Blind kind en Kraai

De kraai (hier een huiskraai) is een van mijn favoriete vogels.
Ik val gewoon voor zijn uiterlijk, z’n glans, z’n prachtige snavel en z’n gedrag: hoe hij met grote stappen elegant wiegend de ronde doet, hoe hij noten open weet te breken…
Kraaien worden ook tot de slimste vogelsoorten gerekend.

Hieronder een zwerm kraaien bij zonsopkomst in Pondicherry, India,
dat tegenwoordig Puducherry heet, wat in het Tamil ‘nieuw dorp’ betekent

Rustend op de kraampjes die ’s avonds vol lekkere hapjes liggen, want langs de kust
ligt een lange boulevard waar als de schemering valt, druk en gezellig geflaneerd wordt

Of voor het standbeeld van Gandhi, die over de stad uitkijkt

Hieronder een verbazingwekkend tafereel: een blinde kraai die gevoerd wordt.
Dat blauw is geen foutje in de foto. Ik heb ze een hele tijd gade zitten slaan

Ook het linkeroog is blauw. Hem werd steeds voedsel gebracht door de andere kraaien.
Kraaien zijn zeer sociale dieren, ook monogaam en met een gezinsleven, dus wie weet zijn ze net als mensen die hun gehandicapte kind liefdevol verzorgen…
Ik heb me suf gezocht naar voorbeelden van andere in het wild levende blinde vogels,
maar daar niets over gevonden. Het lijkt me ook tamelijk ondoenlijk om als blinde een vogelbestaan te leiden. Misschien is dat ook alleen maar op zo’n plek mogelijk: waar geen natuurlijke vijanden zijn, en waar vogels door voorbijgangers zo genegeerd worden
dat ze rustig kunnen leven, van het vele eetbare afval dat er dagelijks te vinden is.
Popcorn bijvoorbeeld

Hieronder een heel andere locatie: het bassin van een prachtige tempel,
waar voor kraaien ook wat snaaien valt. Tempelgangers gooien gepofte rijst in het heilige water omdat dit geluk brengt. Zeker ook geluk voor een hongerige kraai!
Iets heel anders is dat mensen na het baden hun oude kleren afleggen, en
nieuwe aantrekken. Een heel mooi symbool voor het achterlaten van een vroeger leven…

Tenslotte nog een gezellig tafereeltje uit het dorpje Vaiteeshwarankoil:
een geitje dat zich op haar gemak door zwarte kraaien van ongedierte laat ontdoen,
een zogeheten win-win-situatie!

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in India, Uncategorized, Vogels en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

25 reacties op Blind kind en Kraai

  1. laila zegt:

    Erg mooi Selma.

  2. Atiana zegt:

    Bedankt voor het delen van de prachtige foto’s. 🙂 Zo goed als de kraaien voor elkaar en anderen zorgen, daar kunnen wij mensen nog wat van leren. Maar ja, ze zeggen niet voor niks dierenrijk en mensdom. 😉

  3. selmasalo zegt:

    Laila,
    dank je wel!

    Atiana,
    wat een ware uitdrukking, die laatste zin.
    Kende ‘m niet maar zal hem onthouden.
    Helaas ben ik zelf een mens (maar toch ook een dier!)

  4. Maria Trepp zegt:

    Een absoluut fantastisch blog.
    Ikzelf ben ook kraaienvriend, en heb er ooit ook een blog over gemaakt:

    http://passagenproject.com/blog/2011/02/16/zwarte-kraai/

  5. Selma zegt:

    Maria, wat een superleuk kraaienblog heb je gemaakt.
    Weer wat geleerd ook, van Schubert als kraaienliefhebber bijvoorbeeld 😀

  6. reinejragolo zegt:

    Er staat hier een boom waar soms 300 kraaien in zitten.
    Daar word je geen kraaienliefhebber van.

  7. knutselsmurf zegt:

    Hier nog een kraaienliefhebber.
    Heel bijzonder inderdaad, dat voeren van een volwassen gehandicapt dier. Ik wist niet dat er uberhaupt dieren bestaan die dat doen. De kraaien daar lijken wat slanker gebouwd dan die hier, ongetwijfeld passen ze zich overal op de wereld aan aan de omstandigheden. Er bestaat zelfs een blauwe soort.

  8. selmasalo zegt:

    Reinejragolo,
    weet je zeker dat het kraaien zijn?
    Die komen, dacht ik, niet in zulke enorme zwermen voor.
    Kauwtjes wel. Dat zijn ook geweldig leuke vogels.
    Pardon: vind ik ook geweldig leuke vogels!
    Neem eens een uurtje de tijd om naar ze te kijken (en luisteren), met en zonder verrekijker. Dan moet je wel van steen zijn om niet een béétje van ze te gaan houden 😀

  9. selmasalo zegt:

    Knutselsmurf,
    hè leuk dat je ook kraaienliefhebber bent.
    En dan natuurlijk ook roeken en raven!!
    Jammer genoeg niet of nauwelijks in Nederland.

  10. knutselsmurf zegt:

    Ik heb in Asd weleens een roek gezien, denk ik. Het verschil tussen een raaf en een kraai is moeilijk te zien. Een raaf is wel groot, maar van dichtbij lijkt een kraai ook groot. Omdat de snavel niet naar beneden gekromd was, maar puur kegelvormig en ook de kleur wat grijzer was, leek het me een roek. Ik vind het fantastische beesten. Je kan ze wel niet verstaan, maar je hoort ze tegen elkaar praten en je ziet ook dat ze elkaar begroeten. Ik vind hun gedrag minstens zo interessant als dat van de “wilde” dieren in Artis.

  11. Blewbird zegt:

    Hier nog een. Er zijn verbazend veel kraaien op het strand, vraag mij altijd af waarom. Ze zwemmen niet en houden volgens mij ook niet echt van vis. Kennelijk vinden ze genoeg te eten, al is het maar mijn appel of broodje kaas. Ik heb er ook wel eens 4 bezig gezien bij een dood konijn. Niet zo’n prettig gezicht…

  12. selmasalo zegt:

    Knutselsmurf,
    een roek in Amsterdam, dat is iets bijzonders, daar ben ik een beetje jaloers op!
    Ik zag er wel eens eentje in Overijssel, waar ik behoorlijk van schrok: dacht eerst dat het een zieke kraai was, maar een oude roek kan gewoon een soort blotebillengezichtje hebben! En ik ben helemaal niet gewend in Nederland roeken te zien!
    Ja, de ‘gewone’ Nederlandse wilde dieren zie ik ook veel liever dan de Artiswereld. Maar dierentuinen hebben tegenwoordig helaas heel veel bestaansrecht: als kweektuinen voor wat anders uitsterft door toedoen van de mensch. Raar wereldje leven we toch in: soorten die in de ene uithoek lustig worden uitgemoord, worden in de andere gepamperd en met veel kosten en moeite gefokt.

  13. selmasalo zegt:

    Blewbird,
    ja, hier in IJmuiden ook regelmatig wat kraaien op het strand. Kauwtjes trouwens ook.
    Het zijn alleseters, en opportunisten, dús is er voedsel voor ze, anders waren ze daar niet.
    Ze eten bijvoorbeeld krabbetjes, slakjes, pieren, en aangespoelde mosselen en visjes.
    En in de zomer natuurlijk patat 😉
    Kraaien pikkend aan een dood konijn… dat zie ik hier heeel vaak.
    Dat vind ik juist wel fijn, want daar zijn kraaien erg goed in: het opruimen van kadavers.
    Dan hebben die zinloze autoslachtoffers tenminste nog een functie als voedsel.

    In een verhaal waarvan ik de link hieronder bij Dwarsbongel plaatste vond ik dit interessante, verklarende weetje over kraaien:
    ‘Voordat hij het cultuurland ging bevolken is hij oorspronkelijk waarschijnlijk een vogel geweest van de waterkant , wat blijkt uit zijn huidige voedingspatroon. De kraai vist wel eens, ook in de vlucht.’

  14. reinejragolo zegt:

    Selma, die kraaien pikken niet allen in kadavers maar slachten ook levende haasjes.
    In en in zielig.
    Die 300 kraaien in de boom zijn misschien wel hoofdzakelijk kauwen.

  15. Dwarsbongel zegt:

    Ik heb eens ergens gelezen dat kraaien wel 115 jaar oud kunnen worden, maar ik heb het nog niet wetenschappelijk gecontroleerd…

  16. selmasalo zegt:

    Reinejragolo,
    vreselijk! Wat een wrede beesten die kraaien.
    Laten we Animal Cops op ze afsturen!
    Meldnummer 144.

  17. selmasalo zegt:

    Dwarsbongel,
    die 115 jaar maakte me nieuwsgierig.
    Vond in een uitgebreid en informatief verhaal van ene Rinus van Doorn
    dat ze ‘normaal gemiddeld 17 jaar’ worden:
    http://members.home.nl/rjvandoorn/kr0201.html
    Daarin prijst hij naast der kraaien intelligentie ook hun ‘fijnzinnige gevoelsuitingen’
    wat misschien klopt met mijn vermoeden van ‘gehandicaptenzorg’.
    Las daarin ook dat ‘kraaien nadrukkelijk lijken stil te staan bij de dood van een groepsgenoot en die niet eens de partner hoeft te zijn. Er is beschreven hoe zij bijeenkomen op een plek waar er een de dood vond, en dan ongebruikelijk en onheilspellend stil zijn (de kraaienbegrafenis).’
    En ook dat ‘er 175.000 per jaar neergeschoten’ worden,
    al zijn ze ‘onmisbaar in het ecosysteem’

  18. Dauw zegt:

    Ik bewonderde jouw laatste drie blogs…
    Wat een prachtige voltreffers deel jij hier.
    Jouw observatievermogen is fantastisch Selma.
    Ik heb een linkje toegevoegd dat ik hier wel passend vond.

  19. Dauw zegt:

    Mijn excuses dat het hele filmpje zich hier plots manifesteert.
    Als het je stoort verwijder je het maar hoor.

    Groet
    Dauw

  20. Selma zegt:

    Dauw,
    wat een bijzonder leuk filmpje!! Inderdaad een heel slimme vogel die kraai.
    Ik heb ze alleen gezien dat ze noten boven de snelweg laten vallen, en als die dan gekraakt zijn door de auto’s op gaan zitten peuzelen. Maar dit slaat alles!

  21. Selma zegt:

    Ik mailde Rinus-Jan van Doorn (van de site die ik bij Dwarsbongel noem) of hij iets wist van zulke blinde kraaien. Hij was zo vriendelijk dit te antwoorden:

    Ik weet alleen dat huiskraaien zeer sociale vogels zijn onderling.
    Het betreft misschien een al lang gepaarde vogel die blind is geworden tijdens het “huwelijk”, het voederen lijkt dan ook een soort baltsvoederen. Alleen bij Amerikaanse kraai en onze zwarte kraai is assistentie van een derde ongepaarde vogel bij het voederen van jongen van een paar bekend, tot zover de hulpvaardigheid onder kraaien die bekend is.
    Mooi verhaal ,voor mij ook nieuw.

    met vriendelijke groet
    Rinus-Jan van Doorn

  22. Phil zegt:

    Hallo Selma,

    Via Rinus ben ik geattendeerd op dit blog.
    Wat een indrukwekkend verhaal van de blinde kraai die gevoed wordt.
    Ontroerend mooi en prachtig om de beelden erbij te zien.

    Ben zelf ook gefascineerd door de “kraaienbende”.
    Meerdere malen hebben we een kraai of ekster (tijdelijk) opgevangen.
    Dit verhaal deed me een beetje eraan denken dat Buster (zwarte kraai) na anderhalf jaar bij ons geweest te zijn is meegegaan met 3 kraaien die hem letterlijk de zomermaanden voorafgaand aan zijn vertrek kwamen controleren of hij al “zo ver’ was. Buster was als “kuken” bij ons gekomen. Hij had echter, zo bleek later, problemen met zijn veren, deze braken af (ondanx uitgebreid zorgvuldig menu). Deze pennen zijn door een vogelarts onder narcose verwijderd. De arts zei:”het kan zijn dat hij binnen 6 weken alle pennen heeft en dat hij dan kan vliegen”. En inderdaad!!! 8 weken later is Buster met zijn 3 companen vertrokken. ff slikken, maar een machtig gezicht!! Bedankt voor dit mooie blog.

    Vriendelijke groet Phil

  23. Selma zegt:

    Phil,
    dank je wel voor je leuke reactie, die voor mij heel herkenbaar en invoelbaar is.
    Heb ook wel eens een uit het nest gevallen kraaitje groot gevoerd.
    Die woonde buiten, in het duivenhok, al zat hij altijd op m’n schouder als ik in de tuin was. En is dus op een dag ook met echte, wilde kraaien vertrokken. Snik… maar zo hoort het. Geen gekooide vogels!

  24. Dauw zegt:

    Blij dat ik nog even terug kwam… zo las ik ook de na mij volgende reacties nog.
    Wat kan observatie in de “vrije” natuur ons nog veel leren hé?
    Ik put er alvast heel wat inspiratie uit voor mezelf, terwijl dankbaarheid en gelukzaligheid me dan doorstromen.
    Volgens mij ken jij dat gevoel ook, zeker wanneer ik merk hoe de natuur zich aan jou toont, dat doet ze alleen aan mensen die daarvoor open staan.
    =)

  25. Pingback: Blind kind en Kraai deel 2: het Derde Ooglid!? | Er was eens…

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s