit. Veel plezier daar.

  22. Selma zegt:

    Lehti,
    ‘genezen’, nou ja, voor zover een mens kan genezen van zijn opvoeding (welke dan ook), en daarbij zal ik maar bekennen dat ik wel wat dank aan een psychiater verschuldigd ben. Die heb ik bezocht omdat mijn opvoeders die zelf niet bezochten (not done in hun tijd) terwijl heel veel mensen die WOII meemaakten dat wèl hadden moeten doen.

    Nee, het is niet vreemd dat er juist veel wordt gedocumenteerd tijdens en over oorlogen. Bekijk het (eeuwige) nieuws maar, en de voorpagina’s: altijd moord en doodslag, dat boeit het journaille het meest.

    ‘Nature’ versus ‘nurture’… het eerste is altijd aanwezig, van baby af aan overheersend (zegt de ervaringsdeskundige).
    Het tweede dient met beleid toegepast te worden, zodat het leuke niet vernietigd wordt, terwijl het boze van testosteron op leuke manieren gebruikt gaat worden.
    Daar gaat het mis, waar ouders chauvinistisch, gewelddadig, debiel, onbenullig, racistisch, egocentrisch-godsdienstig, gemakzuchtig, afwezig, dronken of wat niet al aan akeligs zijn. Helaas zouden wereldwijd veel ouders grandioos zakken als ze examen als opvoeder moesten doen. Rotzooi wordt generatie op generatie doorgegeven.

    Wat jongens en militarisme betreft: ik hoop dat het mijn dochter lukt om haar zoontjes voor een legercarrière te behoeden. Wat ze vast van plan is. Het lijkt me een gruwel voor ouders om 18 jaar alles voor hun kind gedaan te hebben, dagelijks verzorgd, behoed en bemind, en het gaat even naar Afghanistan: pang!

    Te paard naar Finland kan ook of juist met zoons.
    Op een bepaalde leeftijd genieten moeders toch meer van een videootje dan van het echie 😉

  23. Selma zegt:

    Lees ook dit blog, van mijn broer (Google wil het wel een beetje vertalen):
    http://ilmari.puheenvuoro.uusisuomi.fi/122872-sandarmoh

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s