Categorie archief: Kroniek van een Armetierige

Van hoger opgeleid naar lager wal

Op geheimzinnige wijze ben ik in kringen van mensen zonder geld verzeild geraakt.
Dus totaal zonder geld.
In de schuldhulpverlening, zwervend, of op wat voor manier dan ook aan de rand,
of liever óver de rand van de samenleving.

Het is heel gezellig daar, alleen ze trakteren nooit.
Ik mag m’n eigen koek en zopie meebrengen,
en daar eten ze dan van mee.

Er is één man bij met wie het enorm goed praten is.
Van hoger opgeleid naar lager wal, nog net geen recht op AOW en geen enkele kans op een baan, laat staan een baan waarin hij met zijn talenten kan stralen, en daarvoor naar behoren beloond worden.
Maar hij kan zo leuk vertellen!
Hoe bizar, onrechtvaardig of ronduit vuil hij ook behandeld wordt door de samenleving, door ambtenaren, door andere geldlozen, en soms door malle hulpverleners, hij blijft altijd wel overeind, zeurt niet, en weet vaak van zijn feitelijk uitzichtloze situatie nog iets leuks te maken.
Ik vind hem bijzonder en creatief.
Van niks maakt hij iets.
Van minder dan niks kookt hij nog een potje.

Daarom zal ik hem hier geregeld aan het woord laten.
Genoteerd in de ik-vorm, omdat de verhalen ook zo aan mij verteld worden.