Waterpret, maar wat moeten die billen toch altijd bloot?

In de haven bij de Enci, de cementfabriek naast Corus, wordt nog steeds gezwommen. Misschien is het er niet zo schoon maar ik weet hoe fantastisch het daar zwemmen is want ik deed het ook als kind. Net als springen van de hoge brug aldaar, levensgevaarlijk en ongetwijfeld verboden, maar ook dat gebeurt er nog wel als niemand oplet



Het is een van die prettige ongeharkte plekken die er nog steeds in deze gemeente te over zijn, gelukkig. Al doen autoriteiten en projectontwikkelaars erg hun best om alles dicht te bouwen en te asfalteren. Dat heet dan: opknappen. Zodat kinderen niet meer kunnen spelen, behalve in speeltuintjes met wettelijk goedgekeurd speeltuig



Eén ding deed ik als kind niet, maar mijn ervaring van nu is, dat jong en oud dit tegenwoordig heel gewoon vinden als ze een camera op zich gericht weten…



Close up van de vorige foto…
Zie ook mijn blog Papa, mama, wat moet ik hier? Blazen kind, vuvuzela blazen!



Advertenties

Over Selma

Maarten Lutherschool 1958
Dit bericht werd geplaatst in Sluizen & Pieren van IJmuiden en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Waterpret, maar wat moeten die billen toch altijd bloot?

  1. Wattman zegt:

    Tsja…ze voelden zich misschien bekeken. En dan is de aanval de beste verdediging…niet?

  2. StadsfotograafVelsen zegt:

    Dat is regel 1 van schaken Wattman, en dat lijkt me iets te hoog gegrepen in deze…
    Volgens mij zijn de zeden sinds een halve eeuw simpelweg verwilderd.
    Niet dat ik me er druk om maak, het zij zo. Tijden veranderen.
    Maar mijn kleinkinderen zullen hun broek nooit laten zakken!

  3. Baracca zegt:

    De zeden verwilderd? Ben ik deels wel met je eens wellicht. Moet alles maar kunnen? Ik ben van mening van niet. Aan de andere kant…. dit is toch maar ongein van "kwajongens"? Met naakt is op zich toch ook niet zoveel mis? Hm…. je kleinkinderen laten vast de broek met enige regelmaat zakken. En of ze dat in het openbaar doen, kun je nooit zeker weten. Daar ben je niet altijd bij.

  4. StadsfotograafVelsen zegt:

    Hoi Baracca, mijn kleinkinderen voed ik op met het motto dat er twee soorten mensen zijn: die met aardige manieren, en die met slechte manieren. Je achterste naar iemand toekeren en dan je broek laten zakken zegt zonder woorden "ik heb schijt aan jou", of iets van gelijke strekking. Dat is m.i. niet grappig.
    Het kan zijn dat dit door een grote volksgroep als ‘ongein van kwajongens’ gezien wordt, mijn kleinkinderen mogen niet aan die ongein doen.
    Dat accepteren wij niet in de familie.
    Er zijn simpelweg leuke, en er zijn onleuke kwajongensstreken.
    Het leven is altijd een kwestie van kiezen volgens mij, en niet van je maar gedachteloos door de tijdgeest mee laten slepen.

Schrijf hier je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s