In the Midst of Life we are in Death

Vanmorgen was ik bij een crematie op Westerveld,
een waardig en werkelijk mooi afscheid van een heel bijzonder mens.
(Intussen heb ik meer vrienden in de hemel dan op aarde.)

‘s Middags dwaalde ik wat door de lente,
weer even helemaal van m’n stuk over de gekte van dood en leven,
toen m’n aandacht werd getrokken door de alarmpiep van een meerkoetenkindje

Het ene pasgeboren kind zwom jammerend rond, het andere zat allenig tussen de eitjes

Even later keerde vader of moeder terug op het nest.
Wat is het nestje mooi versierd met roze en blauwe linten!
Net als zo’n knus modern Ikea-huishoudentje, met slingers van:
“Hoera, het is een jongen! Hoera het is een meisje!”

Maar ja, die andere baby zwom nog wanhopig piepend rond. Terwijl de andere ouder lokkend en geruststellend terugriep, de weg wijzend ergens vanonder de steiger vandaan

Even focussen hoor, waar zwemt dat koetenkindje nou feitelijk tegen aan?
Een opgezwollen hondenlijk. Wat leven wij mensen dan in een fris gereguleerd wereldje.
Je moet er toch niet aan denken dat je pasgeboren baby huilend tussen de lijken zwemt.
Of dat het lijk van je geliefde rottend heen en weer deint onder een steiger in het IJ

Eind goed, al goed. Pappa of mamma heeft het kleine schatje de wal op weten te loodsen

Melk is goed voor elk. Of zo

Geplaatst in Dode dieren, Uncategorized, Vogels, Westerveld, Crematorium Driehuis, Zoogdieren | Tags: , , , , , , , | 25 reacties

De Natuur lacht ons allemaal uit

Ja ja, het is zo. De mens is een grooote viezerik.
De natuur moet beschermd worden tegen die uitvreter, volbouwer en stomme vervuiler. Ik kan niet anders dan zo denken, niet anders dan m’n best doen om milieubewust te leven, en clubs te steunen die natuurbescherming hoog in hun vaandel voeren.

Anderzijds is natuurbescherming niks anders dan typisch menselijke arrogantie en hybris:
te menen dat wij, nietige en allervergankelijkste wezentjes
een onbegrijpelijke almacht als De Natuur zouden kúnnen beschermen.

Ik kan het niet laten om te denken dat de Natuur ons op den duur allemaal uitlacht…

Dat is overal te zien waar de mens de boel bestraat, geasfalteerd of dichtgemetseld heeft, en daar dan een tijdje niet naar omkijkt.
Altijd is de natuur bezig met afbraak van die stenige mensenwereld, stil en sluipend. Rottend, verwerend, schimmelend, barstend, brekend.

Deze plant heet niet voor niets de Steenbreekvaren

En dit is een varen die namens de Natuur zijn tong naar ons uitsteekt

In elke voeg,  elk gaatje, elke scheur ontkiemen wel zaadjes, groeien plantjes,
die uiteindelijk reusachtige bomen kunnen worden die wereldsteden overwoekeren
en hun wortels steken in wat rest van mensen, om zich met hun moleculen te voeden
tot er op de hele aardbodem nooit meer één mens herinnerd zal worden.

Ik zie de Natuur overal stilletjes lachen.
Overal waar mensen geen zin hebben om te schoffelen,
vergeten zijn met hun Round-up-spuit langs te komen, of gewoon te moe om steeds maar weer onderhoud te plegen aan wegen, gebouwen, torens, kaden, bruggen, tunnels, pleinen,
onderhoud dat feitelijk niets minder is dan vechten, vechten tegen de Natuur.
Ik hoor overal fluisteren: “Wacht maar. Hahaha!”

“Haha!”

“Ha!”

Geplaatst in Bloemen, planten, struiken, bomen, vruchten, Cartoons van de straat, Uncategorized | Tags: , , , , | 34 reacties

Hijsen en zakken aan de Zuidersluis

Deze week worden de enorme deuren van de kleine sluis van IJmuiden vervangen

met mammoetkranen, altijd een spectaculair gezicht,
dat op veel belangstelling kan rekenen

Hier is een nieuwe deur bijna geplaatst,
terwijl twee oude deuren, vol wier en oesters, op een duwbak liggen

Nog even een kijkje vanaf de andere kant, vanuit het westen.
Zonnig weer was het niet vandaag


Daar op de steiger, blijk ik ook niet de enige die de werkzaamheden gadeslaat.
Kijk eens rechtsonder in de hoek, daar zit een charmant echtpaar, toe te schouwen

Wat zijn ze mooi, sneeuwwit en zilvergrijs.
Met hun prachtige ogen, die bij elke zilvermeeuw anders zijn,
en hun gele dolken van snavels met die bloedrode stip…


Geplaatst in Bootjes, schepen en wat zo meer drijft of vaart, IJmuiden, Uncategorized | Tags: , , | 16 reacties

GO27, Regina Maris, en een Kanon uit de zee

Het was koud, avond en bewolkt, dus precies lekker weer om een eindje te gaan fietsen want dan zit de rest van Nederland binnen.
Eerst langs het verlaten Kennemermeer, waar de nachtegalen oorverdovend tegen elkaar op riedelen, de heggenmussen daar vanaf hun boomtopjes slordige, scherpe liedjes tegenaan gooien, en de grasmussen en zelfs leeuweriken zingend omhoog vliegen!

En terug langs het strand, plus een andere favoriete plek: de scheepswerf van Van Laar. Van verre waren de masten van de Regina Maris al te zien, die er voor onderhoud ligt.
Vanwege avond en bewolking zijn het dus grijzige foto’s,
maar dat is goed, dat hoort ook bij die desolate buurt



Viskotter de Noordzee uit Goedereede ligt ook op de werf

Ach wat zijn het toch mooie machines. Dit is de Regina Maris van achter-onder. Altijd geweldig om een schip eens te kunnen bekijken waar het daglicht normaal niet schijnt

De Regina Maris was laatst in het nieuws omdat het schip een half jaar de oceanen bezeilde met scholieren aan boord, in het kader van School at Sea, een fantastisch leuk project.
Kost helaas dik 19.000 € per leerling, maar dan hebbie ook echt wat.

(Had ik het bedragje in een ouwe sok, dan zou ik mijn kleinkinderen wat graag de kans geven zoiets mee te maken. Mijn dochters deden het op de ouderwetse manier, en zelf: na de middelbare school aanmonsteren, met hard werken de kost verdienen, in hun vrije tijd naar de zeevaartschool, en die studie uit eigen zak betaald)

Hee, wat ligt daar? Een opgevist kanon.
Dat moet van een VOC-wrak komen, of wie weet van een van die Spaanse goudroof-schepen die Piet Hein (zijn daden benne groot) naar de haaien heeft geholpen!

De werf gezien vanaf de helling

En tenslotte: de werf gezien vanaf de Loggerstraat

Geplaatst in Bootjes, schepen en wat zo meer drijft of vaart, IJmuiden, Uncategorized | Tags: , , , , , , , , | 19 reacties

Lente op Beeckestijn, de witte variant

Er zijn een paar witte bloeiertjes onder de vaste gasten op landgoed Beeckestijn,
zoals de Knolsteenbreek

Een bijzondere uitwas van die Steenbreek vormt het Haarlems klokkenspel,
waarbij de bloemetjes helemaal opgevuld zijn. Die is hier nu volop te bewonderen

Daslook, ook zo’n prachtig plantje, is eetbaar, zoals zoveel van die look(=wilde ui)soorten.
Let er dan wel op dat het echt Daslook is,
en geen Lelietje van dalen, want dat blad lijkt er een beetje op (maar is daarentegen giftig).
Zelf gebruik ik liever Kraailook, dat in deze streken werkelijk óveral in de bermen woekert,
al vanaf begin februari, bij wijze van gratis bieslook

Onderstaande Witte druifjes ken ik zelf vanouds (halve eeuw) alleen van Beeckestijn,
maar het schijnt nu een must-have-modeplantje geworden te zijn. Waarom ook niet!

Akkerhoornbloem is de deftige naam van dit schattige kleine bloemetje,
dat hier en daar hele grasvelden een witte waas geeft. Het geurt ook heel lekker.
Daarom is de volksnaam Pispotje (die wij hier altijd gebruiken) zo merkwaardig

Dit is echt een wonderschoon bolgewasje, de Vogelmelk.
Waarom het die gekke naam heeft is niet bekend

Tenslotte haar zusje, de Knikkende vogelmelk

Geplaatst in Bloemen, planten, struiken, bomen, vruchten, Monumenten in de Gemeente Velsen, Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , | 23 reacties

Lente op Beeckestijn

Op het landgoed Beeckestijn zijn nu een paar bloeiende stinzenplanten te bewonderen,
zoals op zoveel oude buitenplaatsen.
Hieronder de Donkere ooievaarsbek, die in het wild nogal zeldzaam is

De Gulden sleutelbloem

Omdat ik onderstaande anemoon niet thuis kon brengen, stelde ik het Plantenforum
een vraag, op Waarneming.nl, een van m’n favoriete websites.
Helemaal duidelijk werd het niet:
een cultuurvariëteit van de Anemone nemorosa (‘Westwell Pink’)
of een hybride tussen nemorosa en blanda.
Dan hou ik het maar gewoon op een mooi lentebloemetje

  

Morgen nog meer bloempies!


Geplaatst in Bloemen, planten, struiken, bomen, vruchten, Monumenten in de Gemeente Velsen, Uncategorized | Tags: , , , , , , , | 8 reacties

Bomen vertellen van Liefde en Oorlog

Hartjes in bomen snijden, als teken van blijvende liefde,
die groter wordt naarmate de boom groeit en de tijd vordert…
In het park Velserbeek zijn hele beukenlanen volgekerfd met namen, data en hartjes.
Ook uit 1940. Oorlog of geen oorlog, verliefde mensen zijn van alle tijden.
Maar wie zouden D en J zijn geweest? Dirk en Janny, of Dorus en Jopie?
Want Dilana en Jayden heetten de mensen toen nog lang niet…

De mooi vormgegeven letters GZ dateren van vlak voor de bevrijding,
zie de datum linksonder: 31-3-1945

En zelfs op 1 mei 1945, vier dagen voor de bevrijding,
kerfde hier nog iemand iets in een boom, al is het raden wat…

Deze Davidsster hoeft niet zo oud te zijn. Er staat geen datum bij, wel een naam.
De voornaam kan ik niet ontcijferen, maar de achternaam is ‘Waterman

De oudste inkerving dateert uit 1931.
Dat komt wel overeen met de openstelling van het park: de Gemeente Velsen kocht het landgoed Velserbeek, dat altijd in particulier bezit was geweest, en dus ontoegankelijk voor publiek, in 1924, om het nadien geschikt te maken voor gebruik als openbaar wandelpark.

Die inkerving is meteen erg cryptisch.
Zijn het initialen van twee mensen met ieder vier namen? A.V.O.T. en A.M.U.D.?
Of zijn het Hebreeuwse termen, de naam van het beroemdste Misjna-traktaat, Pirkei Avot ‘de hoofdstukken der vaderen ‘, altijd kortweg Avot genoemd, plus Amud, ‘pilaar, kolom’,
het woord voor de hoofdstukken van de Talmoed, de Joodse onderwijzingen?
Maar waarom zou iemand die woorden in 1931 in een boom hebben willen kerven?

Een inscriptie uit 1932, van ene CK.
Al zou die 2 ook een 9 kunnen zijn, met daaronder de initialen KI

Eentje van 27 juli 1934, met sierlijke schoonschrijfletters F H K

en van ene CZ, geschreven op 20 juni 1936


Er is ook nog een bizarre inscriptie:
1940-’45‘ met een hakenkruis, maar die is duidelijk veel later ingekerfd dan die datum. Dat is op te maken uit het woord dat rechts van boven naar beneden gegrift staat.
Zulke woorden werden vóór de jaren ’70 niet geschreven, zelfs nauwelijks uitgesproken. Het is ook verbazingwekkend dat dit hakenkruis er dus misschien al twintig jaar staat,
of zo, maar dat niemand er tot nog toe zó aanstoot aan genomen heeft dat het verwijderd is

Tenslotte nog een paar grappige ‘liefdesinscripties’.
Beslist ook uit de moderne tijd, want een halve eeuw of langer geleden
had werkelijk niemand het gewaagd om die te tekenen, laat staan in een boom te kerven

Geplaatst in Bloemen, planten, struiken, bomen, vruchten, Monumenten in de Gemeente Velsen, Uncategorized, Velsen | Tags: , , , , , , | 22 reacties

Met de Reddingboot het Zeegat uit

Vandaag was de jaarlijkse Reddingbootdag van de KNRM in IJmuiden,
de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij

Op zo’n dag kun je als ‘redder aan de wal’ oftewel donateur met de boot mee.
Het is ongelofelijk maar waar dat zo’n volstrekt onmisbare, levens reddende organisatie,
in de drukst bevaren regio van de hele wereld geen cent overheidsgeld krijgt
maar geheel draait op donaties, en grotendeels op vrijwilligers (word dus donateur!)

Het was lekker druilerig weer, en de boot zette er meteen flink de sokken in

Het is een gigantische raceboot, met 2 x 1200 pk vermogen, die 300 liter per uur zuipt

Het was niet makkelijk om de camera recht te houden, en ook niet droog

Redders in vol ornaat

Op de achtergrond op een rijtje: de grote vuurtoren, boorplatform GSP Saturn, onderzoeksschip EDT Protea en het Forteiland

De stuurman

Het zoute water werd van de pakken gespoeld, en van de gezichten

En van de reddingboot

Het KNRM-station van IJmuiden, op de hoek van de Dokweg en de Trawlerkade

Ze hebben een leuke webcam, die 24 uur per dag op de Vissershaven gericht staat.
Maar hun website is ook geweldig om steeds actuele overzichten
van in- en uitgaande schepen te bekijken, of de situatie van de schepen op zee

Geplaatst in Bootjes, schepen en wat zo meer drijft of vaart, IJmuiden, Uncategorized | Tags: , , , , , | 15 reacties

Vissertjes in het riet, en een groene specht

Spelen kan hier nog. Echt spelen. Niet op zo’n klimrekkie tussen geparkeerde auto’s.
Gewoon, lekker prutten in het water, met een netje

Zo, en waarop vissen de heren? Op kikkervisjes mevrouw. Voor thuis in een grote vaas

Een lijstje erom en het is een kunstwerk Zijn het er niet een beetje veel jongens?
En wat geven jullie ze te eten?
Dat weet m’n moeder wel.
En als ze te groot worden, brengen jullie ze dan terug? Ja mevrouw.
(Ik vind mezelf wel een ouwe zeur)

Hebben we er genoeg? Ja. We nemen ieder de helft hè? Okee, we gaan

Toen was er ook nog een groene specht. Met haar rode hoedje op. Van de Rode lijst

En dat allemaal in Velserbeek

Geplaatst in Uncategorized, Velsen, Visserij | Tags: , , , | 17 reacties

De vrije wil op een houtvlot

Wij hebben er geen invloed op gehad of we geboren zijn als jongen of als meisje,
of als iets er tussenin. En ook niet op het feit dat we mens zijn, en geen vogel of insekt.

We hadden geen invloed op onze lengte, huidskleur, haarsoort, niet op ons gezicht,
niet op de vorm van onze handen, voeten, ogen, oren, (borsten), billen, genitaliën,
en niet of we gaaf geboren werden dan wel gehandicapt, of met erfelijke aandoeningen.
Niet of we homoseksueel zijn, of hetero, links- of rechtshandig.

Op welke dag we geboren zijn, dat konden we niet beïnvloeden, noch het uur.
En ook niet hoeveel broers en zussen we kregen, en onze rangorde in het gezin.
Of dat we misschien een vondeling waren.
We konden er niets aan doen onder welke naam we werden ingeschreven.
We konden onze geboorteplaats niet kiezen, en ons milieu niet, of dat koninklijk was,
of juist een achterstandsbuurt, Jan Modaal of een asielzoekerscentrum.
We hadden geen invloed op welke nationaliteit we kregen, en in welk land we zijn geboren. Niet of dat land machtig was of arm, of er oorlog was of vrede, of er hongersnood heerste of overvloed, dictatuur of sociale harmonie. Of mensen – vrouwen, minderheden – er redelijke rechten hadden, of dat vrouwen er onderdrukt werden en minderheden uitgemoord.

Geen enkele invloed hadden we op onze afkomst, op wie onze ouders waren, welke genen we meekregen. We konden niet kiezen of we in liefde ontvangen werden, of juist verafschuwd en verwaarloosd, of we een warme hechte familie kregen of in een nest belandden waar schelden de omgangstaal is, en iedereen iedereen de kop inslaat.
We kozen niet of onze ouders bekrompen ideeën hadden of verlichte geesten waren, degelijke burgers of flierefluiters, dronkelappen of geheelonthouders, misdadigers of helden, of dat ze zich al vroeg verhingen dan wel een gezegende leeftijd bereik(t)en.

We hadden er geen enkele invloed op of we als kind besneden werden, of gedoopt,
en ingelijfd bij een eenkennige godsdienst, of niet. Of onze ouders vrijzinnig gelovig waren of orthodox, dan wel atheïsten, of zelfs lachten of spotten met God en gebod.
Dat we gehersenspoeld werden door vijandbeelden, of de naastenliefde gepredikt kregen.
We konden niet kiezen voor een sociale controle die ons terroriseert, of niet.

We konden niet kiezen om mishandeld dan wel verwend te worden, vetgemest of verstandig gevoed, of de juf de pik op ons had, of ons juist voortrok, of onze ouders rijk waren, en ons naar de beste scholen stuurden, of dat we ons als weeskind tussen de straatbendes en op vuilnisbelten moesten handhaven, zonder school.
Aan ons lag het niet dat we naar dure sportclubjes mochten, piano- en balletles kregen,
of dat een steenwoestijn met blowende hangjongeren ons speelterrein moest zijn.

We hebben er op geen enkele manier zelf de hand in gehad of we een IQ van 160 hebben of van 60, alfa of beta zijn, of we dyslectisch zijn, een wiskundig genie, niet tot tien kunnen tellen of een talenknobbel hebben, en ook niet of we een neurologische aandoening hebben, of een psychiatrische, of geen etiket dragen.

We hebben geen invloed op welke kwalen we krijgen, en zelfs als de medici iemand schuldig achten aan zijn ziekte vanwege verslaving of risicogedrag, dan tonen hersenscans de aangeboren gebiedjes wel aan.
We hebben geen invloed op het feit dat mensen op den duur aftakelen, en tenslotte sterfelijk zijn, dat geliefden of wijzelf misschien doodgereden worden of verkracht, vermoord, of bezwijken aan kanker, diabetes, vaatziekten, dementie, noem maar op.

We kunnen er werkelijk totaal helemaal niks, nooit en te nimmer iets aan doen
dat we slaaf zijn van de ritmes der natuur, van dag en nacht, van wakker zijn en slapen, eten en poepen, drinken en plassen, hormoonoprispingen en rust in de klieren,
van het ritme van het hart, tot het in- en uitademen van onze longen. Onlosmakelijk verweven met de cadans van het eeuwig ebben en vloeden van micro- en macrokosmos.

Ondanks pillen, kuren of operaties, die tijdelijk iets stoppen of veranderen, hebben we zelf geen invloed op de bewegingen van slokdarm en maag, de peristaltiek van de darmen, geen invloed op de werking van organen als nieren, lever, gal, milt, alvleesklier, niet op onze bloedgroep en de samenstelling van ons bloed, niet op ons zenuwstelsel, lymfestelsel,  endo- en exocrien systeem, immuunsysteem, of de functies van de huid.
We hebben geen invloed op de hersenen die de lichaamsfuncties aansturen, kunnen met name geen enkele regie uitoefenen op de wonderbare autonome fabriek van het lichaam.

Hoewel, als we het over de hersenen hebben dan…

…zijn we ineens allemaal vrije mensen met een eigen wil, die prima keuzes kunnen maken,
die zelfstandige beslissingen nemen, originele ideeën hebben, en individuele smaak en stijl.
En niet te vergeten de moderne kreten:
je eigen identiteit, eigen verantwoordelijkheid en trots op je afkomst of land.

De vrije wil, dat is een mensje dat zich aan een houtvlot vastklampt,
een wrak dat steeds verder de Stille Oceaan opdrijft, een mensje dat roept:
“Joehoe, hallo daar boven, ik heb het hier voor het zeggen!”

Geplaatst in Gedachten, Uncategorized, Weetnietbetersyndroom | Tags: , , , , , , , , , | 26 reacties