In the Midst of Life we are in Death

Vanmorgen was ik bij een crematie op Westerveld,
een waardig en werkelijk mooi afscheid van een heel bijzonder mens.
(Intussen heb ik meer vrienden in de hemel dan op aarde.)

’s Middags dwaalde ik wat door de lente,
weer even helemaal van m’n stuk over de gekte van dood en leven,
toen m’n aandacht werd getrokken door de alarmpiep van een meerkoetenkindje

Het ene pasgeboren kind zwom jammerend rond, het andere zat allenig tussen de eitjes

Even later keerde vader of moeder terug op het nest.
Wat is het nestje mooi versierd met roze en blauwe linten!
Net als zo’n knus modern Ikea-huishoudentje, met slingers van:
“Hoera, het is een jongen! Hoera het is een meisje!”

Maar ja, die andere baby zwom nog wanhopig piepend rond. Terwijl de andere ouder lokkend en geruststellend terugriep, de weg wijzend ergens vanonder de steiger vandaan

Even focussen hoor, waar zwemt dat koetenkindje nou feitelijk tegen aan?
Een opgezwollen hondenlijk. Wat leven wij mensen dan in een fris gereguleerd wereldje.
Je moet er toch niet aan denken dat je pasgeboren baby huilend tussen de lijken zwemt.
Of dat het lijk van je geliefde rottend heen en weer deint onder een steiger in het IJ

Eind goed, al goed. Pappa of mamma heeft het kleine schatje de wal op weten te loodsen

Melk is goed voor elk. Of zo

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Begraafplaatsen, Dode dieren, Uncategorized, Vogels, Zoogdieren en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

27 reacties op In the Midst of Life we are in Death

  1. knutselsmurf zegt:

    Ik schaam me plaatsvervangend voor alle gedumpte rotzooi. Het zal die vogels een worst wezen : een half vergane plastic zak is net zo goed als hondenhaar om een nest van te bouwen.

  2. King Billy zegt:

    Zo te zien, is dat waarschijnlijk een blauwgrijze Bearded Collie. Qua karakter een van de meest (kind)vriendelijke, speelse vrolijke hondenrassen, die graag zwemmen. Foto maar snel weggedrukt.

  3. Selma zegt:

    Knutselsmurf,
    ik schaam me ook, diep.
    Dat ik leef, geleefd heb in de tijd die door archeologen van de toekomst getypeerd zal worden als de ‘Donkere Plastic Eeuwen’.
    Dat zij onze tijd stratigrafisch als een wereldwijde harde plastic korst zullen kunnen duiden, exact: 1930-2040. En die ‘de Pest’ zullen noemen, of de ‘Zwarte Aardolie-dood’, die toen rondwaarde, om de helft of meer van de levende wezens te doden, etc.
    En dat ik dat allemaal mee heb gemaakt, en gezien, terwijl ik me vanaf 1966 (sinds ik Rachels Carsons ‘Dode Lente’ las) zorgen maakte, m’n best deed om tegen de plastificering en automobilisering in te gaan, en dat mijn acties niks hielpen, dat het vervuilen juist alleen maar erger en erger werd.
    Ik schaam me dood.

  4. Selma zegt:

    King Billy,
    foto wegdrukken kan altijd!
    De werkelijkheid niet….

  5. joost tibosch sr zegt:

    Tja, Selma, uiteindelijk kies je dan toch maar weer voor het leven, hoe moeilijk zich dat vaak ook en op wat voor rare manieren weet te redden..en behalve aan de hemel, denk je toch ook wel aan die aanstormende generaties, die ons in de rug vooruit drukken!

  6. Fijn dat die jonge meerkoet zijn wellicht eerste avontuur goed heeft overleefd. Maar wat een troep in dat water! Ik krijg steeds meer begrip voor mensen die vrezen dat er nog maar weinig toekomst is voor deze wereld en dat er dus geen toekomstige archeologen op onze tijd terug zullen blikken. Je hebt er wel een indringende reportage van weten te maken.

  7. Selma zegt:

    Joost,
    wat heb je dat prachtig verwoord.
    Tja, die aanstormende generaties.
    Laatst zat ik me erover te verwonderen dat als we geboren worden,
    we ons omringd weten door vanzelfsprekend aanwezige mensen.
    Dan sterft er iemand, wat een enorme schok is.
    Vervolgens sterft er af en toe nog iemand.
    En ineens ben je oud, en zijn bijna al die oude mensen weg.
    Is in een halve eeuw je complete omgeving volkomen veranderd,
    bevolkt met nieuwe, jonge mensen.
    Het is eigenlijk te gek voor woorden.
    Dat we in staat zijn dat te accepteren, dat is toch wel een wonder.

  8. Selma zegt:

    Constant,
    goed dat je er ‘wellicht’ bij zet,
    want ik denk niet dat koetenbaby het overleefd heeft.
    Het nest lag op een onmogelijk voor hem te bereiken plaats,
    en de meeuwen en nijlganzen zaten al naar het jong te loeren.
    Zo is het meerkoetenleven (en de -dood).

    Je noemt het een indringende reportage…
    maar de indringendheid ligt toch op straat, overal, elke dag?
    Het leven is toch een niet aflatende indringende reportage?
    Tot het dan ophoudt.

    En wat de vervuiling betreft, we kúnnen daar iets aan doen…
    https://selmasalo.wordpress.com/2011/11/25/ik-erger-mij-niet-aan-zwerfafval-ik-ruim-het-op/

  9. Stefania zegt:

    Uiteindelijk wint de natuur het van de mens. We zorgen zelf wel dat er een einde aankomt aan die vervuiling doordat we elkaar gaan uit roeien door ziektes of oorlog. Het komt allemaal goed, zonder ons.

  10. @stefania
    Jazeker, zonder ons

  11. Selma zegt:

    Stefania,
    die uitroeiing gaat waarschijnlijk sneller dan we nu denken: door plastic, gestolde aardolie, dat de laatste decennia in werkelijk alles is gaan zitten. Daarover een volgend blog.

    Sander,
    dank je wel. Ik vind het zelf ook mooi, maar helaas.

  12. fulpsvalstar zegt:

    IK sluit me hier bij Sander aan, prachtig en indringend.

  13. Annet zegt:

    Heb ook maar even over de hond heengezoemd (welk drama ging hier aan vooraf)….
    Ik zou het zelf niet op de foto zetten, niet de dood benadrukken maar het leven…
    het meerkoetje is er getuige van….
    Ken je het boek van het Erick Fromm ‘Liefhebben, een kunst een kunde’ ?

    Groetjes Annet

  14. brenazet zegt:

    Oef, de waarheid is hard, ik kijk liever naar de mooie, schone natuur maar je hebt gelijk, de werkelijkheid die de mens heeft gecreëerd is schokkend. Toch ben ik er van overtuigd dat we erin geluisd worden; vanaf onze geboorte wordt ons ingeprent dat we afhankelijke wezens zijn die allelei hulpmiddelen nodig hebben die de (petro chemische en pharmaceutische en voedings) industrie ons verschaft. Nee, het begint al voor de geboorte want als vrouw mag je er niet op vertrouwen dat je zelf geboorte kan geven aan een kind. In wezen zijn wij veel krachtiger en ik schaam me ook voor die rotzooi maar voel me er gelijktijdig het slachtoffer van.

  15. mirosjabin zegt:

    @ Bij die tweede foto moet ik toch echt aan een gezwollen vulva tussen twee testikels denken.
    Verder prachtig!!

  16. Appelvrouw zegt:

    Een melkpak als opstapje, je moet er maar opkomen!

  17. Fijn dat het plastic een goede herbestemming vindt. Wat zijn die vogels toch creatief, niet? Ze maken gewoong gebruik van alles wat ze zo om zich heen vinden

  18. Grutte Pier zegt:

    @mirosjabin
    Sneu zijn en blijven, daar is talent voor nodig. Wellicht ook enige genetica…

  19. Selma zegt:

    Fulps, dank je wel.

    Annet,
    sorry voor de hond, maar ik heb een levenslange obsessie voor lijken en skeletten, je zou waarschijnlijk gruwen van mijn verzameling prachtige botten en platgereden gedroogde dieren.
    Maar zo is het leven ook.
    Alles wat leeft moet immers sterven.
    En wat meerkoetenbaby betreft: ik schreef het al hierboven, die heeft het denk ik niet overleefd, want de meeuwen en nijlganzen (die wel een jong vogeltje lusten) zaten al op de loer.
    En terugklimmen in het nest was onmogelijk.

  20. Selma zegt:

    Mariken,
    er zit veel waars in wat je zegt, denk ik. Die petrochemische industrie heeft tengels die werkelijk overal in doordringen. Het is allemaal nog veel erger dan je zelf zou kunnen verzinnen: echt in alles zit plastic. In de crème die je op je gezicht smeert, in je lippenstift en filtersigaret, je kleren en schoenen, je haarconditioner, noem maar op.
    Echt een belangrijk onderwerp voor nog vele blogs…
    Maar door zoveel mogelijk proberen te weten te komen, kun je in verzet komen tegen die almacht van de stiekeme verleiders die ons ‘erin luizen’.
    Overigens was ik indertijd heel blij met de bijstand van een degelijke verloskundige 😉

  21. Selma zegt:

    Mirosjabin,
    aha, de Rorschachtest!

  22. Selma zegt:

    Appelvrouw,
    hij kwam er dan ook niet op…

  23. Selma zegt:

    Johanna Nouri,
    ja, het is het beste om er grappen over te maken,
    want anders blijf je huilen.
    Heb je dit blog wel eens gezien?
    https://selmasalo.wordpress.com/2012/01/28/voor-joop-atsma-staatssecretaris-van-plastic-zaken-een-onbewoond-eiland-dat-droomt-van-statiegeld/

  24. Selma zegt:

    Grutte Pier,
    ik moest wel om hem grinniken.
    Hij heeft lef, de viezerik 😉

  25. Ximaar zegt:

    Vooral op de onderste foto zijn de overmaatse voeten goed te zien.

  26. Selma zegt:

    Ja mooi hè.
    Het roept eigenlijk om het maken van een indringende meerkoetenvoetenreportage 😉

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s