Lekker vissen onder 40 cm ijs, in Finland

Op het bevroren Kianta-meer in Suomussalmi, Finland, gaat vissen zo:

onder het ijs, dat met een ijsboor wordt opengemaakt, hangt het uiteinde van een net.

Daar wordt een trektouw aan bevestigd

Het andere uiteinde van het net ligt een eindje verderop,

in een groter gat dat door een deksel beschermd wordt,

maar dat elke dag opengestampt moet worden

Met de auto naar de visstek midden op het meer,

en dan rustig op een stoeltje het net omhoog halen…

De eerste vis is een siika, of grote marene, een zalmachtige (Coregonus lavaterus)

die zuidelijker in Europa al bijna een eeuw overbevist en uitgestorven is,

maar hier zo in overvloed dat hij gewoon gegeten wordt

Het ijs is 40 centimeter dik

Er wordt ook blankvoorn (Rutilus rutilus) gevangen,

die om een of andere reden in Nederland niet gegeten worden,

maar in Finland en in andere landen wel.

Met de smaak is niets mis

Hieronder de speciale apparatuur, de zogeheten krabber, die het net drijvend houdt

en het mogelijk maakt het onder het ijs door te trekken

Het is kwart voor 11, de zon komt op…

Een kleine visser wil de kunst leren

Een andere kleine visser vindt het bij -15 te koud…

 

En dat terwijl de grote visser het zo warm kreeg dat hij zijn muts afzette!

 

 

Dan worden de lijnen weer opgeruimd

(rechts het blok ijs, dat eerder uitgezaagd was voor het gat)

Thuis gaan de schoongemaakte grote marenes meteen in de oven

En met sitruunapippuri op het bord

Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Finland, Visserij en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Lekker vissen onder 40 cm ijs, in Finland

  1. Smokey Robbinson zegt:

    Goeie reportage maar een hele onderneming, lijkt het. Of viel het mee? Mooi visvlees, ziet er gezond uit.
    Waar werd de vis van de ingewanden ontdaan? Op het ijs of thuis?

  2. Blutch1 zegt:

    Ik vind het een kunst. Als ik in de winter ga vissen bevriest het water aan de lijn zodra die uit het water is. Gevlochten lijn hoef je eigenlijk niet te proberen want daar komt teveel water in. Maar zelfs nylon neemt water op. Aangezien vissen met een net in Nederland verboden is moet je het wel met een hengel of een handlijn doen.

  3. martin zegt:

    Selma ik heb hem nog niet. Hoe komt dat touw van het ene in het andere gat? Trek je het net naar het grote gat? Welke vorm heeft het? Of is het hangend wand? Leuke reportage dat wel en het lijkt me prachtig zo in een andere wereld te mogen leven. Nog steeds de jouwe?

  4. Selma zegt:

    @Smokey,
    het is juist gemakkelijk. Dit geldt als lui vissen.
    Alleen de eerste keer is het veel werk, om de lijn onder het ijs door te krijgen.
    Daarna is het elke dag een half uurtje wat trekken…
    Die vissen maak je wel thuis schoon: buiten te koud!

  5. Selma zegt:

    @Blutch, ja, het is een kunst,
    maar te leren. En deze visser is er zeer bedreven in,
    heeft ook allerlei foefjes tegen het bevriezen.
    Is vissen met een net in Nederland verboden?
    Toch zie ik het wel eens gebeuren, gewoon op de grote sluis.
    Maar dan inderdaad wel door Polen of andere buitenlanders, die dat kennelijk (ook) niet weten…

  6. Selma zegt:

    @Martin, je hebt gelijk,ik had het niet goed genoteerd,
    maar de expert heeft het even nagelezen, en het me uitgelegd:
    die speciale apparatuur, de krabber, oftewel die plank met die ijzeren boog eraan,
    die wordt de allereerste keer gebruikt om een lijn onder het ijs door te trekken,
    in het begin van de winter, wanneer het ijs circa 6 cm dik is.
    Die plank gaat door het gat naar beneden onder tegen het ijs aan,
    de boog zit aan 1 kant in het hout vast,
    aan de andere kant zit een scherpe punt die zich in het ijs boort.
    Nu kan met een touw die boog steeds gespannen worden,
    waardoor de plank vooruit drijft,
    waarna de boog wordt losgelaten en de punt vooruit schiet en weer verderop in het ijs prikt.
    Als het niet gesneeuwd heeft kun je dat voortgangsproces mooi zien, en ook horen,
    vandaar dat hij krabber of krabbelaar heet.
    Als hij ver genoeg gekrabbeld is, maken ze weer een gat en halen het apparaat naar boven.
    De lijn of het net blijft verder de hele winter liggen,
    onder het ijs, tussen de twee gaten.
    Hij gebruikt ook gewichtjes om e.e.a. op diepte te houden zodat net of lijn niet aan het ijs vast vriest.

  7. Ruud Antonisse zegt:

    Hoi Selma, wat een prachtige foto’s. Zijn daar ook vakantiehuisjes/iglo’s die ik zou kunnen huren voor een weekje vissen. šŸ™‚

  8. Selma zegt:

    @Ruud, jazeker! Je hebt er ook meren vol kreeft, of waar de snoeken uit het water springen…
    Hoe noordelijker en oostelijker, hoe beter en stiller.

  9. Selma zegt:

    Nog even een uitleg over ijsvissen met netten van de externe expert:
    Het woord voor die onderijskrabbelaar is in het Fins verkonuittaja of ook verkkouittaja,
    letterlijk "netduiker" of "netdompelaar".
    Hier heb je er goed duidelijke foto´s van:http://www.google.fi/images?hl=fi&q=verkonuittaja&um=1&ie=UTF-8&source=og&sa=N&tab=wi
    De punt van de verende pen zit schuin naar achter,
    dus iedere keer als men aan het touw trekt dan bijt die pinpunt zich vast aan de onderrand van het ijs
    en wanneer men het touw los laat dan springt die plank weer een eind naar voren.
    Wanneer er sneeuw op het ijs ligt trekt men eerst met de volle lijn een halvemaanscirkel
    (net als een grote passer) vanuit het open gat.
    Als de netduiker dan aan het eind van het touw is weet men in ieder geval waar men hem ongeveer zoeken moet. Dat krabbelen kan je horen.
    Dan een gat boren in het ijs en met een lang ijzerdraad (waar een haak aan zit) het touwtje opvissen.
    Daarna het net doortrekken en verankeren (ene kant van het ankertouw in het ijs en het andere eind met een haak aan het net.
    Het allerbelangrijkste is dat het andere eind van het ankertouw nooit vastvriest aan het ijs
    maar een beetje onder het ijs blijft hangen. Daar gebruikt men een klein ballastgewichtje voor.
    Die netduiker heb je dus eigenlijk maar één keer nodig aan het begin van de winter
    wanneer het ijs sterk genoeg is (>5 cm).

  10. martin zegt:

    Selma ik ben nu pas terug, maar bedankt voor je uitleg. Je volgende versie – met het kleine hengeltje – ken ik uit Rusland. Prettige tijd nog daar. Moet lukken. Je bent een bofkont met die Finse achtergrond.

  11. Selma zegt:

    Leuk Martin. Ja, Russen vissen ook met kleine hengeltjes in gaten. En Canadezen ook.
    Maar die verkonuittaja, die krabbelaar, is een Finse uitvinding, van pas een halve eeuw oud.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s