Als alles achter de rug is, strekt hij z’n rechterpoot achter zich uit, en drijft in alle rust rond.
Alleen een veertje aan zijn snavel herinnert nog aan z’n spartelbad

Die rechterpoot omhoog, dat zie je heel vaak bij rustende zwanen, een erg grappig gezicht.
Ik probeer het me voor te stellen, hoe dat voelt, en herinner me ineens een scène van lang geleden, toen ik 27 was… rijdend in een oude Mercedes waarvan de verwarming niet meer uit kon, op een snikhete dag dus alle raampjes wijd open. Mooie muziek aan en verliefd. Gaspedaal met m’n rechtervoet ingedrukt, en m’n linkerbeen uit het raam gehangen.
Wat een heeerlijke rit, een dag die niet meer stuk kon.
Behalve dat ik in m’n achteruitkijkspiegeltje een politieauto aan zag stormen…

in een vuilniswagen, bijna geblust

Oh, het is heus lokaal nieuws

Dit is wat aardiger voor de passant, knusse straatkunst

En dan de Van Baerlestraat, daar was ik twee jaar niet geweest.
Hieronder staat de laatste foto die ik daar toen nam,
een afscheid voor de oude uitbouw van het Stedelijk Museum… En ook een afscheid van…

het straatbeeld daar… Want er stond een verrassing klaar!
De site van het Stedelijk Museum meldt dat het in 1895 door architect A.W.Weissman ontworpen hoofdgebouw niet meer aan de museale eisen van deze tijd voldeed.

Die eigenwijze tijd ook, met z’n eisen!! Nou, daar kenne we nie tegenop nie.
Dan móét er echt iets nieuws komen.
Nieuwbouw, uitverkoren door een deskundige jury, die van het product zegt:
Een brutaal ogend plan, een krachtig ontwerp,
dat ook de beste stedenbouwkundige oplossing biedt…
Het is Benthem en Crouwel, meesters in het métier,
gelukt om het begrip ‘eenheid in tweevoud’ op superieure wijze gestalte te geven…

Zo! Daar heb ik niet van terug, van zulke superlatieven, ik ben verbluft.
Hier is trouwens het badje te zien dat de heren architecten inspireerde.

Ik ga maar een eindje verderop, waar op de hoek tegenover het SM (…)
de voormalige Rijkspostspaarbank staat, die mijn overgrootvader liet bouwen,
rond 1900 ontworpen door rijksbouwmeester Daniël Knuttel.
Zal vast ook niet meer aan de eisen van de tijd voldoen.
Knuttel deed namelijk zijn best het gebouw een degelijke uitstraling te geven,
zodat de spaarders begrepen dat hun spaargeld niet over de balk werd gegooid.
Rot op zeg, dat is pas helemáál niet meer van deze tijd

Net als ik. Ben ook te oud voor deze tijd,
in elk geval voor de moderne Kunsten met de Zeer Grote Ka.
Zal me verder maar bezighouden met Avercamp-achtige genoegentjes

Wat is de lucht toch prachtig blauw als het vriest en de zon schijnt!

Hier het Huis met de Hoofden aan de Keizersgracht

En aan de overkant, even inzoomen, loopt nog een aardige bejaarde dichter ook

Zo, weer veel gezien, en nu lekker naar huis. De stad is leuk om een dagje langs te gaan,
maar om te wonen? Ik begrijp niet meer, dat ik het daar twintig jaar gedaan heb.

Begin februari trekt hij z’n bruidskleed aan, een eerste signaal dat de lente echt zal komen

De witte vlek op z’n flank hoort er ook bij. Mevrouw is er niet ongevoelig voor.
Ze staat hier niet op het punt weg te vliegen
maar spreidt even lekker ontspannen haar vleugels om ze droog te laten waaien

Vrouwtjesvogels zijn haast altijd wat minder uitbundig gestoffeerd dan mannetjes.
Een verstandige keuze van de natuur, omdat vrouwtjes meestal de eieren uitbroeden,
en dus beter niet te opvallend zijn, in verband met rovers.
Bij vogels waar de man het broedwerk doet, zoals bij de keizerspinguin,
zijn de geslachten uiterlijk niet te onderscheiden

Zwanen vormen een apart verhaal. Die lijken ook erg op elkaar,
misschien omdat de man zijn vrouw wel eens aflost bij het broeden,
maar hij is goed herkenbaar door een grotere knobbel (bij knobbelzwanen dan).
Zwanen zijn vaak misbruikt als voorbeeld uit Gods schepping voor (ontrouwe) mensen,
vanwege hun monogamie. Maar de werkelijkheid wil natuurlijk
dat de geslachten van het meeste wat leeft volmaakt onverschillig zijn voor het elkaar,
op dat ene moment van dattum na. Dat is lente. Fijn dat die tijd er weer aan gaat komen!!

Indien men hem op zijn schouder klopte en iets vroeg,
zou hij u aanzien zonder iets te begrijpen, zoals een slaper, die gewekt wordt.
Natuurlijk zou hij na een poosje een antwoord vinden, maar van zijn waarnemingen
zou hij met geen enkel woord reppen. Deze onbewuste waarnemingen zijn voor hem
een kostbaar iets, dat hij met niemand wil delen.

God weet, misschien zal hij een tijd later alles verlaten
en zich in een klooster opsluiten, maar misschien ook zijn eigen dorp in brand steken,
misschien ook noch het één noch het ander

Tekst: F.M.Dostojevski in De Gebroeders Karamazov (hfdstk 6)
Schilderij: I.M.Kramskoy, Kiev National museum of Russian art.
Hier wat meer van Kramskoy

En als Pro-rail toch in Finland gaat kijken, dan kunnen ze meteen een kijkje in de treinen nemen. Om te zien hoe vervoer van mensen in een beschaafd land behoort te zijn,
wat service echt inhoudt, wat gastvrijheid betekent.

Want Nederlanders worden beestachtig vervoerd vergeleken bij de Finnen. Kijk even mee. Hieronder de wc voor invaliden. In Nederland hebben we tegenwoordig treinen voor mensen zonder urinewegen, want alles moet bij ons steeds goedkoper en slechter

Dit hieronder is de wc voor kinderen. En wat het fijne is van die wc’s:
ze stinken nooit, ze zijn meestal schoon, want ze worden zeer geregeld schoongemaakt.
Maar de reizigers gaan er vanzelf ook schoner mee om omdat deze wc’s ruim zijn,
en een moderne frisse indruk maken

Let ook op het kindveilige traphekje rechts…
De kinder-wc hoort bij de kinderafdeling.
Dat is een compartiment voor gezinnen met jonge kinderen.
Gewoon lekker alle herriemakertjes bij elkaar, met speelgoed en voorleesboekjes.
Dan kunnen volwassen reizigers zónder kinderen een eindje verderop in alle rust reizen

De stoelen zijn in de hele trein ook erg prettig: verstelbaar als de betere vliegtuigstoel

Als je geluk hebt is de speciale familiecoupé vrij. Een ruime kamer waarin je ongestoord met je gezin kunt reizen, wat bijvoorbeeld met baby’s of peuters erg fijn is

Er is een tafeltje voor de kleintjes om aan te spelen of te knutselen,
en een scherm om dvd’tjes af te spelen

Mensen met een allergie kunnen ook een privé coupé krijgen

En mensen die hun best doen om ziek te worden mogen in het speciale rookhol

Natuurlijk is er een keurig restauratierijtuig, met gewoon goed eten, geen automatentroep. En zeker niet zo’n zielige werkstudent die rondsjouwt met een rugzak met koffie & spritsen

En wie zijn telefoon wil opladen, of computeren: bij elke stoel is een stopcontact. Vanzelfsprekend is wifi gratis aanwezig. We zijn hier immers in het geavanceerde Finland

En wat ik een van de grootste genoegens van de Finse trein vind, is de speciale dieren-coupé. Hier zitten de vrouwtjes met hun bakbeest van een hond, of de baasjes met hun poes, en niemand van de reizigers elders hoeft last te hebben van gemauw of hondengehijg

Jammer genoeg hebben NS en Pro-rail geen Finse directeur. Al was het wel sympathiek van ze, dat de geplaagde reizigers gisteren een bekertje gratis koffie aangeboden kregen.
Maar geef mij maar een Finse trein…

Hieronder nog de fietsafdeling (die ik in eerste instantie vergat te plaatsen)
Bij elke ingang is plek om drie fietsen op te hangen, en vier paar ski’s te plaatsen!

.

Het ‘mag niet!’ van de burgerlijke moraal is doorzichtige regelneverij,
het ‘mag niet!’ van orthodoxe godsdiensten is angstaanjagende nonsens,
en het ‘mag niet!’ van de smaakvolle elites vrolijke flauwe kul.
Of netter gezegd: al die ‘mag-nietjes’ blijken na simpele onderzoekjes
op tijdelijke, lokaal en cultureel bepaalde gebruiken te stoelen,
van lijders aan het Weetnietbetersyndroom.

In het kader van mijn langjarige navorsing naar het Leven en Waar het Om Draait
mijmerde ik gisteren bij het tijdschriftenrek in de supermarkt.
Welk venster van de maatschappij zou ik deze dag eens kunnen openen
om licht te laten schijnen over mijn diepgaande, tevens brede onderzoek?

De keus viel op het weekblad Privé, met een oplage van 181.216 exemplaren toch een belangrijke kennisbron voor een wetenschapper als het gaat om thema’s die de
oudere, lager opgeleide Nederlander boeien. En wat blijkt zo’n thema deze week te zijn?

De tatoeage op de rug van Arie Boomsma, de evangelische reus & geus van de televisie. Zelf zegt Boomsma daarover: “Op mijn rug heb ik een oude Koptische afbeelding van Sint Joris en de draak; die tatoeage staat voor het aangaan van uitdagingen, voor de manier waarop ik met het evangelie de wereld inga…”

Nou, daar lijkt me niks tegenin te brengen, als het Boomsma maar gelukkig maakt.
Maar zijn tattoo blijkt stof voor hilarisch domme beschouwingen in de media te zijn
waar ik wèl wat op te zeggen heb.
Eerst maar even wat leuke weetjes over Boomsma’s Koptische (Egyptische) heilige.

De Kopten claimen dat hun voorouders al door evangelieschrijver Markus bekeerd zijn,  dus een verwijzing naar Kopten staat in bepaalde kringen voor oer, echt, origineel.
Het probleem met de oude Joris (Georgios/George) is evenwel dat er geen enkel historisch feit over hem bekend is, en dat zijn hagiografie een bijeenscharreling is van legenden die zwaar leunen op o.a. de Griekse heldensagen en mythologie,
die op hun beurt flink geput hebben uit de mythologie van het oude Midden-Oosten.
En dat Joris pas in de Christelijke annalen verschijnt lang nadat hij geleefd zou hebben,
en nog langer nadat de Kopten bekeerd zouden zijn.

Dat maakt natuurlijk niks uit als het gaat om een glorieus symbool
dat de strijd van het goede tegen het kwade voorstelt.
Als zodanig heeft het beeld van de historisch vage Joris beslist een zeer krachtige uitstraling, en is hij begrijpelijkerwijze de patroonheilige geworden van luitjes die zich een overwinnaar in de strijd tegen het kwaad als leider wensen, met hemelse goedkeuring.
Zo komt Joris voor in de wapens van talloze, zeer uiteenlopende landen, steden en clubs, om er een paar te noemen: Portugal, Coevorden, de Scouts, en de vroegere kruisvaarders.

Nu even wat over het nekgeklets in Privé over de symbolen op de rug van Boomsma

Privé laat zogenoemde anonieme ‘kenners’ aan het woord:
“Sint Joris is ook de beschermheilige van Catalonië, de ‘opstandige’ provincie van Spanje in het noordoosten…” en nog sterker: Boomsma’s “huidversiering lijkt verdacht veel op een combinatie van het Maltezer kruis, St Joris en een lauwerkrans,
die bijzonder populair is onder leden van de (zware) Georgische maffia,
die op hun lijf levensgrote tatoeages hebben, ermee willen laten zien dat zij extreem rechts gedachtengoed aanhangen“,
verdachten van “geld witwassen, omkoping, afpersing en drugs- en wapenhandel”
Zo zo, Arie Boomsma, sta jij er even mooi op! Verklaar het maar eens!

Laat ik die bullshit maar effe ontleden dan. Niet het Maltezer kruis staat op zijn rug maar het (verkorte) Krukkenkruis, ook het St. Joris kruis geheten. Klein foutje maar.

Beide zijn het kruisvormen die in de middeleeuwen door kruisvaarders in gebruik zijn genomen. Enfin, dat krukkenkruis is overal te vinden waar Christenen zijn, van Ethiopië tot Engeland, van Jeruzalem tot Georgië.
In Georgië is het pas in vlag & wapen teruggekeerd na de bevrijding van het juk der Sovjetunie in 1991. Als een Georgiër de patroon en het kruisteken van zijn land op zijn lichaam laat tatoeëren is dat een teken van vreugde over de onafhankelijkheid,
van nieuw ontloken vaderlandsliefde, en niet maffioos en/of ‘extreem rechts’.

Arme Privé-lezers, die collectief aan het weetnietbetersyndroom lijken te lijden, als ze 2,25 per week over hebben voor artikeltjes die bij elkaar geshopt zijn uit internet-luchtbelletjes, overgeschreven uit stukkies van mensen die maar wat liegen en kletsen. Dat dit zo is,
is heel eenvoudig te verifiëren: tik een zinnetje uit een Privé-artikel in bij een zoekmachine, en je komt het exact zó minstens twintig keer tegen van oudere datum, op sites van beuzelaars, in de onbenulligste reactieruimtes. Dat heet dan volgens Privé-journalistjes informatie van ‘kenners’, of ‘deskundigen’. Niet bij naam genoemd vanzelf.

Nu nog een leuk verhaaltje over de oorsprong van de Sint-Joris-mythe.
Zijn beeld is geboetseerd naar dat van de Sint Michaël, hieronder te zien op zomaar een huis in Düsseldorf. Hij is aartsengel nummer 1 van het Joodse, en later ook Christelijke geloof, en zodoende miljoenen malen vereeuwigd in de kunst in vele delen van de wereld

Michaël zelf is een erfenis die de Joden meebrachten uit hun Babylonische ballingschap (586-539 v.Chr). In het Bijbelboek Daniël, dat in Babylon speelt, is Michaël de hemelse ’vorst‘ van het volk uit Juda, die hen zal verlossen in de gruwelijke eindtijd.
In de Joodse traditie werd Michaël de grote voorvechter van het volk Israëls, de aanvoerder der hemelse heerscharen, die het voor hen opneemt tegen duivelse en vreemde mogendheden. In die hoedanigheid heeft hij karaktertrekken en attributen van Marduk overgenomen, de stadsgod van Babylon.

Over Marduk bestaat een lang gedicht, Enuma elisj, rond 1100 v.Chr. in  spijkerschrift op kleitabletten geschreven. Het verhaalt hoe hij tot machtigste god van het pantheon verheven wordt nadat hij alle andere, ook de oudste en hoogste goden gered heeft van de gruwelijke bedreiging door het zeemonster Tiamat, dat iedereen wilde verdelgen.
Marduk durft als enige het gevecht aan met dit draakachtige wezen, en overwint haar:

“De Heer spreidde zijn net uit, sloot haar in, liet de woedende wind die zijn rugdekking was, los in haar gezicht. Tiamat opende haar mond om hem op te slokken, liet zo de woedende wind binnen, kon haar lippen niet sluiten. De woedende winden vulden haar maag,
haar binnenste werd opgeblazen, en zij opende wijd haar mond. Hij schoot er een pijl in, doorboorde haar buik, reet haar ingewanden uit elkaar, sneed haar hart uit, bond haar vast en doofde haar levenslicht. Hij wierp haar dode lichaam neer, ging op haar staan…”
“…De Heer rustte uit, en bekeek haar lijk, om de vleesklomp te splitsen,
en er een wonder mee te scheppen. Hij brak haar als een stokvis in tweeën.
Van haar ene helft maakte hij het hemeldak, rekte haar huid uit en stelde een wacht aan, beval hem haar water niet te laten ontsnappen…”

Het is echt erg interessant om dit scheppingsverhaal verder te lezen,
met de schepping van de tijd, hemellichamen, levende wezens enzovoort
(koop daar mijn vertaling maar voor: ISBN: 9020219626). Er kwam wel meer
van Enuma elisj (en andere Babylonische literatuur) in de Bijbel terecht.

Hieronder een tekening naar een Babylonische rolzegel van lapis lazuli (9de eeuw v.Chr.) waarop Marduk op het water (!) staat, met het overwonnen monster aan zijn voeten

Michaël, ook in het Christelijk deel van de Bijbel een hemelse vechtjas,
wordt traditioneel uitgebeeld als Romeins legeraanvoerder, met een leren kuras, pteruges (rok van verticale stroken) en een paludamentum, rode mantel.
Dat laat zien dat zijn voorstelling vorm kreeg in de tijd dat Romeinse legereenheden overgingen tot het Christendom, zo rond 300 AD.
Sint Joris, als min of meer Michaëls kloon, is dus ook als Romeins militair uitgedost.

Om nog even op Arie Boomsma terug te komen:
hij weet eigenlijk wel dat zijn tattoo stamt uit voorchristelijke en voorjoodse tijden.
In dit gedicht  zegt hij zelf dat hij tot de pre-Adamieten behoort,
zij die er vóór de Bijbelse Adam waren
(al is die laatste zin over tenten en thee nogal mal).

Even dichterbij kijken. Komisch, Maartje ligt er met haar groene doek te neuzen met een schip van Green Reefers , een tegenstander. Want ‘green’ staat hier, zoals tegenwoordig zo vaak in de industrie, voor een wassen neus om de goedwillende consument te misleiden

Kijk, de kranen van de visfabriek draaien alweer om het schip met pallets te bevoorraden

Blew is er ook. Hij heeft zo te zien een doorwaakte nacht meegemaakt. Jammer genoeg had hij zijn camera niet bij zich, en kon de ontruimingsactie dus niet fotograferen!

De kleine bootjes van Greenpeace blijken bij het ochtendgloren verdreven.
Maar het spandoek tegen overbevissing hangt er nog fier…

Maar wat doet Nellie daar? De kleine Nellie uit Urk?

Nellie laat een matroos aan het spandoek peuteren. En het laat los…

Het is gelukt, het groene doek is eraf

Hopla, de lap gaat in de afvalbak

En klaar is Nellie. Dag Maartje Theodora! Dag Nellie uit Urk!

De zon komt op, het is weer stil op de kop van de haven
op het geluid van de kranen na die de Maartje Theodora voorzien
van alles wat ze nodig heeft op haar volgende tocht.
In de race om het leegvissen van de oceanen

mmm

Het is donker, en het toneel speelt aan de overkant, dus de foto’s zijn niet zo best

Hieronder een iets beter close upje. Mijn vingers vriezen bijna aan de camera vast,
en ik bevries helemaal als ik alleen al naar de mensen in hun ijskoude bootjes kijk!

De hulpboot van Greenpeace ligt naast de koningin Emma,
waar ik brutaalweg opklim (als kapitein Jumelet het maar niet merkt…)

“Waarom beginnen jullie die actie juist nu, in de enige ijzige week van deze winter?”
“Tja, het moest gebeuren hè? En we zijn wel wat gewend, haha!”

Voor een paar van mijn blogs over duurzame visserij, zie:
Hoe er een haai van een kilo of 100 geslacht werd
en: Duurzame visserij, barracuda, dorade en makreel

Deze foto van vanavond is echt mislukt, maar ik vind hem nogal muzikaal…

Geen cartoon om te lachen.
Het lag zomaar langs de weg, ik heb er niets aan veranderd

Een paar weken geleden was ik op zo’n zeiltocht en op zo’n eiland.
Er ligt nog een Portugese fortruïne uit de slaventijd. Met gietijzeren kanonnen…

Staande op het fort was er uitzicht over eindeloze lege vlaktes, en ook op drie rotsen

Dichterbij gekomen zag ik wat takjes liggen op de middelste rots

Een arendsnest. Er vlogen daar inderdaad visarenden rond,
die ook spectaculair aan het vissen waren
maar óf ik had m’n camera niet paraat, of ze verdomden het om voor me te poseren!

Ben toen even naar boven geklommen om in hun nest te kijken.
Het was toch winter, dus was het leeg, geen verstoring van broedsel

Het uitzicht vanaf het nest liet een verlokkend oud vuurtoren-gebouwtje zien

Met een braaf poserende raaf

Toen werd het tijd om een rondje langs de stranden te gaan wandelen.

Was Joop Atsma er nou maar bij geweest!
Die van het CDA,
de partij die het rentmeesterschap zo hoog in het vaandel heeft…

Atsma is de staatssecretaris die het ‘verpakkende bedrijfsleven’
wil gaan belonen met het afschaffen van statiegeld op alle plastic flessen.

Dat wil dus zeggen:
als de bezorgde burger zich voldoende gratis uit de naad werkt
om z’n omgeving schoon te maken
van al die ellendige zwervende kleine plastic flesjes…

dan krijgt hij er voor straf nog de gróte flessen bij kado, om vrijwillig op te ruimen!

Veel van het plastic dat in het waterrijke Nederland wordt weggegooid komt in zee terecht.

De oceaanstromen pakken de flessen op, gaan dan even langs Engeland, Frankrijk
en het Iberisch schiereiland om nog meer mee te nemen,
en droppen ze dan op de Azoren, Madeira, de Canarische en de Kaapverdische eilanden,
en verder natuurlijk in de verstikkende plastic soep die de oceanen vervuilt.

Dank je wel Joop Atsma,
die zo gedwee aan de leiband van de plastic producerende lobby loopt,
aan de hand van de heilige Sint Coca Cola!

We kunnen wel wat doen, tegen dergelijke plastic valleien,
die de westerse beschaving op oceaaneilanden veroorzaakt!

Ach, het was te verwachten:
wie zien we, inzoomend, prominent bovenop de plastic berg liggen?
Coca Cola, de grootste smeerlapperij-multinational
als het gaat om de lobby tot afschaffing van statiegeld.

Als je toch tot hier hebt doorgelezen, teken deze petitie dan even, als je wilt:
Een-echte-held-kiest-statiegeld

En stop alsjeblieft met het drinken uit plastic flessen,

te beginnen bij de rotzooi die Coca Cola heet.