Cello-yoga en de geneugten van de Papaver

Spreekt er eens iemand in mijn bijzijn over de zegeningen van yoga-oefeningen, dan denk ik, gelukkig voor jou, maar daar heb ik de cello voor. Toen ik aan yoga deed (ooit, lang geleden, menend dat het erbij hoorde) viel ik tijdens de les steeds in slaap, en werd er daarom vanaf gestuurd door de yoga-juf, die me spiritueel niet zo hoog aansloeg.

Het fijne van een cello is de lichamelijkheid.
In de omhelzing met de cello ligt de klankkast zo’n beetje tegen je hart, waardoor de klanken direct door je hele lichaam vibreren.
Geen ander instrument geeft zo’n innig samenzijn met muziek,
brengt je zo dichtbij jezelf, denk ik, behalve de stem – zelf zingen – en de harp misschien.
Vooral de lage trillingen, van de c- en g-snaar zijn goddelijk.

Gelukkig kan ik nu nog wel éénhandig, met losse snaren meespelen met de zeemansliederen. Muziek en teksten passen precies bij mijn stemming deze zomer.
Gewoon lekker, zonder fratsen

Maar ja, met één hand een deur dicht trekken gaat wel eens mis.
Zo’n deur met ijzeren anti-inbraakbeslag, daar kwam vanmorgen m’n wijsvinger tussen. Spetterspat. En dat dan zonder handen stelpen en er een verbandje omheen prutsen.
Maar gelukkig blijkt losse snaren strijken nog steeds te gaan.
Dat komt doordat je een cellostrijkstrok niet hoeft te knijpen om hem vast te houden,
alles balanceert losvast tussen je vingers, op de zwaartekracht

En toen heb ik een pilletje geprobeerd dat het ziekenhuis me voor noodgevallen meegaf.
Met de waarschuwing dat het iets morfineachtigs is, dat des te sterker werkt als je geen drugs- of drankzuchtige bent. Opiatenervaring had ik nog niet, maar dit spul lust ik wel. Lekker legaal high worden. Alsof er een zachte warme wolk over me neerdaalde, waardoor alles lieflijker werd. En geen centje pijn natuurlijk. Zo is gehandenkapt zijn een feestje.

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Muziek, Oma vertelt, Uncategorized. Bookmark de permalink .

14 reacties op Cello-yoga en de geneugten van de Papaver

  1. Appelvrouw zegt:

    Zeker is gehandicapt zijn een feestje, als je weet dat het tijdelijk is.

    Tijdens yoga viel ik ook in slaap. Vond het trouwens maar gezever muziek die ze er ook nog bij aanzetten en mij vertelden dat ik moest dromen op een strand te liggen. Laat ik nou niet van het strand houden!

  2. Haha ja dat is zo…van mij mogen we allemaal aan de papaverbol vooral met dit weer….

    Leuk blog!

  3. king billy zegt:

    Zeemansliedjes… Weemoed…. Cees Koldijk… 4-Tuoze Matroze…. Ze waren aan boord met hun Russische Petten op de ‘Gulden Draeck’, alias de ‘Pallieter’……. Sail 2000…..
    Geen haringen hieronder, alhoewel hij daar ook over zong. De ?nieuwe, andere Cees Koldijk:

    Geert Wilders met zijn nieuwe hit “Wat Ach..” 2m33s
    Compilatie van Cees Koldijk, 4-Tuoze Matroze , Wilders, Rutte, Cohen.

  4. tien4010veertig zegt:

    Een prachtige cello heb je dat moet nog even gezegd worden. We zijn benieuwd hoe hij (jij) klinkt.
    Is de tekst van het “Bitter zeemanslied” heel onaangenaam of valt het wel mee ? En beterschap gewenst.

  5. swithaRo zegt:

    Hihi. Codeïne helpt droge hoest onderdrukken… en heeft een rustgevende bijwerking…
    Mooi hoor, cello.

  6. Selma zegt:

    Appelvrouw,
    tja, ik maakte een grapje met gehandenkapt. Kan er inderdaad lollig over doen omdat het zeeer voorbijgaand is. Zo’n akkefietje is goed voor het besef dat het een zegen is om niet werkelijk (blijvend) gehandicapt te zijn.
    Zoals ik al schreef: als alles normaal werkt, denk je er nauwelijks over na dat het heel bijzonder is dat je kunt springen en dansen en bukken en alles grijpen wat je wilt.
    Grappig dat jij ook aan de yoga geweest bent.
    En “moest” dromen op een strand te liggen.
    Ja, yoga is vol van regels en moeten.
    Het lijkt wel godsdienst (ook qua muziek inderdaad).

  7. Selma zegt:

    Annet,
    je bedoelt toch wel aan de papavers die momenteel zo prachtig en onschuldig bloeien?
    Want ik heb die pil nu twee keer geprobeerd, om met hoofdpijn wakker te worden. Ik doe het niet meer. Het is fijn voor terminaal zieken (heb ik gezien) anders niet.
    En het weer, wat was het fijn vandaag hè? 😉

  8. Selma zegt:

    King Billy
    Koldijk en Jina Sumedi, en de 4Tuoze Matroze, in de IJmuider Symphonie.
    Hier spreekt een fan tot u. Schitterend spektakel, was er een paar keer bij, heb de cd’s.
    Ben benieuwd wat ze dit Havenfestival brengen.
    Er leuk dat jij ze aan boord had in 2000! Dat zal een feest geweest zijn.
    Dank voor het joetjoepje dat je hierboven plaatste.
    Mooie informatie, maar 1 x horen is voldoende 😉

  9. Selma zegt:

    tien4010veertig
    dank je wel. Cellootje klinkt goed genoeg voor een straatmuzikant, maar er zijn veul mooiere!
    En “Bitter zeemanslied” is natuurlijk heel erg treurig, zoals het hoort.
    Visser is het gevaarlijkste (dodelijkste) beroep ter wereld,
    vandaar veel liederen in mineur.

  10. Selma zegt:

    SwithaRo,
    codeïne, iets van horen zeggen voor mij, evenals droge hoest.
    Dit was meer een soort morfine, botpijn hoort tot de ergste pijnen.
    Maar na 2 x vond ik het mooi geweest. Kreeg er achteraf hoofdpijn van.
    En cello is natuurlijk het mooiste muziekinstrument dat er is.
    Gek dat niet iedereen cello speelt!

  11. Blewbird zegt:

    De ene beschadiging veroorzaakt de andere. Dapper hoe je de moed erin houdt. Dat van die cello kan ik mij voorstellen, een erg ‘hands-on’ instrument. Wroeten in het zand van de muziek. Bach?

  12. Selma zegt:

    Blew,
    dat eerste zinnetje is waar, en misschien de oorsprong van het gezegde:
    een ongeluk(je) komt nooit alleen.
    Maar het goede nieuws is dat ik de linker vingers veel moet oefenen,
    dus vanochtend kon ik alweer toonladders spelen!
    Bach is voor mij de grootste, kan nooit genoeg van hem krijgen.

  13. ramireziblog zegt:

    Helemaal opgaan in je spel, ik kan me er wel iets bij voorstellen – en in slaap vallen bij de Yoga – dat is toch de ultieme ontspanning lijkt me 😀

  14. Selma zegt:

    Ramirezi,
    die yoga was me aangeraden voor het ontspannen, omdat ik me indertijd een slag in de rondte werkte. Dus na werk vermoeid naar het clubje toe.
    Dat slapen herinner ik me als diep ontspannend en bevredigend.
    Maar ja, gewekt door afkeurende gezichten.
    Zelf dacht ik eigenlijk wel: wat kan het jullie schelen,
    ik ben toch een uiterst rustige leerling… 😉

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s