Strawberryfields for never, en het genoeg(en) van (be)graven

Eergisteren stond dat landmeterspaaltje nog rechtop,
de dag erna is Mos Grondmechanica langs geweest voor sondering,
het tweede stapje in de richting van de nieuwbouw van Westelijk Beverwijk

Als het nu dus echt los gaat, is het tijd het terrein eens goed te inspecteren,
of de tuinders nog meer dan aardbeien aan hun lot hebben overgelaten,
iets wat verplant wil worden voor het graafgeweld losbarst, om alles te vermalen.

Ach kijk eens, tulpenbollen, en levenslustig zo te zien, aan de groene puntjes

En vooral heeeeel veel in de steek gelaten Muscari-bolletjes, blauwe druifjes.
Dat herinner ik me ook goed, die blauwe veldjes in de lente
Dit zijn pas bolletjes die zin hebben om door te leven!

Het zijn bergen & bergen, en zakken & zakken vol.
Maar nu kan ik wèl cadeautjes meebrengen als ik bij vriend(inn)en op de koffie ga

Intussen liggen de tuinen van mijn kinderen al vol blauwe-druivenbolletjes,
vrienden in de omtrek hebben ook meer dan voldoende,
maar de bolletjes blijven roepen: “red mij, red mij”…

Wie wil er nog een paar duizend?!

Vlakbij, op het fraaie Duinrust, heb ik nog een broertje dood.
Hij ligt er al bijna 69 jaar, en het tiert daar niet echt zo welig,
dus schepte ik maar eens een flinke goot rond z’n grafje voor zo’n duizend bolletjes

Daarna nog een paar vuilniszakken vol gehaald (wat een gesleep, maar wat een lol)
en nog eens een paar graven helemaal volgeplant, kale graven waar zelden iemand komt,
maar van mensen die ik vroeger gekend heb en aan wie ik goede herinneringen bewaar.
Van het voorjaar foto’s maken van het resultaat, ik verheug me nu al.

Dat lieve lammetje is overigens een beeld van Han Wezelaar
die ook beelden van Wibaut en Rembrandt maakte, in Amsterdam, en het
stoere Vissersmonument op de Kop van de Haven in IJmuiden, bij mij om de hoek

Ons lammetje inspireert me om eens m’n hart luchten over de schandelijke omgang met (menselijke) stoffelijke resten in Nederland. Vele vierkante kilometers asfalt mogen er jaarlijks bij, maar een plekje waar doden met rust worden gelaten, is teveel gevraagd.
Het gaat in feite maar om heel kleine stukjes grond, 2 vierkante meter per drie doden.
Een graf echt kopen, laat staan een eeuwig graf kan vrijwel niet meer.

Gelukkig kon dat in de tijd dat mijn broertje en mijn moeder stierven nog wel.
Bovendien zal het ruimen (want daar gaat mijn verontwaardiging over) van broertjes graf ook niet aan de orde zijn omdat de begraafplaats een boekje heeft uitgegeven van monumentale, beschermde graven, waarin lammetje ook genoemd wordt.

Onfortuinlijker nabestaanden kunnen slechts een graf huren voor 10 jaar,
en zijn alleen daarvoor al minstens duizend euro kwijt.
Verlengen ze die grafrechten (over ‘rechten’ gesproken) niet,
dan worden de rottende botten van hun geliefde in de grote anonieme grafkuil gestort.
Ik heb het gezien, het gebeurt met een graafmachine, en zo’n bak als bij het ruimen van die varkens toen (dat doen ze geraffineerd op tijden dat er geen bezoekers zijn, maar het Selmabloed kruipt waar het niet gaan kan). En ik heb meegemaakt dat iemand verhuisd was, en vergeten dat het meer dan tien geleden was dat haar man overleed.
Kwam ze met Allerzielen naar zijn graf, was het weg.

In andere landen of culturen zou deze godvergeten gore praktijk van sollen met lijken onbestaanbaar zijn. En wát tekent de schijnheiligheid van de Nederlandse overheid beter dan dat ze het Joodse begraafplaatsje, dat in Duinrust geïncorporeerd is, keurig tot in de eeuwigheid intact laten, en bovendien netjes een Islamitisch gedeelte hebben ingericht waar de doden ook voor altijd en altijd mogen rusten, nota bene in een eenpersoonsgraf, maar Nederlandse doden zo snel als het maar kan in een grote kuil kieperen.

En de nabestaanden laten zich dit allemaal maar rechteloos aandoen (naast die vuile uitnemerij van uitvaartondernemers die onlangs breed werd uitgemeten).
Wanneer komt iemand eens in opstand tegen deze smerigheden?

Ik hoef dat niet te doen, omdat het verdriet van mijn ouders hen twee percelen eeuwige graven deed kopen, en een kunstenaar opdracht geven voor een marmeren beeld. Gelukkig blijf ik dus iets houden om naartoe te fietsen,
ondanks de sluipende en de oprukkende vernielzucht van ongelikt Nederland.
Iets om naartoe te fietsen, tot mijn dood. Aldaar dus.

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Begraafplaatsen, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op Strawberryfields for never, en het genoeg(en) van (be)graven

  1. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Had hetzelfde met graf van mijn vader en moeder.Geruimd heet dat.Dan kunnen ze er nog wat meer voor vangen.
    Zijn trouwens lijkenpikkers.
    Op de begravenis van mijn vader kregen we te horen f500, want de vorst zat in de grond.
    Vanwege de graafmachine.
    ikke: die kost met man f60 per uur; en is hooguit nodig voor het graven.
    Niet voor het dichten.
    Is een half uur; dus f50 is voldoende.
    Goedkope oplichters en profiteurs heb ik de pest aan

  2. Johan HvD zegt:

    Wat een werk allemaal. Neen, ik zie mijzelf niet dergelijke dingen ondernemen. Wanneer het einde komt dan zal het stoffelijk overblijfsel tot as vergaan. Wel zo handig, vind ik. Eigenlijk wil ik niet graag ergens onder de grond liggen, het benauwd alleen maar. Stel, ik zou een mooie wandeling willen maken, dat gaat dan moeilijk. uit de as is het mogelijk meermalen te herrijzen…

    Daarbij, door de jaren heen heb ik gemerkt dat degenen die het bijltje er bij neer hebben gegooid en ergens onder de grond domicilie hebben gekozen, deze plek nooit meer of nauwelijks wordt bezocht door nabestaanden. Daarbij ben ik ook niet echt de persoon om frequent naar een plek te gaan alwaar geschoffeld, geplant en eventueel gebeden dient te worden.
    Vandaar dat ik diverse urnen op de kast heb staan en menig as hier en daar is verstrooid.

  3. knutselsmurf zegt:

    Het lijkt soms wel of Selma mijn gedachten kan lezen.
    Gisteren schreef ik een reactie, en ik veegde hem weer uit.
    Het ging over graven, dat zelfs die maar voor tijdelijk zijn.
    En hoe schandalig dat is.

  4. spuitelf zegt:

    Selma”s bloed kruipt waar het niet gaan kan 🙂

    Weer een hele mooie bijdrage, als ik in de buurt woonde kwam ik ook een zak halen, om bij mijn broer te poten. Ik moet er nodig weer eens langs.

    Prachtige actie waarvan ik een goed gevoel krijg en een lach op de smoel.
    Fijn weekend!

  5. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Als ik goedkoop transpot zou hebben, zou ik het ophalen; binnen een week had ik het verkocht.
    maar doe het eens als volgt.
    Ga eens naar een tuinwinkel, buiten de stad, met een lijst van wat er is, en biedt ze goekoop aan.
    Dan regel iemand met een aanhanger, afleveren, rijk worden en mij 10% sturen

  6. selmasalo zegt:

    P.H.M van de Kletersteeg,
    op je eerste reactie: amen.
    Op je tweede reactie: aardig bedacht, maar nee, het moet speels blijven.
    Ik kom de Muscari-bolletjes per fiets langs brengen bij wie wil en binnen een straal van 30 kilometer woont. En anders gaan jullie maar zelf graven, of nog beter: zoek de braakliggende wanhoopsterreinen in je eigen omgeving na op wat graag een tweede leven wil.
    De tuincentra vormen bovendien de vijand, van mij, maar helemaal van de Nederlandse tuinen.
    Sinds er giga-tuincentra aan de randen van steden staan, worden de tuinen van het domme, trends volgende volk massaal betegeld en met barbecues beplant.
    Om te zwijgen van de rest van wansmakelijke zooi.
    Zie bijvoorbeeld hier:
    https://selmasalo.wordpress.com/2010/10/03/takkenkransen-plantenbakken-kussentjes-in-de-tinten-wit-beige-grijs-en-zwart/

  7. selmasalo zegt:

    Johan HvD,
    helemaal totaal eens met cremeren, voor mezelf dan.
    Toch ben ik erg blij dat die familiegraven er zijn, ook omdat ik al 45 jaar geen ouder(lijk hui)s meer heb. Dan is het gezellig om nog eens bij je moeder langs te gaan (tenminste voor wie aardige herinneringen aan een moeder heeft, zoals ik), en wat te wieden en snoeien en mijmeren & zo.
    Zelf wil ik dus niet begraven worden, omdat ik nogal een beeldende fantasie heb, met bijpassende claustrofobie.
    Uit de as hoef ik niet te herrijzen. Maar m’n kinderen willen graag dat potje met hun moeders as daar op Duinrust in de grond stoppen. Zodat ze af en toe nog eens bij moe in d’r tuintje kunnen werken. En blauwe druifjes plukken & zo.

  8. selmasalo zegt:

    Knutselsmurf,
    hopelijk heb ik je gedachten een beetje correct vorm gegeven 😉

    Spuit11,
    dank je voor je vrolijke reactie.
    Ja, ik lach mezelf ook een deuk als ik zulke acties uitvoer.
    Het is hoog tijd om ons weer ouderwets en ludiek te gaan verzetten tegen overheid en maatschappij, tegen de hele nieuwe regentenkliek die elke burger in een kooi stopt met de klep (in twee betekenissen) dicht. Met een ruif en een melkmachine.

  9. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Idd; het is troep.Daarnaast had ik altijd een simpel antwoord als mensen niet wisten wat ze met de tuin moesten; gooi er gras in

  10. spuitelf zegt:

    Zoon wilde vandaag samen met mij in de bus naar Den Bosch om te demonstreren tegen armoede. Maar ik heb al een half jaar kaartjes voor het cabaretmaal in huis en daar had ik me erg op verheugt. Bovendien helemaal naar Den Bosch en weer terug met de bus vanuit Groningen?

  11. reinjohn zegt:

    Mijn opa en oma lagen in Breda begraven. Er groeide een conifeertje op hun graf. Dat conifeertje werd een immens grote woudreusachtige monsterboom die het graf volledig verwoestte. Inmiddels is het graf geruimd. Niets door mensenhand gemaakt duidt nu nog op de aanwezigheid van hun laatste rustplaats. Maar ik nam destijds een stekje van het conifeertje. En nu groeit er in mijn tuin een conifeer die al het andere struweel dreigt te overwoekeren. Maar ik rooi hem niet. Want ik weet dat resten van mijn opa en oma zich in de levenssappen van die boom bevinden. Elke morgen kan ik mijn opa en oma begroeten, zij het dat zij een ingrijpend andere gedaante hebben aangenomen.
    En ja, is er dan niets meer heilig voor de staat der nederlanden.
    Groet!

  12. knutselsmurf zegt:

    @Selma
    Ja, je kan het veel beter. Meer inhoud, meer recht van spreken, meer geduld, meer ijver dan ik, maar de dingen waar je je over opwindt zijn dezelfde dingen die mij opvallen en ergeren.

  13. Blewbird zegt:

    Prachtblog! Hoe je doet met die bolletjes. Nu al benieuwd naar je voorjaarsfoto’s.

  14. Appelvrouw zegt:

    Ik ben benieuwd naar je foto in het voorjaar.

    Maar stel nou dat er nooit een graf geruimd werd,
    dan moesten er “snelwegen” gemaakt worden voor iedere overledene die begraven werd/wordt.
    Ik kan me je verontwaardiging wel voorstellen maar ik ken nogal wat voorbeelden van mensen die na een jaar nooit meer naar het graf gaan. Jijzelf noemt al een vriendin die zelfs “vergeten” was dat haar man 10 jaar geleden overleden was.

  15. fulpsvalstar zegt:

    Bijzonder blog,Selma, ik ben over die lijkbezorgingskwestie nog lang niet uitgedacht.
    Ik denk er over mijn zak met botten maar aan de wetenschap ter beschikking te stellen, alles beter lijkt me dan samen te wonen met de pieren en de worteltjes van het gras.
    Natuurlijk is dit een beetje onzin, maar het is inderdaad raar dat je laatste rustplaats zo snel geruimd wordt, de eeuwigheid….tja, dat duurt wel erg lang maar zo’n haast met ruimen als in ons land…….

  16. Ximaar zegt:

    Met graven ben ik er nog niet uit. Volgens mij moet het prima kunnen om aan hervulling van een graf te doen na minimaal 10 jaar en dan het liefste nageslacht er boven leggen. Dus idd een familiegraf-idee.

    Aan de andere kant weet ook ik hoe weinig graven bezocht worden. De hoofdberzoeker is de weduwe of weduwnaar, of ouders van een overleden kind. Kinderen van een overleden ouder doen het echt aanzienlijk minder tot vrijwel nooit.

    Maar omdat ik wat aan genealogie doe heb ik om die reden een aantal begraafplaatsen goed bezocht. Sommige zijn heel mooi, zoals hier de algemene als onderdeel van de Alkmaarse Hout. En net als veel andere bergraafplaatsen vlak bij het spoor zonder ook maar 1 geluidsscherm.

  17. Maria Trepp zegt:

    “ruimen (want daar gaat mijn verontwaardiging over)”

    Sorry als ik met een grappige tip kom. Ken je het boek “De vlieger” van Maarten t’Hart?
    Gruwelijk komisch over een katholieke begraafplaats ruimen (“papen rapen”) . In feite ook kritisch daarover, maar ik heb tranen gelachen.
    Toch ben ik niet gehecht aan graven. Mijn tante, erg belangrijk voor mij, draag ik in mijn hart. Naar haar graaf wil ik niet. Daar IS zij namelijk niet.
    Maar begraafplaatsen zijn vaak mooi en rustig. Ik heb een paar jaar geleden een serie blogs gemaakt over de Leidse begraafplaats Groenesteeg.

  18. selmasalo zegt:

    Kleet,
    gras… en dan krijg je klagerig commentaar: “maar dat moet gemaaid worden, anders krijg je zaad en pluizen die alle kanten opwaaien”.
    Het betere van het slechte is dan misschien ze adviseren bodembedekkers te nemen, kleine vetplantjes of mossige dingetjes die geen verzorging nodig hebben, en niet groot uitgroeien. Zoals ze nu wel op ‘groene’ daken doen.

    Spuit11,
    was het cabaretmaal gezellig? Ik hoop het. Daar zou ik ook naartoe gegaan zijn, klinkt als een lekker feestje!
    Met een bus naar demonstraties gaan. Prachtig (en erg jaren ’80 😉 ), dat moeten vooral heel veel mensen doen, maar het is niet speciaal vrolijk of ludiek.
    Weet je wát leuk is tegen de armoede, en als verzet ook tegen de versteningsmaatschappij? Wat bij ons buurthuis De Brulboei doet: een tuin beginnen waar buurthuismedewerkers samen met voedselbankbezoekers die dat willen groenten verbouwen voor de voedselbank. Lekker lokaal, onbespoten, en zo vers als maar kan.

  19. selmasalo zegt:

    Reinjohn,
    wat een geweldig verhaal over die woudreusachtige conifeer. Met je gedachten over de levenssappen van zo’n boom kan ik helemaal meegaan. Dat vind ik het fijne aan begraafplaatsen (al wil dan zelf verbrand worden) dat alles wat daar groeit de herinnering aan de doden ademt. Daar wandel ik heel graag over dodenakkers (toepasselijk woord), ook in buitenlanden, soms op zoek naar het graf van een geliefde schrijver of componist, waar ik me dan toch een beetje in diens eeuwige gezelschap voel.
    En ja, dat is zo: niks is meer heilig voor de Nederlandse overheid, al wordt er eindeloos geslijmd en gehuicheld over moraal & mensen- en andere rechten.

    Knutselsmurf,
    dank je, men doet mens best 😀

    Blew,
    jij ook dank. Ik kan niet wachten op de aanblik in de lente!

  20. selmasalo zegt:

    Appelvrouw,
    de keus zou niet hoeven zijn tussen altijd of nooit ruimen in het algemeen, maar mensen zouden vrij moeten zijn in kopen voor bijvoorbeeld 100 jaar, of huren en ruimen na 10 jaar en zo.
    Er zouden heel veel keuzemogelijkheden behoren te zijn voor zoiets belangrijks als het netjes wegdoen van geliefde doden.
    Al die voorbeelden van mensen die na een jaar nooit meer naar het graf gaan, die jij kent, kunnen zo’n graf huren, of nog beter: naar het crematorium, kost evenveel namelijk, en is veel netter. Terwijl de mensen die ik ken (ik kom heel vaak op kerkhoven, en maak daar graag praatjes met andere bezoekers) lekker zo’n tuintje kunnen kopen, om net als ik, bijna elke week naartoe te gaan.

    Het was geen vriendin die het overlijden van haar man vergeten was, het was mijn schoonmoeder, die bijna 70 jaar geleden ineens alleen achterbleef met tien kinderen tussen de 0 en 16 jaar, zonder weduwepensioen, zonder uitkering, en toen haar beroep van verloskundige weer oppakte: bij nacht en ontij door weer en wind op de fiets en zo. Die had wel wat anders te doen dan een graf plat te lopen. Die was helemaal opgebrand toen ze zelf stierf.

  21. selmasalo zegt:

    Fulps,
    dank je wel. Je herinnert me eraan dat ik nog eens een blog wil maken over al die prachtige eufemismen rond de dood, zoals jij nu ‘lijkbezorging’ noemt. Bij dat woord denk altijd aan een postbode die iets door de brievenbus laat glijden.
    ‘Ter beschikking van de wetenschap’, ja, dat is een nuttige optie. Maar het schijnt dat nu zoveel mensen dat doen (ook omdat het niks kost) dat er lijken geweigerd worden.
    Bovendien: vinden je nabestaanden dat wel een leuk idee? Ik zou er niet aan moeten denken bijvoorbeeld dat een geliefde, die zo lang warm naast je gelegen heeft, ineens een paar dagen later een paar panden verderop in de formaline drijft, en maandenlang leeggepulkt wordt.
    Ook niet trouwens dat hij ligt ‘samen te wonen met de pieren en de worteltjes van het gras’, zoals jij dat heel lieflijk formuleert..
    En we zijn het natuurlijk eens over die rare haast die de Nederlandse overheid meent te moeten hebben met het ruimen van doden. Hoewel quod licet Jovi, non licet bovi: voor de Oranjes en hun aanhangsels is de eeuwigheid nog niet dol genoeg, die krijgen zelfs conserveringsvloeistof in de quasi blauwe aderen gespoten (betaald door u, uitgemolkenen der belastingen 😉 ).

  22. selmasalo zegt:

    Ximaar,
    hervulling van een graf vindt ook plaats. Allereerst mogen er drie doden boven elkaar. En als iemand er tien jaar ligt, dan wordt zijn kist voldoende vermolmd geacht, en mag er weer iemand extra bovenop, uiteindelijk zes in totaal per graf. Bij elke nieuwe dode begint het tellen tot tien jaar weer van voren af aan, en die tien jaar kunnen ook verlengd worden. Dat heet inderdaad een familiegraf. Maar uiteindelijk wordt het ruimen geblazen.
    Anders is het voor de zogeheten algemene graven. Daarin droppen ze willekeurig drie mensen. En die worden uiterlijk na tien jaar + tien jaar verlenging onherroepelijk geruimd. Is voor de armen, maar kost toch nog een hoop poen. Dat zijn die graven waarop je drie plaquettes op een rijtje op ziet liggen.
    Ik moest eens heel erg lachen toen ik in gesprek raakte met een vrouw die bloemen op het graf van haar buurvrouw kwam leggen. Die zei: “Gek hè, nu ligt mijn buurvrouw onder die snoeshaan van een kunstschilder, die ze altijd zo’n viezerik vond”. Dat kan dus gebeuren. als je arm bent, heb je veel te slikken. Hoewel die buurvrouw niet meer slikken kan, vanzelf.

    Ik ben het niet met je eens dat graven weinig bezocht worden, en dat kinderen van overleden ouders dat minder of vrijwel nooit doen. Mijn broers en zus en ik zijn grage kerkhofgangers, al meer dan een halve eeuw. En ik heb heel veel kennissen op de begraafplaats gemaakt in die lange tijd, omdat ik er zo vaak dezelfde mensen tegenkom, ook bezoekers van dode geliefden.

    Leuk dat jij ook een begraafplaatsbezoeker bent. Er zijn inderdaad wonderschone bij (mijn favoriete is vanzelf Père La Chaise).
    Wat betreft die begraafplaats vlak bij het spoor zonder ook maar 1 geluidsscherm: een trein op z’n tijd is niet zo erg, daar zitten altijd vele minuten stilte tussen.
    Ons kerkhof heet Duinrust, maar sinds hoogovens zijn walserijen ernaast gevestigd heeft, is het er dag en nacht herrie. Zoveel lawaai zelfs dat de vogels er decibellen harder van zijn gaan fluiten om er bovenuit te komen. Maar ach, ze fluiten tenminste nog!

  23. selmasalo zegt:

    Maria Trepp,
    dat ’t Hart de zoon van een doodgraver is, dat wist ik natuurlijk. “De vlieger” ken ik niet. Op een dag kreeg ik genoeg van zijn romans, gewoon omdat ze niet bijster goed in elkaar zitten. Schrijven kan hij wel, maar verhalen geloofwaardig en spannend verzinnen niet, vond ik tenminste. Wel ben ik helemaal dol op ’t Hart als non-fictieschrijver. Zijn columns over het christelijk geloof vind ik onovertroffen, en zijn boek over Bach is als een bijbel voor mij.
    Maar je maakt me heel benieuwd naar zijn vlieger, ik ga het vandaag halen in de bibliotheek. “Papen rapen”, doet me denken aan de bendes vechtende scholieren vroeger, de christelijken tegen de katholieken tegen de openbaren, dan werd er gescandeerd “papen benne apen!”.

    Voor jouw visie op begraven is veel te zeggen. Jouw tante, zoals ze levend was is ook zeker niet bij of in haar graf, maar in je levendige herinnering bestaat ze als zodanig natuurlijk wel.

    En ja, begraafplaatsen zijn vaak mooi en rustig. Het zijn soms de enige mooie parken die een plaats heeft. Ook omdat er geen honden mogen komen. Zo is de Oosterbegraafplaats in Amsterdam (het grootste begraafpark van het land) zelfs een erkend arboretum.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s